Dit plaatje zegt meer dan 1000 woorden

'Desondanks riskeerde D66- minister Sjoerd Sjoerdsma een kabinetscrisis om 18 miljoen euro extra belastinggeld naar de omstreden UNRWA te sturen ...' Lees: ‘Een paar rotte appels’? UNRWA ontslaat 70 medewerkers om Hamasbanden niw.nl/een-paar-rotte-appels…

We kunnen nu ook een foto delen van de vermiste Trees. Hopelijk helpt het ons bij de zoektocht in en rond #Egmond politie.nl/vermist/vermiste-…

Yep.

J. Klaver van Pro bij @Buitenhoftv over zieke scheikundedocent ‘Bregje’: “Zelfs als ze 10 minuten met mij spreekt moet ze bijkomen”. ‘Zelfs’. De gemiddelde taalliefhebber ligt al uitgeteld onder tafel na 5 minuten luisteren naar deze clichétsunami.

!!!! @geertwilderspvv @lientje1967 @MonaKeijzer @lidewij_devos Hoe lang laten jullie dit nog ongestoord doorgaan? Waarde volgers. Ik onderzoek het duistere politiek circus al 40 jaar en toch valt mijn mond ieder keer weer open van verbazing. Wist u dit: Het verhaal van de Nederlandse hervestigingsfarce – editie 2026 (Concept!)Ach, wat waren ze nobel in de jaren tachtig. Terwijl de Vietnamese bootvluchtelingen nog nat waren van de Zuid-Chinese Zee, besloot het brave kabinet-Lubbers II (CDA-VVD, natuurlijk) dat Nederland écht iets moest doen. UNHCR had dringend om hervestiging gevraagd. Oke, niet te veel, god bewaar ons, maar wel net genoeg om in Den Haag en Genève met opgeheven vingertje te kunnen zwaaien. “500 per jaar nodigen we uit” riepen ze plechtig. Frits Korthals Altes knikte wijs. Burden sharing, of zoals wij dat hier cynisch vertalen: lastenverdeling. Want niks zegt “solidariteit” als het verdelen van andermans problemen over een klein quotum. Sinds 1987 doen we dus braaf mee. In bijna veertig jaar kwamen er 15.000 tot 20.000 door Nederland uitgenodigde vluchtelingen binnen. Maar hé, de UNHCR mocht weer een mooi rapportje schrijven en VluchtelingenWerk Nederland kon weer fondsen werven. Want laten we eerlijk zijn: die twee organisaties zijn zo innig verstrengeld dat je ze bijna niet meer uit elkaar haalt. Bestuurlijke dwarsverbanden, ex-collega’s die lekker rondjes draaien tussen Den Haag en Genève, en iedereen knikt vriendelijk naar elkaar terwijl ze “internationale solidariteit” prevelen. En dan komt het mooiste trucje van de hervestigingsfarce: gezinshereniging. Want één quotum van 500 uitgenodigden per jaar is natuurlijk veel te weinig voor een fatsoenlijk deugsignaal. Dus zodra de zorgvuldig geselecteerde “kwetsbare” vluchteling gevestigd is, mag het hele gezin nareizen. Presto! Van 500 per jaar worden er opeens 25.000 tot 35.000 over de periode. Maar officieel telt alleen dat quotum. De rest is “mensenrechten”. Handig. UNHCR wijst de zieligste gevallen aan, de IND doet alsof ze streng controleren, en VluchtelingenWerk staat klaar met taallessen, vrijwilligers en een warm welkom. Iedereen mag zich goed voelen. De kranten kunnen koppen over “Nederland neemt zijn verantwoordelijkheid”, politici kunnen zich profileren als humaan. Tot 2025. Toen had het kabinet-Schoof er genoeg van. Ze stopten er niet mee, maar zetten het quotum keihard terug naar maximaal 200. Geen drama, gewoon realpolitik. En het huidige Kabinet-Jetten? Die hebben het gewoon stilletjes laten staan. Geen verhoging, geen ommezwaai, gewoon doormodderen op de lage stand. Want ook in 2026 blijft het mooie verhaal overeind: wij doen mee aan de lastenverdeling en nodigen vluchtelingen uit om naar ons land te komen. Voor de gemiddelde burger is het niet te vatten wanneer ze dit lezen. Die denken: “Dus we worden overstroomd met asielzoekers en Nederland gaat gewoon door met het uitnodigen van vluchtelingen, met het UNHCR-spelletje. Kom op Jetten, onmiddellijk stoppen met die hervestigingsfarce, onmiddellijk stoppen met ons een rad voor de ogen te draaien.” Want die uitgenodigden plus hun gezinshereniging zijn niet het grootste probleem – dat is slechts de dure confetti. De échte overstroming komt uit de andere kranen: 24.000 spontane asielaanvragen, 16.500 nareizigers en een totale asielinstroom van ruim 40.000 in 2025 alleen al. Maar in plaats van die kranen dicht te draaien, blijft het kabinet braaf meespelen in het VN-toneelstukje. Een paar honderd fotogenieke gevallen per jaar zodat Nederland zichzelf op de borst kan kloppen en hoog op het scorebord staat, terwijl de AZC's als paddenstoelen uit de grond worden gestampt, de puinhopen groter worden en de wachtlijsten groeien. Kortom: bijna veertig jaar lang een duur, bureaucratisch theaterstukje. UNHCR en VluchtelingenWerk spelen de hoofdrollen, de IND is de figurant die “ja meneer” zegt, en de Nederlandse belastingbetaler betaalt het applaus. Jetten draait vrolijk verder. De farce gaat door. Peter Siebelt-Zozzaro 13 juni 2026

De EU vraagt natuurdoelen. De EU vraagt géén uitgaven van €42.170 per hectare per jaar voor natuurgraslanden. Dat is een Nederlandse politieke keuze! Stop hiermee! Werk aan natuurbeleid dat past bij Nederland. Waar mensen kunnen genieten in en van de natuur. Waar ruimte is voor boeren die ons voedsel produceren. Waar ruimte is voor de koe in de wei.

Update spreidingswet: ‼️ Vanaf dat u dit leest, zal u visie op de spreidingswet veranderen en geeft dit tevens de mogelijkheid om op wettelijke wijze daarmee anders om te gaan bij de ambtelijke en bestuurlijke gesprekken met het ministerie van Asiel en Migratie: Een draad 🧵

Hoogbejaarde Trees (87) uit Egmond vermist, politie roept op in tuinen en schuren te kijken nhnieuws.nl/nieuws/360690/ho…

Stel je voor je auto moet gerepareerd worden. Je gaat naar de garage. Daar spreek je een automonteur, die je geweldig goed uitlegt wat er allemaal moet gebeuren. Vervolgens doet hij helemaal niets, behalve een factuur uitschrijven. Dat is de VVD. Niet op stemmen.

Jarenlang bezig met eigen fusie. (Hoe kunnen deze mensen ooit als politici iets voor elkaar gaan krijgen?) nos.nl/l/2618402

De subsidie voor abstracte kunst is er nog wel volop.

Tom van der Lee GL/PvdA

IJzervreter

🤡🤡🤡🤡🤡🤡🤡🤡🤡🤡🤡🤡🤡🤡 Smerige CDA gluiperd.

Minister van OCW spreekt met Moslim Studenten Associatie: studenten eisen versnelling institutionele islamisering DEN HAAG - De Moslim Studenten Associatie (MSA) heeft tijdens een constructief gesprek met minister van onderwijs Rianne Letschert (D66) zorgen geuit over de trage voortgang van de volledige institutionele inbedding van de islam binnen het hoger onderwijs. Volgens de studenten past het huidige tempo totaal niet meer bij de ambities van de intersectionele identiteitenmaatschappij. “Wij zijn inmiddels al jaren bezig met het zélf organiseren van iftars, het afdwingen van extra gebedsruimtes, het uitbreiden van halalvoorzieningen en het coördineren van Palestina-bezettingen op de campus”, aldus een woordvoerder van de MSA. “Dat zijn eigenlijk taken die allang structureel hadden moeten zijn ondergebracht bij de universiteiten zélf. De werkdruk onder toekomstige beroepsmoslims loopt hierdoor onnodig op. Dawa-burnouts onder jonge moslims zijn inmiddels aan de orde van de dag.” De studenten vragen de minister daarom om meer vaart te maken met wat zij omschrijven als de “voltooiing van de islamitische transitie”. Daarbij denken zij onder meer aan vaste jihadcoördinatoren, een landelijk netwerk van campusimams en een fonds voor academische moskeeën. Ook het curriculum behoeft volgens de studenten een moderniseringsslag. Nieuwe opleidingen als Pallywood-filmproductie, Toegepaste Nakba-normalisering, Intifada-globalisering, Gespecialiseerd Martelaarschap, Ayatollistisch Leiderschap en Internationaal Terreurmanagement zouden beter aansluiten bij de behoeften van de superdiverse samenleving. Een bijzonder aandachtspunt vormde de toenemende onzichtbaarheid van Joodse studenten na 7 oktober 2023. “Het is best heel raar natuurlijk, die afwijzing aan het pro-Palestijnse adres. Wij proberen juist laagdrempelig verbinding te zoeken”, verklaarde een MSA-bestuurslid. “Het is allemaal ook niet zo ingewikkeld. We hebben immers te maken met een genocide in Gaza. Wanneer mensen weigeren zich publiekelijk van het zionisme te distantiëren, ervaren wij moslimstudenten dat logischerwijs als een vorm van racisme en islamofobie. Het is belangrijk dat juist ook Joodse studenten hun verantwoordelijkheid nemen in het creëren van een veilige ruimte voor ons, door keihard afstand te nemen van Israël. Dat wij proberen hen hiermee actief te helpen en daarin vooral héél duidelijk te zijn, pleit alleen maar voor onze wens tot volledige inclusie van álle anderen in onze mooie en énige ware religie. Inclusiever dan de islam wordt het namelijk niet!” De organisatie pleitte daarom voor landelijke richtlijnen die studenten stimuleren om actief deel te nemen aan verplichte dialoogtrajecten. Daarbij verwees de MSA naar eerdere initiatieven uit Maastricht, waar Letschert volgens de studenten al ruime ervaring heeft opgedaan met het initiëren en in stand houden van eindeloze dialogen. Politicologen spraken na dit gesprek van een schoolvoorbeeld van “circulair cliëntelisme”. In dit multiculturele bestuursmodel leveren toekomstige beroepsmoslims waardevolle diversiteitsframes en stemvee, terwijl bestuurders op hun beurt zorgen voor subsidies, beleidsruimte en ondersteuning van de moderne institutionele jihad. “Het is een prachtige symbiose”, aldus een onderzoeker van het Instituut voor Wederzijdse Bevestiging. “Iedereen valideert iedereen. De studenten krijgen kansen, de bestuurders krijgen hun deugselfies voor LinkedIn en de belastingbetaler krijgt de gelegenheid om de portemonnee te trekken voor een historisch onomkeerbaar proces.” Minister Letschert noemde de bijeenkomst “waardevol en inspirerend”. Een gesprek met Joodse studenten staat voorlopig nog niet gepland. Zij hebben aangegeven inmiddels ondergedoken te zitten achter de boekenkasten van hun studentenhuizen. Disclaimer: satire

Het Heilige Verdrag In de marmeren gangen van Den Haag, waar de lucht altijd naar koffie en uitstel rook, speelde zich al jaren een tragikomisch toneelstuk af. Het heette De Asielcrisis Die Geen Crisis Mocht Heten. De hoofdrolspelers waren voorspelbaar: keurige heren en dames in nette pakken, met een glimlach die zei “we doen ons best” terwijl hun ogen schreeuwden “laat me alsjeblieft niet kiezen”. Op 23 april 2024 bereikte het stuk een hoogtepunt. Vier partijen – PVV, VVD, NSC en BBB – zaten rond de tafel met een bijna revolutionair idee: laten we de chaos die al jaren Ter Apel laat overlopen, hotels vult met ongeregistreerden en wijken laat knappen, eindelijk eens officieel een asielcrisis noemen. Een klein woordje maar. Een etiket. Een sleutel die de deur naar noodmaatregelen zou openen: even de procedure stopzetten, even ademhalen, even de rem erop. Toen gebeurde het. Eric van der Burg, de VVD-priester van het departement, schoot overeind alsof iemand hem met een gloeiende naald had geprikt. In EenVandaag keek hij plechtig in de camera, hief zijn relikwie – een stoffige Kamerbrief uit 2022 – en sprak de heilige woorden: “Zolang je zegt: we blijven verbonden aan internationale verdragen, blijf je daaraan gebonden. Anders houd je je niet aan internationale verdragen.” De zaal hield de adem in. Het Verdrag had gesproken. Amen. Sigrid Kaag had het refrein al jaren geoefend: “Indachtig internationale verdragen… en wat het betekent een beschaafd land te zijn.” Ankie Broekers-Knol zwaaide ermee als een bisschop met haar staf: “Wij zijn vrijwillig gebonden.” Rob Jetten prevelde het mantra tot hij ineens ontdekte dat het systeem “stuk” was – maar ja, tot die tijd bleven de verdragen heilig. Het was een briljant toneelstuk. Telkens wanneer de kiezer schreeuwde om grip, wanneer de cijfers bloedrood kleurden, wanneer zelfs VVD’ers begonnen te morren, kwam het relikwie tevoorschijn. Een stoffig verdrag uit 1951, geschreven voor een wereld die allang niet meer bestond. En het werkte. Altijd weer. De crisis bleef “beheersbaar”. De boot werd niet gestopt, maar wel netjes volgeladen. En toen, in juni 2026, kwam het wonder. Brussel had gesproken. Het EU-migratiepact was er. Snellere procedures! Strengere screening! Meer terugkeer! Foto’s werden gemaakt, persberichten verstuurd, handen geschud. Van der Burg en de zijnen glunderden: “Zie je wel? We lossen het Europees op. Geen roekeloze nationale acties. Geen breuk met de verdragen. Alles volgens het boekje.” Dezelfde mensen die jarenlang elke Nederlandse asielstop hadden doodverklaard met “dat mag niet van de verdragen”, juichten nu omdat Brussel een iets dikkere laag papier over dezelfde chaos had gelegd. Het was bijna poëtisch. Het Verdrag had hen eerst beschermd tegen lastige keuzes. Nu beschermde het hen tegen de woede van de kiezer. En terwijl de camera’s flitsten en de champagneglazen klonken, fluisterde een eenzame stem in de gangen van Den Haag: “Ze hebben het weer geflikt.” Het Heilige Verdrag was gered. Nederland ook, zeiden ze. Maar de boten bleven komen. En de priesters bleven zwaaien. Einde (voorlopig). Peter Siebelt-Zozzaro 13 juni 2026

Een heel goed stuk. Echt precies dit 👇 Chapeau Bina Ayar🎯

Vroeger was dat een heel genre, cabaret. Kritisch op gezag, dwars, grenzen opzoekend, aan het denken zettend. Tegenwoordig heb je woordvoerders. En je hebt Hans Teeuwen.

‘Mischa en de Mannen die het Beter Weten’ met @wierdduk kun je nu terugkijken! npo.nl/start/video/mischa-en…

„De legbatterijen moesten hier weg vanwege dierenwelzijn. Die zijn geëxporteerd naar Oekraïne en de eieren daaruit komen nu verwerkt weer terug naar Nederland. Deze week kocht ik de inrichting van een mestkalverenstal op. Die gaat naar Kroatië, want daar kan het wél. Wie houdt wie dan voor de gek? Over de grens is energie ook geen punt, aan frequentieregeling is daar bijvoorbeeld geen behoefte. Emissiearme vloeren heb ik ook geëxporteerd, maar die leggen ze daar als gewone roostervloer. Wij verbieden in Nederland dingen, dan halen we hier de productie weg, en gaat het naar landen waar dit geen issue is.” sterke-erven.nl/artikel/6364…