Chciałbym napisać dziś trochę o stosunkach polsko-litewskich. Jako mieszkaniec Suwałk często bywałem i bywam po drugiej stronie, niemal nieistniejącej już fizycznie granicy między oboma państwami. Podobnie codziennie gościmy w Suwałkach setki gości z Litwy. Stosunki między oboma krajami były mega trudne zwłaszcza w okresie międzywojennym i odebraniu Litwinom Wileńszczyzny w rezultacie "buntu" Żeligowskiego. Przed II wojną oba kraje były nawet na krawędzi wojny. Po odzyskaniu przez Litwę niepodległości w 1990 roku stosunki te były oczywiście lepsze ale nadal napięte. Dochodziło do wielu sporów, zwłaszcza dotyczących praw mniejszości polskiej na Litwie (okręg wileński i sołecznikowski) W latach 1990-2021 Litwini mieli nie najlepszy stosunek do Polaków, W tym okresie pozytywny stosunek do Polaków miało jedynie ok 5,0 proc. Litwinów. Pozytywny stosunek do Litwinów miało znacznie więcej bo aż ok. 38% Polaków. I nagle stał się cud. Wszystko zmieniło się nagle. Od lutego 2022, od chwili pełnoskalowej agresji Rosji na Ukrainę. Nagle Litwini zrozumieli, że Polska jest niezwykle ważna w kontekście ich bezpieczeństwa. Pojęli, że w razie ataku Rosjan to Polska najszybciej może im pomóc i przede wszystkim stanowić (tak jak dla Ukrainy) ważny hub logistyczny. W ich przypadku jedyny jaki istnieje. Już pod koniec 2022 roku ponad 90 % (!!!!) Litwinów oceniało Polaków pozytywnie. Staliśmy się wtedy i nadal jesteśmy zdecydowanie najbardziej cenionym narodem na świecie przez mieszkańców Litwy. Pozytywny stosunek Polaków do Litwinów także wzrósł do ponad 70% ankietowanych. Tyle lat sporów i niechęci zakończył Putin praktycznie jednego dnia. 24 lutego 2022 roku....

Bierzcie i korzystajcie z tego wszyscy! lowcaandroidow.pl Proszę o RT!

WIRTUALNA KSIĄŻKA KUCHARSKA zaprojektowana do gotowania, a nie tylko do oglądania. Na mojej stronie znajdziesz przepisy, które można wygodnie skalować pod liczbę porcji. System przypilnuje czasu, zapamięta miejsce, w którym skończyłeś, a potrzebne składniki trafią na listę zakupów. Wszystko będzie zawsze pod ręką, ale z możliwością wydruku, jeśli wolisz gotować z kartki. Dania, do których chcesz wracać, zapiszesz w ulubionych. Baza przepisów będzie stale powiększana o kilka nowych pozycji tygodniowo. Prosto, wygodnie i praktycznie. Tak, żeby naprawdę chciało się gotować. Zapraszam: lowcaandroidow.pl Bardzo proszę o szerokie RT 🫶👌

Polacy potrafią narzekać na wszystko. Na banki lubią narzekać najczęściej. Prawda jest taka, że płacąc telefonem w warzywniaku albo wysyłając znajomemu 50 zł BLIKa w 3 sekundy, codziennie korzystamy z infrastruktury, o której pół świata może tylko pomarzyć. Konkrety? Proszę bardzo: BLIK obsłużył w 2025 roku niemal 3 miliardy transakcji. Tymczasem w USA ludzie wciąż wypisują czeki, a standardowy przelew międzybankowy (ACH) trwa 1–3 dni robocze. Niemiec wciąż wyciąga gotówkę z portfela na zakupy. W Polsce ponad 80% transakcji kartowych jest zbliżeniowych - jeden z najwyższych wskaźników w Europie. Płatność zegarkiem w piekarni? To u nas norma. Logujesz się do ZUS, urzędu skarbowego, czy po e-recepty? Robisz to przez bank. Profil Zaufany zintegrowany z bankowością to rozwiązanie, którego większość krajów UE nie ma. Otwarcie konta w Polsce? 15 minut, z kanapy, z weryfikacją selfie. W Niemczech: umów się na wizytę w oddziale, przynieś Anmeldebescheinigung i czekaj tydzień. Aplikacje mobilne polskich banków (IKO, mBank, ING) regularnie zgarniają nagrody w międzynarodowych rankingach UX. Brytyjczyk, który widzi nasz natychmiastowy przelew w sobotę wieczorem, dostaje zawału. Mieszkańcy Berlina, Londynu czy Nowego Jorku przyjeżdżają tu i nie mogą uwierzyć, że w warzywniaku na rogu można zapłacić zegarkiem, a babcia w kiosku przyjmuje BLIKa. Polski sektor bankowy nie jest technologicznie "okej". Jest w światowej czołówce. Każdy z nas korzysta z niego codziennie nawet się nad tym nie zastanawiając. Czasem to docenić ;)

Bronisław Piłsudski, elder brother of Marshal Józef Piłsudski, was a Polish ethnologist, a pioneer in studies of Ainu culture and language in Hokkaido, Japan. He lived and had a family in Ainu community in the early years of 20th century. Together with his brother, he was one of the Poles who had contacts with Japan in the very early stage of our bilateral relations🤝 This year marks the 160th anniversary of his birth.

Wczoraj wieczorem nadzorowałem w Warszawie pracę ekipy brukarskiej. Firma z Ukrainy. Trzech Ukraińców. Biegle po polsku, pełna profeska. Narzędzia, organizacja, przygotowanie do pracy, materiały, no jednym słowem - wszystko. Zadanie: przejście arotami z kablami zasilającymi i UTP przez drogę w dwóch miejscach i przez chodnik, wzdłuż. Zaczęli o 18. Skończyli o 22. (Plan zakładał pracę przez całą noc). Czyściutko, szybko, dokładnie, no pełen profesjonalizm. Autentycznie byłem w szoku, bo widziałem już naprawdę różne ekipy i to, co robiły. Więc jak mi ktoś będzie gadał, że Ukraińcy tu w Polsce to darmozjady itd. to niech się ogarnie. Oczywiście, jak w każdym narodzie i u nich trafiają się czarne owce. Generalnie jednak nie widzę, aby Ukrainki i Ukraińcy dostawali coś od nas za darmo. Pracują solidnie na chleb. I tyle.

Yahudi İzleyici: (ağlayarak) Konuşmanız sırasında Yahudilere yönelik birçok kez Nazi benzetmesi yaptınız. Bu son derece incitici. Bu, Nazi rejimi altında gerçekten acı çekmiş olan insanlar için çok aşağılayıcı. Norman Finkelstein cevap veriyor: — Bu tavra artık saygı duymuyorum. Gerçekten duymuyorum. Bu timsah gözyaşlarından hoşlanmıyorum ve onlara saygı da duymuyorum. (Dinleyicilerden alkışlar ve yuhalamalar yükselir) — Yabancı bir dinleyici kitlesi önünde "Holokost kartını" oynamaktan hoşlanmıyorum ama şu an kendimi buna mecbur hissediyorum. Rahmetli babam Auschwitz'deydi. Rahmetli annem Majdanek toplama kampındaydı. Ailemin her iki taraftan da tüm üyeleri katledildi. Annem ve babam Varşova Gettosu Ayaklanması'na katıldılar. — İşte tam da annem ve babamın bana ve iki kardeşime öğrettikleri dersler nedeniyle, İsrail'in Filistinlilere karşı işlediği suçlar karşısında sessiz kalmayacağım! Onların acılarını ve ölümlerini kullanarak; İsrail'in her gün Filistinlilere karşı işlediği işkence, vahşet ve ev yıkma suçlarını meşru göstermeye çalışmaktan daha aşağılık bir şey düşünemiyorum! — Bu yüzden artık bu gözyaşlarıyla sindirilmeyi veya baskılanmayı reddediyorum. Eğer zerre vicdanın olsaydı, burada döktüğün o gözyaşlarını Filistinliler için döküyor olurdun!

Wczoraj dokument „Gaza, lekarze pod ostrzałem” został nagrodzony BAFTA. Mimo że został wyprodukowany przez BBC, został ocenzurowany przez kanał oficjalny i nigdy nie wyemitowany. W nim ukazane są ohydne i nieludzkie zbrodnie popełnione przez Izrael przeciwko cywilom w Gazie.

Microsoft trzepie ofiary cyberprzestępców na kasę (ZOBACZ JAK) Wyobraźcie sobie taką sytuację: Wasze konto Microsoft zostaje zhakowane. Nieważne jaki powód - nabieracie się na phishing, ktoś wam podrzuca trojana na stronce, nie zmieniliście hasła które było w wycieku. Piszecie do Microsoftu, staracie się odzyskać konto. Co wam mówi firma? Takiego wała. Konto zamknięte. No dobra, gdzieś tam zrozumiałe - pewnie OneDrive jest dobrze zabezpieczony. Ale czy chociaż możecie odzyskać kupione produkty cyfrowe? Gry na PC i Xboxa, oprogramowanie? Support Microsoftu mówi, że nie, nie możecie. I nie zamierzają wam przypisać tych produktów do nowego konta. Rozumiecie? Licencje, które Microsoft może rozdawać jak cukierki przy zerowym koszcie (szczególnie w przypadku gier które sami wydają), nie dla was. Kupujcie od nowa, oni wam nie pomogą. Jest to oczywiście niezgodne z unijnymi i polskimi przepisami. To nie jest abstrakcyjna sytuacja - napisał do mnie Sebastian, któremu właśnie coś takiego się przydarzyło. Walczy w tym momencie o swoje prawa, ale widzi w tym nie tylko swoją bitwę ale systemowy problem który trzeba rozwiązać. Bo nawet jeżeli on po swojej bitwie odzyska konto, to może się zdarzyć to kolejnym osobom, które być może nie będą znały swoich praw, albo nie będą miały siły i środków na walkę z wielkim korpo. Dlatego własnie tak ważna jest instytucjonalna zmiana. Osoby fizyczne mają przerąbane w pojedynku z Microsoftem. Ale w pojedynku z regulatorami - to MS ma przewalone. Dlatego polecą w tej sprawie pisma do UoKiKu i innych zainteresowanych instytucji. Ale nagłaśnianie sytuacji i jasna krytyka Microsoftu tu jest ważna. Rzadko (jeżeli w ogóle kiedykolwiek) proszę o lajki i udostępnienia - ale tym razem, pozwolę sobie poprosić. Bo po pierwsze, należy jasno potępić chciwość wielkiej korporacji. A po drugie, powiedzieć ludziom, że jeżeli padli ofiarą czegoś takiego, to mogą walczyć o odzyskanie swojej cyfrowej własności.

Przeczytajcie proszę. To historia o dobrym człowieku, który ma odwagę robić dobre rzeczy tam gdzie rządzi nienawiść i bezprawie. Potrzebujemy takich historii.

A dekadę temu 😍😍😍 wyborcza.pl/7,75398,19734141…

Wielu z Was wsparło 5 lat temu zbiórkę wysyłającą Zosię na studia na Cambridge. I oto, drodzy państwo, pierwsza informacja prasowa NASA, której Zosia jest bohaterką. Bierzcie i czytajcie: nasa.gov/missions/roman-spac…

Pan Felicjan ma 98 lat i nadal wytwarza i sprzedaje jedne z najlepszych lodów jakie zjecie. Lodziarnia Marysieńka, Krościenko nad Dunajcem. Podajcie dalej, zostawcie tu grosza za dobrą robotę i świetną jakość. (Zdjęcia za zgodą). @hagrzesiek ;)

Wszystko wskazuje na to, że uwolnienie Andrzeja Poczobuta było finałem wielomiesięcznych starań i perfekcyjnie przygotowanej swoistej gry polskiego MSZ. Jego szef Radosław Sikorski sam mocno się w to zaangażował i powołał zespół specjalistów, którzy się tym tematem zajmowali. Stronami tej wyrafinowanej rozgrywki były też między innymi służby dyplomatyczne USA, Chin, UE, Ukrainy oraz oczywiście Białorusi i Rosji. Na samym końcu negocjacji to właśnie polsko-ukraiński blef (ekstradycja Aleksandra Butiagina na Ukrainę) zmusił Łukaszenkę do decyzji o zwolnieniu Andrzeja Poczobuta. Rosji i Putinowi bardzo zależało na Butiaginie i zablokowaniu jego ekstradycji na Ukrainę. Tym razem Baćka musiał ulec. Zwrotów akcji było niemało ale finał okazał się polskim wielkim sukcesem. Moim zdaniem największe podziękowania za tę akcję należą się Ministrowi Spraw Zagranicznych RP Radosławowi Sikorskiemu. Chapeau bas Panie wicepremierze 👌👍👏 Zasług Karola Nawrockiego w tej sprawie jakoś nigdzie nie odnotowano.... Może i dobrze, że czegoś tu nie spieprzył swoją ingerencją....

Z pewnego źródła. Pierwszy przełom odnośnie rozmów o uwolnieniu Andrzeja Poczobuta miał miejsce we wrześniu 2025 roku. Wtedy to Polska zamknęła wszystkie przejścia graniczne z Białorusią. Oznaczało to też zablokowanie, niezwykle ważnego dla Chin lądowego Nowego Szlaku Jedwabnego do Europy przebiegającego przez Białoruś i Polskę. Już w połowie września 2025 roku miała miejsce nagła wizyta w Polsce ministra spraw zagranicznych Chin, Wang Yi. Niedługo po tej wizycie przejścia zostały odblokowane. Chińczycy naciskali na Łukaszenkę aby spełnił polskie żądania (drastycznie zmniejszył wspierania przez niego nielegalnych imigrantów szturmujących polską granicę oraz uwolnił Andrzeja Poczobuta). Jak zawsze dla nich najważniejsze były sprawy ekonomiczne, a ważny dla nich szlak handlowy był zagrożony. Jednocześnie nacisk trwał też z kierunku amerykańskiego, choć dla Baćki nieporównanie mniej istotny niż z kierunku chińskiego. Amerykanie pełnili tu rolę bardziej pośredników niż ośrodka presji i wpływu na władze Białorusi. O ile sprawa nielegalnych imigrantów została szybko i dość skutecznie rozwiązana to sprawa Andrzeja Poczobuta się przedłużała z powodu wielokrotnego lawirowania Łukaszenki. Po prostu grał na czas by więcej ugrać, a przede wszystkim nie chciał dopuścić by łatwo powiązano zwolnienie Andrzeja Poczobuta z jesienną akcją z zamknięciem granic. Baćka mnóstwo uzyskał od Amerykanów za zwolnienie kilku partii więźniów politycznych. Chodzi o zawieszenie wielu sankcji na gospodarkę Białorusi. Aż w końcu musiał się złamać także w sprawie Andrzeja Poczobuta. Dziś mieliśmy finał tych wszystkich działań dyplomatycznych i negocjacji...

"Dużo pieniędzy nie mam, ale mam dla was medal olimpijski na licytacje" Władimir Semirunnij, wicemistrz olimpijski w łyżwiarstwie szybkim przyszedł o 3:30 i oddał swój medal olimpijski. #cancerfighters

Este hombre se llama Mohamed Bzeek, vive en California y esa niña que tiene en brazos murió pocos días después de que le hicieran la foto, también en sus brazos. No era su hija. Era uno de los diez niños que han muerto bajo su cuidado. Porque Bzeek es padre de acogida y solo acoge a niños en estado terminal, para que no mueran solos. Nació en Trípoli en 1954, antes de irse de Libia corría maratones. En 1978 entró en Estados Unidos con un visado de estudiante y allí se quedó. Vive en Azusa, una de esas localidades del extrarradio de Los Ángeles por donde circulan camiones y donde las casas tienen una pinta genérica, agrupadas sin llamar la atención. En 1989 conoció a Dawn Rowe, que ya era madre de acogida desde principios de los ochenta, se casaron y empezaron a acoger juntos. En 1995 tomaron la decisión de dedicarse exclusivamente a niños con enfermedades terminales, los que nadie quería. Me pregunto cómo fue ese momento exacto en que dos personas se sientan en una cocina y deciden que van a abrir su casa a los niños que se mueren, y en cómo esa decisión se toma, sin actas, sin nada que la registre, y sin embargo organiza el resto de una vida. La primera niña que murió en su casa tenía un año, espina bífida, parte de la columna le crecía fuera de la piel. Murió el 4 de julio de 1991, mientras Mohamed se duchaba y Dawn preparaba la cena, él recuerda haber salido del baño y haber encontrado médicos en su salón. Lloró tres días. Desde entonces ha acogido a unos ochenta niños, diez han muerto en sus brazos. El condado de Los Ángeles, cuatro millones de habitantes, lo llama cuando no hay nadie más. Lo llaman el padre de último recurso. Muchos llegan sin nombre, nacen en hospitales y los abandonan, las familias no los nombran y en el papel pone "Baby boy", "Baby girl". Mohamed los nombra, les pone un nombre antes de que mueran. Un nombre es gratis, cuatro sílabas, pero ese gesto, cuando se pone el nombre, decide si un niño que vivirá tres semanas existirá como persona o como registro administrativo. Su hijo biológico, Adam, nació con osteogénesis imperfecta y enanismo, se ha roto casi todos los huesos del cuerpo. Dawn murió en 2015 de una enfermedad pulmonar y desde entonces Mohamed sigue solo, solo puede ocuparse de un niño a la vez. Cuando un periodista del Los Angeles Times entró en su casa en 2017 cuidaba de una niña de seis años con microcefalia, ciega, sorda, pies zambos, caderas dislocadas, no movía brazos ni piernas, tenía convulsiones. La había recibido con siete semanas de vida y le habían dicho que viviría unos meses. La sostenía durante las convulsiones y le hablaba aunque no oyera. Sé que no puede oír, sé que no puede ver, pero le hablo, tiene sentimientos, es un ser humano. En 2016, a Bzeek le diagnosticaron cáncer de colon, le pidió tiempo al médico, no puedo operarme todavía, tengo a un niño en casa que es terminal y tengo a mi hijo, que es discapacitado, no hay nadie más para ellos. En el hospital, ingresado, solo, dijo que por primera vez entendió lo que sentían los niños que cuidaba. Si yo a esta edad estoy asustado, cómo estarán ellos. Se operó y siguió. Bzeek es musulmán practicante. Su historia se hizo internacional en febrero de 2017, justo cuando Trump firmó la orden ejecutiva que vetaba la entrada en Estados Unidos a ciudadanos de siete países de mayoría musulmana, Libia era uno de ellos. Ese mismo mes, en Azusa, el único padre de acogida de toda la ciudad de Los Ángeles dispuesto a llevarse a casa a los niños terminales era un libio musulmán. Aunque mi corazón se rompa, dijo una vez, la muerte es parte de la vida, estoy con ellos hasta el final, los conforto, los quiero, quiero que sientan que tienen una familia, que tienen a alguien. Que no están solos.

Władimir Semirunnij ogolił głowę na łyso i oddał srebrny medal olimpijski z Mediolanu na rzecz dzieci chorych na nowotwory. "Dostałem w życiu wiele pomocy od Polaków i poczułem, że czas się odwdzięczyć. Nie mam dużo pieniędzy, ale zdecydowałem się przekazać na licytację to, co najcenniejsze"

Przypominam, że wg najnowszych badań Uniwersytetu Hebrajskiego w Jerozolimie, aż 54% izraelskich Żydów uważa, że Polacy odpowiadają na równi z Niemcami za Holokaust. W Izraelu potrzebny jest program walki z antypolonizmem.

RT @Ms_Sylvia_Es: Takiego Go zapamiętajmy! 💔