Gisteren mocht ik les geven in het New CFO Programme van Erasmus, in de module “The Board under Attack”. Alle deelnemers hadden voorafgaand aan deze sessie een exemplaar van Worst Bank Scenario (@bankenfraude) ontvangen van de universiteit, ter voorbereiding. 👉 eur.nl/eibe/executive-educat… Voor mij was dit weer een betekenisvol moment. Na de Universiteit Utrecht is het nu ook @erasmusuni die mij uitnodigt om mijn verhaal te delen en het inhoudelijke debat aan te gaan. Een volgende stap, waarin ruimte wordt gemaakt om te doceren over deze omvangrijke onderpandproblematiek en netwerkcorruptie, en de impact daarvan op onze economie en maatschappij. Ik beschouw het bovendien als een doorbraak dat ik Worst Bank Scenario nu ook (post)academisch met CFO’s heb mogen delen. Veel bestuurders zijn – vaak ongewild – onderdeel geweest van deze systemen, zonder volledig inzicht in wat er speelde. Dat een universiteit deze stap zet, vind ik niet alleen moedig, maar vooral belangrijk. Juist academische vrijheid en open debat zijn essentieel om complexe en soms ongemakkelijke vraagstukken serieus te kunnen onderzoeken. Mooi om te zien dat dit debat steeds meer ruimte krijgt!

De netwerkcorruptie gaat maar door. Auke de Bos van EY is benoemd door de @nbacc tot voorzitter van de Corporate Governance Policy Group van Accountancy Europe. De Bos was de accountant die in 2018 tijdens de hoorzitting over de schikking van het @Het_OM met de ING niet wist wat de onderliggende posten waren van de enorme balanscorrecties van ING in de jaarrekening 2016 (EUR 186 miljard over 2014 en EUR 163 miljard over 2015): “Je moet mij niet vragen wat de onderliggende posten zijn.” Zie video: 👇 In 2016 wijzigden de niet-transparante bewaarstichtingen van APG beleggingsfondsen de statuten (die in 2010 waren aangepast) zodat ABP niet langer bevoegd was (2010-2016) om de bestuurders van deze stichtingen te benoemen (en “controle” had). Dit was nodig om EUR 200 miljard onderpandfraude te verhullen in deze stichtingen. De @VVD verzorgde de motie dat de AIFM later werd ingevoerd, zodat de leverage die via deze beleggingsfondsen werd verstopt niet gereguleerd was. @PieterOmtzigt stelde in 2018 maar liefst 2x Kamervragen over deze majeure balanscorrecties, maar deze omvangrijke onderpandoperatie en fraude werden verzwegen. Ondertussen sta ik nog steeds voor de kat z’n viool met mijn toga aan, omdat @rbankamsterdam @RechtspraakNL (u weet wel, van Naves die nu voor onafhankelijke rechtspraak pleit 🤡) eveneens in 2018 gemanipuleerde prejudiciële rechtsvragen aan de Hoge Raad heeft gesteld en rechters sindsdien belangrijke feiten en omstandigheden met betrekking tot liquiditeitsrisico onderpand buiten beschouwing laten in procedures. De rechters schenden stelselmatig (onder meer) artikel 47 Handvest van de grondrechten van de Europese Unie. Ik heb echt spijt dat ik in 2006/2007 ben overgestapt naar de advocatuur om advocaat te worden. Ik had een mooie carrière en dacht er goed aan te doen om de fraude die ik in 2014 bij ING ontdekte bij @AutoriteitFM te melden. De AFM deed echter niets met deze meldingen en publiceerde zelfs een rapport dat in strijd was met de we en feiten dat door banken tegen hun klanten werd gebruikt in procedures. Ook de @Advocatenorde kijkt weg en is niet meer teruggekomen op mijn meldingen met betrekking tot mijn (on)veiligheid. De advocatuur is voor mij echt één grote desillusie. Nu ik echter advocaat ben zal ik niet rusten totdat de onderste steen boven is. nba.nl/nieuws/2025/januari/a…

In oktober 2008 klopten bankverzekeraars aan bij het Ministerie van Financiën voor €200 miljard aan liquiditeitsgaranties. Op datzelfde moment hield de Nederlandse Staat zelf al een derivatenportefeuille van meer dan €550 miljard aan. In plaats van directe staatssteun werd in september 2009 een constructie opgetuigd met clearinghuizen (CCPs): APG Treasury Center B.V. en PGGM Treasury Center B.V. (weer gesloten in 2018). Deze entiteiten fungeerden als zogeheten centrale tegenpartij voor OTC-derivaten tussen de pensioenfondsen en bankverzekeraars. Via APG-beleggingsfondsen, gevuld met pensioengelden van achterliggende pensioenfondsen, gaven bewaarstichtingen onherroepelijke garanties voor alle verplichtingen van deze clearinghuizen – bewust buiten direct oversight van De Nederlandsche Bank en Autoriteit Financiële Markten. In maart 2010 werden de statuten van de bewaarstichtingen van APG-beleggingsfondsen aangepast om die garanties en regresovereenkomsten mogelijk te maken, inclusief bevoegdheden voor ABP. In 2016 werden die statutair weer teruggedraaid. De balansen van ING, Rabobank en ABN werden in 2016 met terugwerkende kracht met €200 miljard gecorrigeerd. Pieter Omtzigt stelde Kamervragen, maar minister Hoekstra verzweeg dat het om pensioengeld ging. Dit speelde zich af binnen het Financieel Toetsingskader (FTK), dat pensioenfondsen verplicht tot actief renterisicomanagement en hedging via renteswaps. Via APG/PGGM en bijbehorende bewaarstichtingen kon pensioenvermogen zo worden ingezet als collateral en liquiditeit voor de banken. Zo hoefden bankverzekeraars hun onderpandtekorten (€200 miljard) niet rechtstreeks via staatssteun of DNB-garanties (opkoopprogramma) te laten financieren. In plaats daarvan boden bewaarstichtingen onherroepelijke garanties, terwijl de banken op hun beurt garanties teruggaven aan diezelfde stichtingen. Zo ontstond een gesloten kasrondje, bewust BUITEN de reguliere toezichtstructuren. Opvallend: Klaas Knot was vóór 2009 toezichthouder pensioenfondsen bij DNB, werd 2009-2011 topambtenaar bij Financiën en daarna president van DNB. Ook Olaf Sleijpen draaide via DNB/ECB naar ABP/PGGM en terug. Vragen die nog steeds onbeantwoord zijn: • Waarom is een structuur van deze omvang/verwevenheid nooit serieus onderzocht in de parlementaire enquête Commissie De Wit? • Waarom werd binnen het FTK een constructie mogelijk gemaakt waarbij pensioenvermogen als onderpand voor banken fungeerde, terwijl directe garanties door pensioenfondsen verboden zijn? Deze private opvolger van de staatsgarantieregeling is nooit echt doorgelicht, ondanks de enorme schaal van de clearinghuizen/de Nederlandse OTC-derivatenmarkt. Transparantie over hoe staats- én pensioenvermogen in “crisistijd” binnen dezelfde collateral-carrousel zijn ingezet, is geen luxe. Het is een voorwaarde voor geloofwaardig toezicht en democratische controle. #WorstBankScenario

In oktober 2008 klopten bankverzekeraars aan bij het Ministerie van Financiën voor €200 miljard aan liquiditeitsgaranties. Op datzelfde moment hield de Nederlandse Staat zelf al een derivatenportefeuille van meer dan €550 miljard aan. In plaats van directe staatssteun werd in september 2009 een constructie opgetuigd met clearinghuizen (CCPs): APG Treasury Center B.V. en PGGM Treasury Center B.V. (weer gesloten in 2018). Deze entiteiten fungeerden als zogeheten centrale tegenpartij voor OTC-derivaten tussen de pensioenfondsen en bankverzekeraars. Via APG-beleggingsfondsen, gevuld met pensioengelden van achterliggende pensioenfondsen, gaven bewaarstichtingen onherroepelijke garanties voor alle verplichtingen van deze clearinghuizen – bewust buiten direct oversight van De Nederlandsche Bank en Autoriteit Financiële Markten. In maart 2010 werden de statuten van de bewaarstichtingen van APG-beleggingsfondsen aangepast om die garanties en regresovereenkomsten mogelijk te maken, inclusief bevoegdheden voor ABP. In 2016 werden die statutair weer teruggedraaid. De balansen van ING, Rabobank en ABN werden in 2016 met terugwerkende kracht met €200 miljard gecorrigeerd. Pieter Omtzigt stelde Kamervragen, maar minister Hoekstra verzweeg dat het om pensioengeld ging. Dit speelde zich af binnen het Financieel Toetsingskader (FTK), dat pensioenfondsen verplicht tot actief renterisicomanagement en hedging via renteswaps. Via APG/PGGM en bijbehorende bewaarstichtingen kon pensioenvermogen zo worden ingezet als collateral en liquiditeit voor de banken. Zo hoefden bankverzekeraars hun onderpandtekorten (€200 miljard) niet rechtstreeks via staatssteun of DNB-garanties (opkoopprogramma) te laten financieren. In plaats daarvan boden bewaarstichtingen onherroepelijke garanties, terwijl de banken op hun beurt garanties teruggaven aan diezelfde stichtingen. Zo ontstond een gesloten kasrondje, bewust BUITEN de reguliere toezichtstructuren. Opvallend: Klaas Knot was vóór 2009 toezichthouder pensioenfondsen bij DNB, werd 2009-2011 topambtenaar bij Financiën en daarna president van DNB. Ook Olaf Sleijpen draaide via DNB/ECB naar ABP/PGGM en terug. Vragen die nog steeds onbeantwoord zijn: • Waarom is een structuur van deze omvang/verwevenheid nooit serieus onderzocht in de parlementaire enquête Commissie De Wit? • Waarom werd binnen het FTK een constructie mogelijk gemaakt waarbij pensioenvermogen als onderpand voor banken fungeerde, terwijl directe garanties door pensioenfondsen verboden zijn? Deze private opvolger van de staatsgarantieregeling is nooit echt doorgelicht, ondanks de enorme schaal van de clearinghuizen/de Nederlandse OTC-derivatenmarkt. Transparantie over hoe staats- én pensioenvermogen in “crisistijd” binnen dezelfde collateral-carrousel zijn ingezet, is geen luxe. Het is een voorwaarde voor geloofwaardig toezicht en democratische controle. #WorstBankScenario

“De prikkels voor zelfstandigen zonder personeel verminderen en adequate sociale bescherming voor zelfstandigen bevorderen, en schijnzelfstandigheid aanpakken.” (juni 2019) Zzp’ers worden komende jaren verplicht om AOV te sluiten bij de verzekeraars die op omvallen stonden. 1/

Kabinet wil verbod voor kinderen op commerciële klussen op sociale media ift.tt/Uhda0NG

Kort na VN rapport in 2000 werd de functie ‘minister voor asiel’ voor t eerst vervuld, toen nog onder Vreemdelingenzaken en Integratie (2002). 2/

Brekelmans (vvd) diende in december 2021, nog voor het uitbreken van de oorlog in Oekraïne, een motie voor EU steun in. Ondertussen was al gelekt dat Rutte naar NAVO zou gaan maar dat moest ontkracht worden gezien de plannen. Brekelmans is gewoon een “useful idiot”.

Gelukkig hebben we een Minister van A̷s̷i̷e̷l̷ e̷n̷ M̷i̷g̷r̷a̷t̷i̷e̷ Financiën die afkomstig is van VN en “extensive experience on refugee and migration issues” heeft. hcss.nl/expert/sigrid-kaag/