İsrail propaganda araçları bizim gibi ülkelerde henüz duygusal hiçbir tepkiyi ağlamayı durdurmaya, sansürlemeye kalkmadı. Ama nerede kamuoyuna yönelik etkin ve organize bilgi-argüman ve eylem varsa bunları ya sansürlemeye ya da yaptırım uygulamaya kalkıyor. Çünkü etkili olana tepki verilir, engellenir; etkisiz olana göz yumulur. Trajik olanın sadece duygusal etkinlikler ya da konuşmalarla yeniden dramatize edilmesi ve tekrarlanan duygu üretimi Batı kamuoyu için bir etki ifade edebilir ama bizim gibi toplumlarda duygu-merhamet zaten yoğun ve beslenmesine gerek yok. Bilgi, sürdürülebilir eylem ve strateji zayıf; esas bunlara çalışılmalı. Örneğin her bir kaç yılda bir Gazze bombalanınca Boykot akla gelir, artık herkesin öngörebildiği form ve içerikte öneriler-sürdürülemez eylemler yapılır ama doğru dürüst Boykot konulu Türkçe kaynak dahi yok. Strateji, metodoloji yok. Sadece samimi bir motivasyon var ancak bu yetmiyor. Çünkü İsrail cephesi smartwashing dahil her türlü stratejik propaganda ve manipülasyon yöntemini istikrarlı bir biçimde kullanıyor. Bu tarafta ise kısa vadeli başarı beklentisi, sonuçsuz tekrar eden söylem ve sloganlar meseleyi tüketir, yorar; aşırı duygu odaklı etkinlikler istismar, oyalanma ve hamaset hissi yaratır. Ancak çocukların katledildiği bir vasatta eylemsiz, sonuçsuz ve tüketen bir duygusallıktan ziyade ciddiyete ve yol gösteren, iş üreten bilgilere ihtiyaç var.