Assina a petição: peticaopublica.com/mobile/pv…

Já repararam? Não há mais direita em Portugal. O campo político da direita foi tomado, na forma e no conteúdo, pela extrema-direita.

Amerika üç ülkeyi dolardan attı. Çin ise bambaşka bir şey yaptı. Amerika son yıllarda üç büyük ülkeyi dolar sisteminden attı. - Rusya. - İran. - Venezuela. Üçü de petrol devi. Hiçbiri karşı koyamadı. Çin de aynı tabloyu izledi. Ama diğerleri gibi öfkelenip restleşmedi. Çok daha sessiz, çok daha tehlikeli bir şey yaptı. Ne yaptığını anlamak için, önce Amerika'nın o silahını görmek lazım. Amerika'yı süper güç yapan şey paranın geçmek zorunda olduğu yol. Şöyle düşünün. Dünyada iki ülke birbirine ödeme yaptığında, o para çoğunlukla tek bir merkezden geçer. Amerika'nın kontrol ettiği sistemden. Bunu dünyanın tek postanesi gibi düşünün. Hangi ülke kime para yollarsa yollasın, zarf önce bu postaneye uğrar. Postane zarfı açar, içine bakar, istemediğini teslim etmez. Amerika bu postanenin sahibi. Bir ülkeye kızdığında kapıyı yüzüne kapatıyor. O ülke bir anda dünyayla alışveriş yapamaz hale geliyor. Parası olduğu yerde donuyor. Bunun ne demek olduğunu üç ülke acı şekilde öğrendi. Rusya 2022'de savaşa girdi. Amerika ve Avrupa bir gecede Rusya'nın yurt dışındaki 300 milyar dolarına el koydu. Aynı gün Rus bankalarını o postaneden attı. İran yıllardır aynı baskı altında. Petrol satışı kesildi, bankaları sistemin dışına itildi. Venezuela'ya da 2019'da aynısı yapıldı. Petrol geliri donduruldu, kapı kapatıldı. Bu üç ülkenin ortak noktası neydi? Hepsi petrolünü aynı ülkeye satıyordu. Çin'e. İşte Çin'i diğerlerinden ayıran karar burada başlıyor. Çin bu üç ortağının birer birer kesildiğini gördü. Bağırmanın, restleşmenin işe yaramadığını da gördü. Onun yerine bir şey kurdu. Adı mBridge. Çin bunu tek başına da yapmadı. Yanına dört merkez bankası daha aldı. Hong Kong, Tayland, Birleşik Arap Emirlikleri ve Suudi Arabistan. Sistemin mantığı çok basit. Her ülke kendi dijital parasını kullanıyor. Paralar ortak bir ağda doğrudan birbirine geçiyor. Arada dolar yok. Arada Amerika'nın postanesi yok. Üstüne çok daha hızlı ve ucuz. Ödeme saniyeler içinde bitiyor, maliyet yarıya iniyor. Rakamlar da küçük değil. Bu ağ şimdiden 55 milyar dolar işlem geçirdi. Üstelik bu rakam 2022'den bu yana 2500 kat büyüdü. Yani Amerika Rusya'nın parasını dondurduğu yıl, bu kaçış yolu da tam o yıl büyümeye başladı. İşin en çarpıcı yanı şu. Bu yola önce dolardan kovulanlar girer sanırdınız. Ama mBridge'i kuran beş ülkeden ikisi Amerika'nın yakın müttefiki. Suudi Arabistan ve Birleşik Arap Emirlikleri. Yani artık sadece düşmanlar değil, dostlar da bu kapıdan geçiyor. Şimdi şu tabloyu bir kenara yazın. Çin'in doların etrafında kurduğu yeni sistemin dört ayağı var. Birinci ayak mBridge. Beş merkez bankasının kurduğu, dolarsız çalışan ortak ödeme ağı. İkinci ayak altın. Çin yıllardır rekor seviyede altın alıyor. Çünkü altın, kimsenin donduramayacağı rezerv. Üçüncü ayak Çin'in kendi ödeme sistemi. Ülkeleri Amerika'nın hattına bağlı kalmadan birbirine bağlıyor. Dördüncü ayak BRICS. Dünya nüfusunun yarısı, dünya petrolünün büyük kısmı aynı çatı altında. Tek başına her ayak küçük görünüyor. Ama dördü birden, doların seksen yıllık tahtının altını oyuyor. Sonuç rakamlara da yansıdı. Doların dünya rezervlerindeki payı çeyrek asır önce yüzde yetmişlerdeydi. Bugün yüzde elli sekiz. Otuz yılın en düşük seviyesi. Burada ince bir nokta var. Amerika doları ne kadar sık silah olarak kullanırsa, dolardan o kadar çok ülke uzaklaşıyor. Bir avuç kumu düşünün. Avucunuzu ne kadar sıkarsanız, kum parmaklarınızın arasından o kadar hızlı akar. Amerika her yaptırımda avucunu biraz daha sıkıyor. Her sıkışta biraz daha kum kaçırıyor. Çin de bunu gördü. O yüzden dolarla hiç kavgaya tutuşmadı. Tutuşsaydı, Amerika karşılık verirdi. Onun yerine dolara olan ihtiyacını sessizce azalttı. Bir parayı bitirmek için ona saldırmaya gerek yok. Ona ihtiyacın kalmaması yeter. Çünkü bir silah, ancak herkes onun önünden geçmek zorundaysa işe yarar. İkinci bir yol açıldığı an, o silah susar. Amerika'nın en büyük korkusu bir savaş değil. Bir gün dünyanın artık onun postanesine ihtiyaç duymaması. O gün geldiğinde, Amerika'nın en güçlü silahı, kimsenin korkmadığı boş bir tüfeğe döner. Peki bu nasıl gider? Önümüzde dört ihtimal var. A) Bu yeni yol hızla yayılır. Dolar zamanla tahtını kaybeder. B) Amerika baskıyla yayılmayı durdurur. Doların hâkimiyeti sürer. C) Dünya ikiye bölünür. Bir yanda dolar, diğer yanda bu yeni ağ. Herkes taraf seçmek zorunda kalır. D) İki sistem uzun yıllar yan yana yaşar. Dolar zayıflar ama bir anda çökmez. Sen hangisini daha olası görüyorsun? Bu benim şahsi analizim. Gelişmeleri takip ediyorum, sizi bilgilendireceğim.

The Greek prime minister said Chinese production capacity could destroy Europe. But the irony is obvious: This only becomes a “global threat” when China does it. The United States once accounted for around 50% of global manufacturing during World War II. After World War I, its share was already around 38%. Both were far higher than China’s share today. Back then, nobody called it “overcapacity.” Nobody said America was destroying the world. Nobody demanded Washington shrink itself for the comfort of weaker competitors. It was called leadership. It was called productivity. It was called the reward of industrial power. But when China reaches 30% through factories, infrastructure, supply chains, engineers, workers, ports, grids, and industrial discipline, suddenly Europe discovers the word “danger.” Please. China did not destroy European industry. Europe hollowed itself out. Europe outsourced production. Europe worshipped finance, regulation, luxury branding, and green slogans while letting its industrial base decay. Then China kept building. Now the countries that gave up manufacturing are angry at the country that did not. In the end, this is what happens when Western undercapacity meets Chinese competence. They call it “Chinese overcapacity.”

A elite intelectual brasileira foi formada nos centros ortodoxos. Importou doutrina junto com diploma. Foi a maior captura ideológica da história nacional. Estamos pagando o preço — e mandando a próxima geração estudar os mesmos cursos.

Notícias dos subsídio-dependentes...😎

Esperta mesmo é @apropriajulia q defende a "tradicional familia brasileira", mas em off, conforme a moral cristã, vive em fornicação com um homem casado. Hipocrisia e bolsonarismo, tudo a ver. 🧐

Virou "democracia"

Este vive do Trabalho feito por Antonio Costa… vai arrebentar com tudo. Depois deixa para os socialistas governarem, mas sai do governo milionário.

DITADURA NUNCA MAIS HECILDA FONTELES, professora universitária, também estava grávida quando ocorreu sua prisão em Brasília, no ano de 1971. Sob socos e pontapés, ouvia os agentes dizerem: “Filho dessa raça não deve nascer”. Foi levada para o Pelotão de Investigações Criminais (PIC) e submetida à tortura dos “refletores”, pela qual a pessoa é mantida a noite inteira com uma luz forte no rosto. Conduzida para o Batalhão da Polícia do Exército do Rio de Janeiro, conheceu a Cadeira do Dragão. Trata-se de uma cadeira elétrica semelhante àquelas em que são executadas as sentenças de morte nos EUA, só que o torturador controla o nível dos choques para manter a vítima sob intenso sofrimento, mas viva. Ela conta: “Os fios subiam pelas pernas e eram amarrados nos seios. As sensações eram indescritíveis – calor, frio, asfixia. Além disso, batiam no rosto, no pescoço, nas pernas”. De volta a Brasília, jogaram-na numa cela cheia de baratas que roíam seu corpo; conseguiu tirar o sutiã e encobrir a boca e os ouvidos. Levada para o Hospital de Brasília, sentindo as dores do parto, o médico, irritadíssimo, fez um corte sem anestesia. Apesar das condições, Paulo Fontelles Filho sobreviveu.

este é um argumento político muito poderoso: como é que doentes oncológicos e portadores de deficiência serão obrigados a trabalho social para não morrerem de fome, mas quem ganha milhões em subsídios públicos e perdões fiscais não tem de fazer trabalho social?

La Asamblea Nacional francesa acaba de votar a favor de la nacionalización de ArcelorMittal. No es aún ley. Pero el mensaje político es enorme. Hablamos de uno de los mayores grupos siderúrgicos del mundo, que ha recibido apoyo público millonario —850 millones para la descarbonización— mientras anunciaba que iba a eliminar 636 empleos en Francia y dejaba en el aire el futuro de miles de trabajadores. El acero no es una mercancía cualquiera. Es empleo, transición ecológica, capacidad industrial y soberanía. Si el dinero público sostiene sectores estratégicos, la democracia también debe poder decidir sobre ellos. Tomemos ejemplo.

Na sessão de ontem, Dino perdeu a paciência com André Mendonça após o ministro defender que as Big Techs não tenham qualquer responsabilidade sobre crimes cometidos dentro delas e que regulamentar fere a "liberdade"! Dino destacou que o interesse coletivo deve prevalecer!

Ferro Rodrigues acusa PSD de "traição" e exige que PS rejeite OE 2027 sicnoticias.pt/pais/politica…

Chegou o dia em que uma única pessoa possui riqueza equivalente a 46% da população mundial. Ninguém precisa - nem deveria - acumular um trilhão de dólares. Elon Musk é um risco cada vez maior à democracia dos países e ao futuro do planeta. O mundo não precisa de trilionários.

“Caros migrantes, antes de lhes dirigir qualquer outra palavra, quero curvar-me diante da vossa dignidade. “Vocês não são números nem processos. “Vocês são pessoas — com uma família e um lar deixados para trás, com sonhos que ninguém tem o direito de desprezar.” — Papa Leão XIV Estas palavras do surpreendentemente sábio Papa Leão XIV dirigem-se a alguns sacanas da nossa praça, os que instrumentalizam a fé batem com a mão no peito e desprezam a dignidade humana.

Toda fazenda brasileira que dá lucro em soja deve algo à Embrapa. A semente é Embrapa. O sistema de plantio é Embrapa. O solo só virou fértil porque pesquisador público trabalhou décadas. E ainda dizem que o agro é meritocrático.

A direita só se governa com no dinheiro do Estado.

A direita faz tudo aquilo de que acusa a esquerda.

Subsídio dependentes