Przypominam wszystkim zacietrzewionym #ZPK ścianą zachodnią, wschodnią, policentrycznością, monocentrycznością i czym tam jeszcze chcecie, że kolej nic a nic nie pomoże żadnym peryferiom albowiem generalnie ma nikłe znaczenie rozwojowe. Elastyczności PKB względem infrastruktury są rzędu 3% przy czym dla kolei są rzędu 1-2% a dla dróg 5%. Oznacza to, że żeby podnieść poziom PKB na peryferiach o 1%-2% trzeba zwiększyć kapitał "w torach i dworcach" o 100%. małe znaczenie kolei wynika z tego, że a) infrastruktura to jeden z czynników produkcji i generalnie najmniej ważny rzadko kiedy potrafiący zmienić geografię ekonomiczną danego miejsca. b) nie żyjemy w XIX wieku kiedy kolej nie miała istotnych substytutów a infrastruktury (w uproszczeniu) w ogóle nie było więc budowa torów "zmieniała wszystko" - dziś infrastruktura już jest nawet na peryferiach więc efekty krańcowe są bardzo małe Kolej może mieć największe uzasadnienie rozwojowe tam, gdzie wyraznie zmienia geometrię rynku: łączy duże, dynamiczne ośrodki, skraca realny czas dojazdu do centralnych rynków pracy z rynków peryferyjnych, zwiększa niezawodność przewozów, usuwa wąskie gardła w korytarzach towarowych itp. nie ma kiedy oznacza łączenie peryferii z peryferiami. Wtedy to jest dobrobytowa konsumpcja a nie inwestycja rozwojowa bo nie poprawia "market access" czyli firmy i pracownicy nie dostają większego rynku zbytu, tańszego dostępu do dostawców, głębszego rynku pracy itp. także na nic wasze swary głupie wnet i tak zginiecie w zupie niżu demograficznego na który żadnymi torami nie poradzicie nic a nic.

Poważnym błędem Stwórcy jest obdarzenie złych ludzi zdolności do uśmiechu.

Amerykanie podjęli błyskawiczną decyzję o zablokowaniu dostępu do modelu Fable - to dla nas, w Unii Europejskiej, absolutnie świetna wiadomość! Spójrzmy prawdzie w oczy: tak potężny i potencjalnie niebezpieczny model prędzej czy później i tak trafiłby pod lupy naszych regulatorów i zostałby zablokowany na mocy jakiejś nowej regulacji. Problem polega na tym, że w realiach brukselskich procedur, konsultacji, kompromisów i poszukiwania konsensusu między 27 państwami, uchwalenie takiej blokady zajęłoby nam co najmniej dwa lata. Trudno sobie nawet wyobrazić, jakie szkody na rynku, w cyberbezpieczeństwie czy infrastrukturze cyfrowej mógłby wyrządzić tak zaawansowany model w tym czasie. Na szczęście Waszyngton zadziałał jak nasz darmowy, zewnętrzny filtr bezpieczeństwa. Zrobił to za nas, natychmiastowo! Dzięki temu w Europie nie musimy marnować setek godzin na pisanie kolejnych kilkusetstronicowych aneksów regulacyjnych. Możemy wreszcie odetchnąć i skupić się na tym, co wychodzi nam najlepiej: na projektach niszowych, ultrabezpiecznych, w 100% zgodnych z procedurami i… całkowicie nieprzydatnych rynkowo. Bazując na unijnych tradycjach grantowych, oto kilka kierunków technologicznych, którymi UE może się teraz na spokojnie zająć. ☕Zrównoważony System Monitorowania Kawiarki (EU-Green-Coffee-ID): W pełni zgodny z RODO i dyrektywą CSDDD system oparty na blockchainie, który śledzi ślad węglowy każdego pojedynczego ziarna kawy. System automatycznie blokuje ekspres, jeśli pracownik nie przejdzie 15-minutowego szkolenia z etycznego i inkluzywnego parzenia kawy. 🥒Certyfikowane Algorytmy Etycznego Zginania Ogórków: Oparte na Explainable AI (xAI) algorytmy komputerowego rozpoznawania obrazu, które badają zgodność krzywizny warzyw z normami unijnymi. Zanim algorytm podejmie decyzję, wysyła zapytanie do chmury o pisemną zgodę ogórka na przetwarzanie jego wizerunku. ⚠️Zintegrowana Platforma Kwestionowania Innowacji: Narzędzie typu Open Source, które automatycznie generuje 50-stronicowe raporty ryzyka dla dowolnego nowego pomysłu startupu, zanim ten zdąży w ogóle napisać pierwszą linijkę kodu. Polska nie musi być tutaj opóźniona. W ramach funduszy na cyfryzację i rozbudowę administracji możemy stworzyć coś unikalnego! 🤬 NSN-Bot (Narodowy System Narzekania): Zaawansowany, w pełni suwerenny model językowy wyszkolony wyłącznie na dyskusjach z kolejek do NFZ i komunikatach o opóźnieniach PKP, ewentualnie na naszym wykopie. Jego jedynym zadaniem będzie automatyczne generowanie nieskończonej liczby tez udowadniających, że „nic dobrego z tego nie będzie”. Narzędzie będzie w 100% zgodne z ustawą o języku polskim i Prawem Zamówień Publicznych, a jego uruchomienie nie wywoła żadnych skutków gospodarczych, bo społeczeństwo i tak uzna, że żywy człowiek narzekałby lepiej. Skoro Ameryka i Chiny biorą na siebie ryzyko tworzenia przełomowych technologii, my możemy dumnie i przede wszystkim w świętym spokoju zając się czym innym.

W jakim punkcie polityka braku polityki przemysłowej może stawać się mniej opłacalna niż intencjonalna ochrona wybranych branż? Jak globalne trendy odciskają się na dotychczas dominujących paradygmatach otwartej gospodarki z niezakłócanymi przepływami własności? Kolejne seminarium wewnętrzne #Łukasiewicz – #ITECH obrało tematykę ekonomiczną. Wczoraj rozmawialiśmy o sile i znaczeniu kapitał zagranicznego w gospodarkach narodowych. Wystąpienie przewodnie wygłosił dr Grzegorz Malinowski (główny specjalista ds. komercjalizacji @Lukasiewicz_pl, adiunkt w Katedrze Ekonomii @KozminskiUni), a komentował je Sebastian Stodolak - @SebStodolak (@FundacjaWEI ). Wspólnie pochylaliśmy się nad wskaźnikami pokazującymi złożone modele własnościowe i zarządcze przedsiębiorstw w Europie, porównując sytuację „starej Unii” z państwami regionu Europy Środkowo-Wschodniej, ale także rozwijającymi się w imponującym tempie krajami azjatyckimi. Prelegenci wykazywali, że udział kapitału zagranicznego i rola, jaką odrywa w gospodarkach poszczególnych krajów stanowi zdecydowanie złożony i wielowymiarowy problem badawczy. Tym niemniej w modelu Daniego Rodrika, który definiuje politykę przemysłową jako proces odkrywania tego, co dany kraj potrafi produkować konkurencyjnie, jej istota polega na rozwiązywaniu problemów koordynacji i informacji pomiędzy państwem a firmami, do czego niezbędna jest obecność firm, które są zakorzenione decyzyjnie w krajowej. Ekonomiści mówili o tym, czy i w jaki sposób w polskim przypadku przedsiębiorstwa mogą stać się partnerami tak prowadzonej polityki. Bez wątpienia polityka przemysłowa w dłuższej perspektywie decyduje o tym, czy firmy z Polski będą tylko podwykonawcami, czy realnymi współtwórcami globalnych łańcuchów wartości. Jej koordynacyjna funkcja na poziomie Unii Europejskiej może także przysłużyć się konkurencyjności europejskich gospodarek – w ostatnich latach obserwowalny jest trend luzowania zasad dopuszczania pomocy publicznej na wspólnym rynku. Jak podkreślano, możliwość prowadzenia skutecznej polityki przemysłowej zależy nie tylko od tego, czy w gospodarce jest kapitał zagraniczny, ale od struktury własności i modelu zarządczego firm. Rozproszony akcjonariat – nawet w pełni zagraniczny – daje państwu zupełnie inne pole manewru niż sytuacja, w której jeden aktywny inwestor zagraniczny kontroluje kluczowe decyzje spółki. Taki model wydaje się być pożądany, choć w negatywnym scenariuszu rozwoju kryzysu finansów publicznych w Polsce może być trudny do utrzymania. Jak podkreślali niektórzy dyskutanci wśród ekonomistów nie ma konsensusu, iż polityka przemysłowa jest skutecznym i uniwersalnym sposobem podnoszenia dobrobytu oraz poziomu dochodów w danym kraju, a koincydencja polityki przemysłowej z obserwowanym wzrostem może wynikać też z innych czynników. W tej perspektywie także mobilizacja przemysłowa z powodów bezpieczeństwa nie powinna być jedynym napędem dla rozwijania polityki gospodarczej. #PolitykaPrzemysłowa #Polska #CEE

Odległe miejsce Polski we Wskaźniku Bogactwa Narodów. Kto nas wyprzedza? 📊 W najnowszej edycji Wealth of Nations Index 2026 Polska zajmuje dopiero 29. miejsce na 40 badanych państw oraz 18. miejsce wśród krajów UE uwzględnionych w zestawieniu. Wyżej od nas są nie tylko najbogatsze gospodarki Europy Zachodniej - Austria, Dania, Szwecja, Niemcy, Finlandia, Irlandia, Holandia, Belgia, Francja czy Włochy - ale także Słowenia, Hiszpania, Litwa, Chorwacja, Estonia, Portugalia i Łotwa. To ważny sygnał: Polska nie jest już krajem z dołu tabeli, ale też nie jest liderem europejskiej zamożności. Nasz wynik pokazuje, że sam wzrost PKB nie wystarcza. Liczy się również siła sektora prywatnego, poziom inwestycji, jakość usług publicznych i efektywność wydawania pieniędzy przez państwo. 📈 WNI nie mierzy bogactwa deklaracjami polityków, lecz tym, jak realnie działają gospodarka i państwo. A z tej perspektywy Polska wciąż ma bardzo dużo do nadrobienia. WNI pokazuje jednak niewygodny trend dotyczący większości badanych państw. W aż 27 z 40 badanych krajów obywatele dostają dziś usługi publiczne o mniejszej jakości w porównaniu z sytuacją sprzed dekady. ⚠️ Pełny ranking 👇 wei.org.pl/2026/aktualnosci/… Dziękujemy partnerom za wkład merytoryczny w tworzenie tegorocznej edycji Wskaźnika Bogactwa Narodów 🤝Conservative Institute of M.R. Stefanik, Institute for Market Economics, @LyDChile @JavnePolitike , @AdvanceLib , @inlistcz , @ProsumF , Oeconomus Economic Research Foundation, @tholos , Economic Leadership Institute, Institute for Regulatory Policy Research, @centenarypolicy , Center for Free Enterprise, @NFF_Secretariat , @BdSteuerzahler , @ozgurlukar , @IESEurope , Catholic Institute Faculty of Law and Economics, @TradeEuropa , Digimar Institute

U.S. Dominates Wealth of Nations Index tholosfoundation.org/2026/06… @tholos @FundacjaWEI @SebStodolak @Marta_Roels #USA #Poland #freemarket @GroverNorquist

W ciągu ostatniej dekady 27 z 40 gospodarek ocenianych w naszym rankingu zanotowało spadek jakości wydatków publicznych. Jednocześnie od pandemii utrzymuje się silne załamanie sektora prywatnego. Lepiej już było? Zapoznajcie się z wynikami i raportem tegorocznego Wskaźnika Bogactwa Narodów przygotowanego przez @FundacjaWEI

Żyjemy w imigracyjnej hipokryzji. Polecam tę rozmowę z profesorem de Haasem - chyba największym w Europie ekspertem od migracji - którą przeprowadziliśmy z Fatimą. Nie ze wszystkim się z profesorem zgadzam, ale doceniam, że każdą swoją opinie umie podeprzeć badaniami.

As explained by @SebStodolak and his @FundacjaWEI colleagues at this report's presentation in the EP, the EU's climate taxation scheme ETS is "costly for most EU economies"

📢 Zapraszamy Państwa serdecznie do udziału w specjalnym wydarzeniu dotyczącym polityk klimatycznych. Gościem specjalnym będzie brazylijski dziennikarz Leandro Narloch, autor książki Wydawnictwa WEI pt. „Politycznie niepoprawny przewodnik po klimacie”! 🗓️Kiedy: 19 czerwca, g. 17:00 📍Gdzie: Świetlica Wolności (ul. Nowy Świat 6/12, Warszawa) Aby wziąć udział w spotkaniu, należy się zarejestrować, liczba miejsc ograniczona! 👉 forms.gle/X4r1zJxaSjBwpuoz5 Więcej informacji 👇 facebook.com/events/10390427…

1/n A physical book is a real object, anchored. If you read a particular edition, you remember not only the contents but the object itself: its cover, typography, smell, even where a passage sat on the page. Books organize themselves in memory by place --the ancient method of loci. Digital text does not exist.

Już niedługo w Europie ;)

Najlepszym dowodem na kryzys zdrowia psychicznego w Polsce jest nasz parlament.

Bardzo mnie dziwi to, jak bardzo polscy artyści dają sobą pomiatać i obrażać się. Wiele mniej i bardziej poważnych osób, zarówno polityków, jak i publicystów, uznało, że artyści to absolutni kretyni, którzy nie potrafią o siebie zadbać. Świadectwem takiego traktowania artystów jest, rzecz jasna, plan wsparcia ich emerytur państwowymi dopłatami. Nieporadne biedaki, więc trzeba ich z litości ratować, gdy dopadnie ich starość. Co za absolutna i niegodziwa bzdura! Znam wielu artystów scen wszelakich - od muzyków, przez aktorów po plastyków. I ostatnie, co mogę im zarzucić to nieporadność. Są inteligentni, zaradni, kreatywni. No, po prostu utalentowani. Czy każdy z nich zarabia na swojej twórczości tyle, ile by chciał? Nie. Czy każdy może z niej się utrzymać? Nie. W tym drugim wariancie, artyści - przynajmniej ci, których znam - podejmują się innych, mniej artystycznych, ale bardziej stabilnych i przewidywalnych finansowo zajęć. A wierzcie mi w Polsce pracy jest sporo. Zwłaszcza dla ludzi utalentowanych... Czy im się podoba? Czasem tak, czasem nie. Ale nie płaczą nad sobą. Tworzą. I to rzeczy całkiem interesujące. Czasem na tyle interesujące, że dają im w końcu międzynarodową sławę. Paul Gauguin przez lata pracował jako makler giełdowy w Paryżu i całkiem nieźle zarabiał. Malował początkowo amatorsko, w wolnym czasie. Henri Rousseau, ikona sztuki naiwnej, pracował jako urzędnik celny (poborca opłat) w Paryżu, stąd jego przydomek „Le Douanier" (celnik). Malował po godzinach, jako samouk. Charles Bukowski – przez około dekadę pracował jako sortowacz i listonosz w amerykańskiej poczcie (US Postal Service), pisząc wiersze i prozę po pracy. Przykład z Polski: Krzysiek Sokołowski, mój kolega i wokalista Nocnego Kochanka, pracował jako nauczyciel angielskiego. Oczywiście, te przypadki są wyjątkowe. Większość artystów takiego sukcesu nie doświadczy. Ale sztuka to także rodzaj przedsiębiorczości, także obarczony ryzykiem. A podejmowanie się przedsiębiorczości jest wyborem, a nie przymusem.

🚀 Czy człowiek naprawdę wróci na Księżyc? Dlaczego po ponad 50 latach nadal mamy problem z lądowaniem? Czy Elon Musk faktycznie może doprowadzić ludzi na Marsa i po co właściwie wydajemy miliardy na kosmos? Gościem odcinka Rozmów Sebastiana Stodolaka jest Robert Szaj – popularyzator nauki, publicysta i ekspert od technologii kosmicznych. Rozmawiamy o programie Artemis, planach NASA, Starshipie Elona Muska, wyścigu mocarstw oraz o tym, jak wielki wkład mieli Polacy w rozwój technologii kosmicznych. Więcej 👇 youtu.be/XktrSEkKwTE

Miasto Lublin znalazło się na ustach opinii publicznej w całej Polsce. Wszystko za sprawą wywiadu, którego Pani Wiktorii Herun, zatrudniona w ratuszu miejskim, udzieliła na platformie YouTube. Na pracowniczkę Urzędu Miasta Lublin wylała się fala krytyki, za zawarte w nim sformułowania. Szereg środowisk politycznych zarzuca jej pomoc przy „ściąganiu imigrantów z Afryki z całymi rodzinami”. Czy w Lublinie faktycznie obserwujemy przeprowadzanie „eksperymentu społecznego kosztem bezpieczeństwa Polaków”? Więcej 👇 wei.org.pl/2026/aktualnosci/…