จะเล่าเรื่องที่ภูมิใจในความช่างสอดส่องของตัวเองให้ฟัง ตอนนั้นเราเลิกงานและนั่งรถเมล์กลับบ้าน เด็กนักเรียนก็ขึ้นมาเยอะ แล้วเด็กผญม.ต้นคนนึงนั่งข้างลุงแก่แล้วแหละ (ลุงคนนี้เราจำได้เพราะเห็นบ่อย และรู้ด้วยว่าปกติแกจะลงป้ายไหน) เราก็สังเกตเห็นลุงพยายามยืนของให้เด็ก ยื่นอยู่อย่างนั้นและขยับเข้าไปติด เด็กมันก็หน้าถอดสีแล้วอ่ะ พอสักพักคนนั่งข้างเราลงเราเลยเรียกเด็กคนนั้นมานั่งกับเรา พอเด็กคนนี้จะลง ลุงแกก็จะลงตามเว้ย ทั้งๆที่ไม่ใช่ป้ายที่แกเคยลง พอรถจอดเราเลยลง อิลุงก็ลง เราเดินตามเด็กคนนั้นไปแล้วจับมือบอกเดี๋ยวน้าไปส่ง อิลุงก็เดินตามถึงบนสะพานลอย เราเลยพูดเสียงดังขึ้นว่า แฟนน้าเป็นตำรวจอยู่สถานีนี้ 🤣พร้อมชี้ไปสถานีตำรวจ อิลุงเลยรีบเดินหนี จากนั้นเราก็ไปส่งเด็กคนนั้นขึ้นวินกลับบ้าน คิดดูขนาดคนเยอะมันยังกล้าอ่ะ คนสมัยนี้ไว้ใจไม่ได้จริงๆ