Er wordt bij de beoordeling van nieuwe scenario's met checklists gewerkt om na te gaan of er wel voldoende diversiteit in de ideeën zit, of er niet te veel wordt gediscrimineerd of gerookt en gedronken, of alle genders en seksuele voorkeuren goed tot hun recht komen en of dat dan ook nog eens over voldoende huidskleuren is gespreid. Zelfs de aantallen minder aantrekkelijke acteurs en actrices worden geturfd - dat is nu al heel goed te zien in bijvoorbeeld 'How To Kill Your Sister'. "Naar de tv kijken om een beetje te dromen zou nog wel moeten mogen", zei mijn vrouw daarover. "Je ziet op straat al lelijk volk genoeg."
Lees deze geweldige column van
@peetersmarnix! 👏🏻 (die kennelijk ook een geestige vrouw heeft 😆) 👇🏻
Mijn vrouw kijkt graag op haar tablet naar fictiereeksen. De laatste tijd is ze steeds vaker teleurgesteld, zegt ze. Flauwige humor, schommelende plots, geforceerde dialogen. Er moeten heel veel zenders gevuld worden, en het aantal topschrijvers en -acteurs is natuurlijk beperkt. Enkele van de allerbesten zitten dan nog eens thuis in hun veranda vogels te tellen omdat ze zich lang geleden, zot van glorie, niet wisten te beheersen en er nog steeds geen enkele zender de ballen heeft om te zeggen: "Kom, Bart, boetekleed uit, schrijf nog eens een hit voor ons, het volk mist u."
Deze zenders doen helaas exact het tegenovergestelde. Mijn vrouw en ik kennen wel wat mensen in het wereldje, en hun verhalen tarten alle verbeelding. Er wordt bij de beoordeling van nieuwe scenario's met checklists gewerkt om na te gaan of er wel voldoende diversiteit in de ideeën zit, of er niet te veel wordt gediscrimineerd of gerookt en gedronken, of alle genders en seksuele voorkeuren goed tot hun recht komen en of dat dan ook nog eens over voldoende huidskleuren is gespreid. Zelfs de aantallen minder aantrekkelijke acteurs en actrices worden geturfd - dat is nu al heel goed te zien in bijvoorbeeld 'How To Kill Your Sister'. "Naar de tv kijken om een beetje te dromen zou nog wel moeten mogen", zei mijn vrouw daarover. "Je ziet op straat al lelijk volk genoeg."
Recent was er een conflict tussen de VRT en de makers van 'Breendonk', de nieuwe reeks over het gelijknamige nazikamp in de Tweede Wereldoorlog. De zender had namelijk opgemerkt dat er in het scenario te weinig mensen van kleur vertegenwoordigd waren, vooral in de leidinggevende rollen, en drong erop aan dat de makers minstens één anderskleurige bewaker in het script zouden opnemen. Dat is natuurlijk larie - in een ideologie die op racisme en zuiver bloed was gebaseerd, kreeg je als pakweg Congolees niet snel een SS-pet opgezet met de opdracht om de Joden en de zigeuners de trein op te jagen. Toch hadden de opdrachtgevers eerst geen oren naar dit argument en hebben ze pas na enige tijd de eisen laten varen.
Verzet tegen dit soort ongein is moeilijk - als broodheren hun vakjes willen afvinken, heeft men vaak maar te knikken. Veel scenario's worden dan ook op voorhand zó opgebouwd dat commentaar bij voorbaat wordt uitgesloten, wat natuurlijk de creativiteit ernstig belemmert. Als er geen domme praat meer mag verkocht worden, iedereen voor alles respect moet hebben, niemand nog eens een sigaret mag opsteken en naar een passerende minirok fluiten, loert de zoutloosheid om de hoek en krijg je in plaats van de beoogde diversiteit een lauwe pap met altijd zo'n beetje dezelfde ingrediënten.
Dat er de laatste jaren, sinds pakweg 'Zillion', ook in de bioscoop geen markante Vlaamse successen meer geboekt zijn, is bier uit hetzelfde vaatje. Bij het toekennen van de fondsen werden in recente jaren systematisch voorstellen van wat oudere blanke mannen als 'belegen en niet relevant' afgedaan. Het moet voor geïnteresseerden gemakkelijk te achterhalen zijn wie er toen mee aan de knoppen zat in deze jury. Ik weet het maar ik zeg het niet, ik heb uit die hoek van 't jaar al genoeg shit gehad. Een onderzoeksjournalist moet het maar eens uitpeuteren.