Column: kosten Democratie BV, met draaideur en vertrekpremie
Max von Kreyfelt
Het Nederlandse parlement kost zo’n €270 miljoen per jaar. Dat bedrag koop je niet zozeer democratie mee, maar een perfect geoliede personeelsmachine. Wat ooit bedoeld was als volksvertegenwoordiging functioneert inmiddels als een opleidingsinstituut voor bestuurders, lobbyisten en toezichthouders, met wachtgeld als brugfinanciering.
Parlementariër word je zelden om te blijven. Je zit er om door te stromen. Naar het ministerie, de adviesraad, de denktank, de zorgkoepel, het energiebedrijf of Brussel. Wie het slim speelt, heeft zijn volgende baan geregeld vóór hij zijn laatste debat afrondt. Wie het minder slim speelt, valt terug op het wachtgeld. Het systeem faalt, niemand persoonlijk. Dat lijkt en bug, maar is het verdienmodel.
Officieel controleren Kamerleden de macht. In werkelijkheid cirkuleert de macht. Vandaag controleur, morgen gecontroleerde, overmorgen consultant. De draaideur piept niet eens meer. Iedereen kent het ritme. Iedereen kent iedereen. En wie denkt dat dat geen invloed heeft op besluitvorming, gelooft ook dat reclame geen effect heeft.
Binnen het parlement zelf is vrijheid vooral decoratief. Fractiediscipline zorgt ervoor dat afwijkend denken netjes wordt geneutraliseerd. Je stemt niet naar geweten, maar naar appgroep. Wie lastig wordt, verdwijnt van de lijst. Wie meebuigt, mag blijven. Democratie met partijlidmaatschap als gebruikersvoorwaarde.
Dat verklaart ook waarom echte oplossingen zeldzaam zijn. Oplossen is gevaarlijk. Oplossen betekent keuzes maken. En keuzes maken betekent vijanden creëren, slecht voor je carrièreplanning. Dus houden we het bij debatten, moties, onderzoeken en evaluaties. Processen zijn veilig. Resultaten zijn riskant.
En dan is er dat magische begrip: “verantwoordelijkheid nemen.” In elke andere sector betekent dat ontslag zonder vangnet. In de politiek betekent het: opstappen met wachtgeld, mediacode en genoeg tijd om rustig rond te kijken naar de volgende functie. Schuld wordt erkend, maar nooit gedragen. Alleen verplaatst.
€270 miljoen per jaar is ongeveer €15 per Nederlander. Dat is de prijs voor een systeem waarin jouw stem vooral dient om andermans loopbaan te legitimeren. Jij stemt één keer in de vier jaar. Zij netwerken fulltime.
Wie dit benoemt, is “anti-democratisch”. Dat is slim. Want zolang kritiek verdacht is, blijft zelfbediening onzichtbaar. En zolang alles formeel klopt, hoeft niemand zich inhoudelijk te verantwoorden.
Misschien moeten we dus eerlijker zijn.
Dit is geen democratie in crisis.
Dit is een democratie die perfect doet waarvoor ze is ingericht:
stabiliteit voor de macht, zekerheid voor de politiek, en hoop als bijproduct voor de rest.
Met wachtgeld. Altijd met wachtgeld
📌
En lieve mensen, mijn woorden steunen u. Steunt u mij?
max1909.backme.org