Op 6 januari 2024 rijdt de 23-jarige Amin El A. uit Rotterdam als een idioot in een Cupra tijdens een proefrit op de Schenkelse Dreef in Capelle aan den IJssel. Hij scheurt veel te hard (71 km/u waar 50 is toegestaan), raakt de 86-jarige Jenneke die net boodschappen heeft gedaan. Ze is zwaar gewond. Amin stopt even, kijkt uit het raam, scheurt vervolgens doodleuk door en rijdt ook nog over haar boodschappentas heen, om haar vervolgens bloedend achter te laten op straat.
Jenneke overlijdt een dag later.
Wat doet Amin? Hij rijdt naar huis, poetst zijn auto schoon en gaat doodleuk sporten bij de Basic-Fit. Dagen later probeert hij nog een nieuwe proefrit in een dure auto. In de rechtszaal: “Ik heb haar niet gezien”, “mijn geheugen laat me in de steek”.
Tien maanden voor het doodrijden van een Nederlandse oma en vervolgens lafhartig vluchten. Terwijl haar leven voorbij was, ging zijn leventje vrolijk verder.
Dit is geen ongeluk.
Dit is minachting. Dit is een patroon.
Blanke, Nederlandse levens tellen blijkbaar niet meer in dit land. Oude mensen die dit land hebben opgebouwd, worden afgedaan als wegwerpartikelen door import-jongeren die zich niks aantrekken van regels, fatsoen of menselijk leven. Het systeem beschermt de dader, zoekt excuses ("paniek", "geheugenverlies") en geeft hem een tik op de vingers. Terwijl de familie helemaal kapot is.
Dit is geen incident. Dit zie je door heel Europa: autochtone burgers worden opgeofferd op het altaar van diversiteit. Strafrecht dat met twee maten meet. Haat tegen de witte oorspronkelijke bevolking, vermomd als "rechtsstaat".
Walgelijk. Triest. Onacceptabel.
Amin scheurt na fatale aanrijding weg en gaat sporten: ‘Voor oud vuil achtergelaten’ - Rijnmond
share.google/lGfkrxgbej9Gmvs…