Wim T. Schippers gaf kleur aan mijn jeugd. Van Sjef van Oekel, Barend Servet, Op Zoek naar Yolanda, de eerste naaktscène op tv, absurde grappen met drollen, pindakaasvloeren en toneelspelende honden. Zo wilde je wel vrijzinnig zijn.
En ja, de stem van Ernie. Ooit kwam ik Wim T. Schippers tegen in het De La Mar theater terwijl hij met Paul Haenen stond, de stem van Bert. Ik had een gesprek met hen allebei over heel andere dingen, maar ik kon toch niet helemaal het enthousiasme onderdrukken dat ik nu toch met de stemmen van Bert en Ernie aan het kletsen was.
En nu is hij overleden. In het ministerie van VWS is er een kunstwerk van hem, waar een gigantische steen boven z’n sokkel zweeft. Met daaronder de tekst: ‘Het is me wat’. Wat een geweldenaar. Het is me wat!