“Single Point of Failure” - en het grote gevaar ervan.
Een single point of failure is bv. één centraal systeem waarvan miljoenen mensen afhankelijk zijn… en dat bij een fout, hack of storing enorme schade kan veroorzaken.
Dat is exact waarom cybersecurity-specialisten zo waarschuwen voor massale centralisatie van data.
Want hoe groter de centrale databank:
-hoe aantrekkelijker ze wordt voor hackers,
-hoe groter de potentiële buit,
-en hoe groter de gevolgen wanneer het misloopt.
Een databank met de identiteits-, medische, financiële of biometrische gegevens van honderden miljoenen Europeanen is geen gewone databank meer.
Dat is een magneet voor hackers en andere criminelen.
En besef dat hacks voortdurend gebeuren.
Niet alleen bij kleine bedrijven, maar ook bij:
-de Britse gezondheidszorg NHS,
-het Duitse parlement,
-Franse identiteitsdiensten,
-banken,
enz.
Zelfs systemen met gigantische budgetten en topbeveiliging worden vroeg of laat geraakt simpelweg omdat een centraal systeem nooit volledig hackproof te maken is. Punt.
…en dat kan zeer nefaste gevolgen hebben voor miljoenen mensen tegelijk.
De enige échte manier om dat risico te beperken, is juist het tegenovergestelde doen: dus vooral minder centraliseren en gevoelige data zoveel mogelijk verspreid bewaren. Bij de gebruikers zelf bijvoorbeeld…
Maar toch wil de Europese Commissie de identiteits- en andere gegevens van alle Europeanen centraliseren via digitale ID’s, gekoppelde databanken en online verificatiesystemen.
Dat is alsof ze bewust een nieuwe grot van Alibaba bouwen, wetende dat die grot nooit perfect te beveiligen valt…
…en dan verbaasd reageert wanneer duizenden digitale rovers tegelijk naar de “Sesam open u” beginnen zoeken.