NIEWOLNICTWO w POLSCE MA SIĘ ŚWIETNIE 🆘. W ostatnich dniach media i środowisko obiegła smutna informacja o samobójstwie rozszerzonym ojca seniora i jego syna z niepełnosprawnością sprzężoną. Ojciec nie dał rady psychicznie. Po latach opieki nad synem, nie wyobrażał sobie by jego ukochany syn wymagający intensywnego wsparcia trafił do DPSu. Nie dziwię się. Także nie wyobrażam sobie by moje dziecko trafiło do DPSu. I nie chodzi w tym wpisie o DPSy tylko o coś więcej: o WOLNOŚĆ. Przy okazji tej tragedii pragnę w ten sobotni poranek zadać przedstawicielom państwa polskiego pytanie: dlaczego mamy tak chory polski system, który zamyka na całe życie rodziców i ich DOROSŁE dzieci-OSOBY z niepełnosprawnościami w całożyciowym areszcie domowym? Tuż za granicami Polski, w Czechach, Szwecji, Niemczech … standardem są społeczne mieszkania wspomagane, ze wsparciem, organizowane przez każdy samorząd obowiązkowo stosownie do potrzeb, gdzie dorosła osoba z niepełnosprawnością, w tym sprzężoną i intelektualną, w spectrum autyzmu może zamieszkać we własnym mieszkaniu i otrzymywać tam wsparciem adekwatne do potrzeb. Być częścią społeczności lokalnej. Być traktowana jak pełnoprawny jej członek a nie jak martwa dusza. By każdy mógł żyć niezależnym dorosłym życiem, choć ze wsparciem i być nadal częścią rodziny bez destrukcyjnego przyspawania do niej. Spędzać jako osoba z niepełnosprawnością dzień jak każdy z nas sprawnych, wśród ludzi (w pracy, w dziennych miejscach wsparcia) i wracać po do własnego mieszkania ( i żyć tam przy wsparciu asystentów osobistych osoby z niepełnosprawnością). Spotykać się tam z rodziną, jeśli się ją ma. Odwiedzać swoją rodzinę w ich domach. Żyć jak my, sprawni i mieć już od wczesnej dorosłości zapewniona własną ścieżkę życia. Nie być traktowana przez państwo i społeczeństwo jak drzewo i huba =rodzic i dorosłe dziecko z niepełnosprawnością. Takie przymusowe bycie razem jest krótkowzroczne bo i tak przyjdzie dzień, w którym ktoś odejdzie a ktoś zostanie, zostanie w sytuacji tragicznej. Przymusowe parowanie przez całe życie członków rodzin z niepełnosprawnością i oczekiwanie, że oto będą sobie razem przez całe życie żyć razem - jest dla mnie przejawem istniejącego dalej w Polsce niewolnictwa i ograniczeniem swobód obywatelskich, okraszonym hasłem „obowiązek alimentacyjny”. Sprawna rodzina żyje w modelu - dorosłość dzieci koniom czyli rodzicom lżej, wyprowadzka wcześniej czy później. Odwiedzamy się kiedy chcemy, mamy własne życie i plany. Polski model społeczny rodziny z niepełnosprawnością kultywowany przez 20 potęgę gospodarczą świata: przyspawanie do siebie rodziców i dorosłych dzieci z niepełnosprawnością do końca ich dni a potem DPS😢. Fajnie? Proczłowieczo? Zgodnie z prawami człowieka? Praworządnie? Więc ja dziś pytam naszych polityków i nasz 🇵🇱rząd o konkret: gdzie w polityce i strategii rządu są przewidziane systemowo mieszkania wspomagane czy kameralne zespoły mieszkań wspomaganych w lokalnej społeczności dla dorosłych osób z niepełnosprawnościami by mogły rozpocząć własne życie z niepełnosprawnością, wspomagani szytymi na miarę usługami społecznymi, asystencją osobistą? Bez groźby niewolnictwa, tragedii ? Który polityk oprócz
@nowakowska_ka @nmaja @funduszpfron WSM👏i nielicznych samorządowców
@Dulkiewicz_A @gdansk @AldonaMachnow1 @warszawa @MojStargard Piotr Mync 👏 widzi i coś z tym próbuje na własną rękę robić choć potrzebne są wszystkie ręce rządowe na pokład i zmiany systemowe a nie projektowe w małej skali ? Fakty są takie, że Polsce mamy nadal niewolnictwo doprowadzające do tragedii, zabijające aktywować zawodową rodzin i prawidłowe relacje rodzinne. Wzrostu dzietności 🇵🇱 nie wróżę
radiopoznan.fm/informacje/po….
@TLewandowskiPoz @OklaDrewnowicz @Moni_Sikora @JagnaMarczulajt @MSzumowska @moanrosa @MRiTGOVPL @KrzysiekPiotr_K @ustawaAOONteraz @MaciejBerek @w_zurek @hfhrpl @BiuroRPO @MHornaCieslak @prezydentpl @PremierRP @donaldtusk @EP_President @PrzemyslawZydok @KamSobolewski @PFON_OzN @KotulaKat