Aangenaam verrast door de communicatie van de Vlaamse Regering over de nieuwe
#praktijktesten.
1. Experten verschillen vaak van mening, maar niet in dit geval: correspondentie-experimenten zijn de enige betrouwbare manier om discriminatie te meten (
shorturl.at/xp8Fg). De logica is eenvoudig: ze inzetten om op sectorniveau te meten, vervolgens probleemsectoren tot zelfregulering aanzetten en ten slotte opnieuw meten, gekoppeld aan eventuele sancties. Dat de Vlaamse Regering deze logica nu volgt, is dus volledig in lijn met wat onderzoek en onderzoekers aangeven.
2. Een belangrijke stap voorwaarts is dat de Vlaamse Regering zelf de touwtjes in handen houdt. Daar liep het de vorige keer mis: de regering betaalde de sectoren voor het laten uitvoeren van de metingen, maar mocht uiteindelijk de resultaten zelf niet inkijken. Eindelijk wordt het driestappenmodel dat moet leiden tot een daling van discriminatie mogelijk.
3. Uitgesproken positief ben ik over de keuze om (deels) te focussen op leeftijdsdiscriminatie. Het is een queeste die we met
@UGentAtWork al jaren voeren, op basis van onze gezaghebbende publicatie in de European Economic Review (
shorturl.at/oMDwH), die aantoont dat leeftijdsdiscriminatie wereldwijd duidelijker aanwezig is dan bijvoorbeeld etnische discriminatie.
4. Wat werkgevers zeggen over een "heksenjacht" klopt niet. Het gaat hier niet (!) om testen die individuele werkgevers willen betrappen (daarvoor zijn correspondentie-experimenten niet geschikt), laat staan vervolgen, maar om metingen op sectorniveau, waarbij elke werkgever hoogstens één keer wordt getest en de individuele gegevens anoniem worden verwerkt.