Extreme
#hitte #hysterie als gevolg van El Niño vanaf mei: Chinese experts temperen de alarmistische stemming
Terwijl westerse media al berichten over "Super El Niño" en het "heetste jaar ooit", slaat de Chinese staatsmeteorologie een veel nuchterdere toon aan.
De Chinese krant meldt, op basis van gegevens van het National Climate Center (NCC) en het National Marine Environmental Forecasting Center (NMEFC), dat een El Niño-periode naar verwachting in mei 2026 zal beginnen, met een goede kans op een matige tot sterke variant in de herfst en winter.
Wetenschappers verwerpen echter het idee van een "Super El Niño"—de vermeende sterkste in 140 jaar.
Zij stellen dat de modellen uiteenlopen en dat het veel te vroeg is voor zulke sombere voorspellingen.
Waarschuwingen voor extreme hitte zijn volgens hen "voorbarig" en in sommige gevallen "overdreven of uit hun context gerukt". Het publiek wordt geadviseerd deze voorspellingen met de nodige voorzichtigheid te benaderen.
Dit is opmerkelijk. Vanuit China, een land dat doorgaans niet vies is van klimaatgegevens, komt een duidelijke afwijzing van de westerse paniekzaaierij.
Zhu Dingzhen, voormalig hoofdmeteoroloog van de Chinese Meteorologische Dienst, legt uit: Internationale klimaatmodellen leveren verschillende resultaten op – een duidelijke "super" classificatie is momenteel niet mogelijk.
In plaats daarvan verwacht China regionale effecten: meer neerslag in het zuiden in de herfst en mildere winters.
De zeetemperaturen in de Bohai-zee liggen iets boven het gemiddelde, terwijl die in de Gele Zee en het noordelijke deel van de Oost-Chinese Zee aanzienlijk hoger zijn – wat risico's met zich meebrengt voor de aquacultuur en ecosystemen.
De zeldzame tropische cyclonen die zich sinds begin 2026 gelijktijdig ten noorden en ten zuiden van de evenaar hebben gevormd, worden ook toegeschreven aan het zich ontwikkelende El Niño-fenomeen, en niet aan een wereldwijde opwarmingsramp.
Westerse klimaatcrisis
Dit staat in schril contrast met sommige westerse verhalen die elke
#ElNiño-gebeurtenis meteen aangrijpen als bewijs van de '
#klimaat waanzin crisis'.
Maar hoe zit het met voorspellingen op de langere termijn?
Het is de moeite waard om eens te kijken naar de Amerikaanse klimatoloog en voormalig NOAA-meteoroloog Prof. David Dilley van Global Weather Oscillations (GWO).
Dilley werkt niet met CO₂-modellen, maar met zijn beproefde "ClimatePulse"-technologie – een combinatie van lunisolaire zwaartekrachtcycli, wereldwijde opwarmings- en afkoelingscycli van 220 tot 230 jaar en de invloed van de zonnecyclus.
Dilley voorspelt al jaren de overgang naar de zesde fase van wereldwijde afkoeling. Naar verwachting zal er al tussen 2024 en 2065 (sommige voorspellingen gaan zelfs tot 2085) een "gevaarlijke wereldwijde afkoeling" beginnen, veroorzaakt door de overgang van de zonnecyclus naar een fase die lijkt op het Maunder-minimum en het einde van de huidige opwarmingscyclus.
Voor de winter van 2026 (december 2025 tot maart 2026) voorspelde hij ENSO-neutrale omstandigheden in de VS, Canada en Europa – wat betekent dat er geen sterke El Niño of La Niña zal zijn, maar iets daartussenin. In Europa spreekt hij van "cyclisch koudere winters". Volgens zijn gegevens heeft het Arctische gebied sinds 2022/23 al recordtoenames in zee-ijs laten zien, terwijl Groenland en Antarctica koudere perioden doormaken .
Dilley benadrukt dat El Niño en La Niña natuurlijke schommelingen zijn binnen grotere cycli – ze veranderen de langetermijntrend van afkoeling, die begint op de polen en zich naar buiten verspreidt, niet. Zijn model heeft een succespercentage van ongeveer 90% bij het voorspellen van de locatie waar orkanen aan land komen over een periode van 13 jaar.
In tegenstelling tot de IPCC-modellen, die al decennialang te hoge temperaturen voorspellen, is zijn voorspelling gebaseerd op waargenomen historische cycli van de afgelopen 1100 tot 1200 jaar.
Terwijl Chinese meteorologen de westerse "Super El Niño-hysterie" al in april 2026 als voorbarig afdeden en waarschuwden voor overdreven hittevoorspellingen, schetst Dilley een aanzienlijk kouder beeld voor de komende decennia.
Beide benaderingen – de pragmatische Chinese en de op cycli gebaseerde Amerikaanse – passen niet in het verhaal van een permanente "klimaatcrisis" dat ons in dit land dagelijks wordt ingeprent. In plaats daarvan laten ze zien dat het klimaat complex is, van nature fluctueert en geenszins lineair afhankelijk is van CO₂.
Het klimaat verandert, maar niet op de manier die de alarmisten ons willen doen geloven. De natuur volgt haar eigen cycli, niet de modellen van
#Brussel of Berlijn.
Hier volgt een kort overzicht van de klimaatgerelateerde cycli:
De Pacific Decadal Oscillation (PDO) is de 20 tot 30-jarige (soms ook wel 60-jarige) cyclus van de Stille Oceaan. Momenteel bevindt de PDO zich in een duidelijk negatieve (koele) fase: in januari 2026 was de index -1,24 en in oktober 2025 zelfs -2,37. Een koele PDO bevordert La Niña-achtige patronen en dempt de opwarming van de Stille Oceaan op de lange termijn.
Voorspellingen geven aan dat de koele fase minstens tot eind 2026 zal aanhouden – een regimeverandering is niet in zicht. Dit verklaart waarom zelfs een sterke El Niño in 2026 niet automatisch tot een "super" El Niño zal leiden: de PDO fungeert als een rem .
De Atlantische Multidecadale Oscillatie (AMO) is de Atlantische cyclus met een periode van 60 tot 80 jaar. De AMO moduleert de frequentie en sterkte van de El Niño-zonneoscillatie (ENSO) via interoceanische televerbindingen.
Tijdens een negatieve IPO-fase (vergelijkbaar met de huidige PDO) versterkt een positieve AMO de El Niño-frequentie zelfs, terwijl een negatieve AMO deze dempt.
Historische gegevens tonen aan dat AMO-fasen tot wel 30% van de variabiliteit in ENSO kunnen beïnvloeden. De cyclus interacteert met de Stille Oceaan en verklaart waarom El Niño-gebeurtenissen in intensiteit variëren – zonder dit noodzakelijkerwijs toe te schrijven aan CO₂.
Zonnecyclus 25 (Schwabe-cyclus) – de 11-jarige zonnevlekkencyclus. We bevinden ons momenteel in de opgaande naar maximale fase van cyclus 25. Eerdere analyses toonden aan dat de opgaande fase zelfs een potentiële "super El Niño" in 2023 afzwakte.
De dalende fase vanaf 2026/27 zou koelere omstandigheden kunnen bevorderen. Op de langere termijn zal een mogelijk Groot Zonneminimum (zoals voorspeld door astrofysicus Valentina Zharkova ) de afkoeling verder intensiveren – hoewel haar exacte timingvoorspelling voor cyclus 25 iets te laag was.
Willie Soon en andere zonne-experts benadrukken ook dat de zon de dominante drijvende kracht is, en niet de sporen van gassen.
Deze cycli overlappen elkaar: ENSO (kort) PDO/AMO (tien jaar) zonnecycli Dilley's 220-jarige pulsen (meerdere eeuwen). Het resultaat is een natuurlijk, oscillerend klimaat – geen lineaire CO₂-drijfveer.
Chinese deskundigen zijn het erover eens: regionale effecten, geen wereldwijde catastrofe. Westerse modellen, die elke El Niño onmiddellijk afschilderen als "bewijs van een klimaatcrisis", negeren deze verbanden stelselmatig.
Conclusie: Het El Niño-fenomeen dat in mei 2026 begint, zal zich voordoen – waarschijnlijk in sterke vorm, zoals Dilley voorspelt.
Het zal extreem weer met zich meebrengen, maar het is geen nieuw bewijs voor door de mens veroorzaakte opwarming van de aarde.
In plaats daarvan past het naadloos in het patroon van natuurlijke cycli die het klimaat al eeuwenlang vormgeven.
De terughoudendheid van China en Dilleys op cycli gebaseerde voorspellingen kloppen helemaal: we ervaren geen 'klimaatcrisis', maar eerder de normale, complexe variabiliteit van de aarde.
Wetenschappelijke bronnen over de cycli:
Prof. David Dilley / Mondiale weerschommelingen:
globalweathercycles.com/ en Europese wintervoorspelling 2026
NOAA PDO-index:
ncei.noaa.gov/access/monitor…
Studie over Schwabe-cycli en ENSO/PDO/AMO:
sciencedirect.com/science/ar…
Gezien de complexe, niet-lineaire cycli die het weer en het klimaat bepalen, die hier slechts kort zijn aangestipt, wordt het overduidelijk hoe absurd onwetenschappelijk de fixatie op een enkel, relatief rechtlijnig molecuul zoals CO2 als de klimaatbepalende factor is.