கே.பாக்யராஜ் சார் பட்டறையில் பட்டை தீட்டப்பட்ட திரை வைரம் – ஆர். பாண்டியராஜன்! 🌾❤️ "ஆண் பாவம்" – சிரிக்க வைத்தபடியே வாழ்க்கையை கற்றுக்கொடுத்த ஒரு காலத்தால் அழியாத காவியம்! இன்று தமிழ் சினிமாவில் கோடிக்கணக்கான செலவில் பிரம்மாண்ட படங்கள் உருவாகின்றன. தொழில்நுட்பம் வளர்ந்துள்ளது. காட்சிகள் மெருகேறியுள்ளன. ஆனால், நாற்பது ஆண்டுகளுக்கு முன் வெளியான சில படங்கள் மட்டும் காலத்தைக் கடந்தும் மக்களின் மனங்களில் வாழ்கின்றன. அவற்றில் முதன்மையான இடத்தைப் பெறும் திரைப்படம் "ஆண் பாவம்". அதற்குக் காரணம் அதன் எளிமை... அதன் இயல்புத்தன்மை... அதன் மனிதநேயம்! இந்தப் படத்தில் நடித்தவர்கள் நடிகர்களாகத் தெரியவில்லை; நம் வீட்டுக்கு அடுத்த வீட்டில் வாழும் மனிதர்களாகவே தோன்றுகிறார்கள். இயக்குநர் பாண்டியராஜனுக்கு இது இரண்டாவது படம். நடிகை ரேவதிக்கும் ஆரம்பகாலப் படங்களில் ஒன்று. ஆனால் திரையில் அவர்கள் காட்டிய முதிர்ச்சி இன்று கூட வியக்க வைக்கிறது. இந்தப் படத்தின் மிகப்பெரிய பலம் அதன் வசனங்கள். சிரிக்க வைத்தபடியே சிந்திக்க வைக்கும் வசனங்கள். எளிமையாகச் சொல்லப்பட்டாலும், வாழ்க்கையின் ஆழமான உண்மைகளை எடுத்துரைக்கும் வசனங்கள். அவற்றில் மறக்க முடியாத ஒன்று... கிராம மக்களிடம் விரக்தியுடன் வி.கே. ராமசாமி பேசும் காட்சி: > "ஒரு கோயில் கட்டினேன்... நீங்க யாரும் சாமி கும்பிட வரல... பள்ளிக்கூடம் கட்டினேன்... படிக்க வரல... குளம் வெட்டினேன்... குளிக்க வரல... ஆனா சினிமா கொட்டகையைக் கட்டினேன்... கொட்டுமேளத்தோட என்னை வரவேற்கறீங்க!" நகைச்சுவையாகச் சொல்லப்பட்டாலும், சமூகத்தின் மனநிலையை மிகத் துல்லியமாகக் குத்திக்காட்டும் வசனம் அது. பொழுதுபோக்கை நேசிக்கும் மனித இயல்பையும், அத்தியாவசிய விஷயங்களை சில நேரங்களில் புறக்கணிக்கும் சமூக மனப்பான்மையையும் ஒரே வரியில் பதிவு செய்துவிடுகிறது. அதேபோல், படத்தின் கிளைமாக்ஸ்... ரேவதி பேச முடியாத நிலைக்கு சென்ற பிறகு, அவரைப் பார்க்க வரும் வி.கே. ராமசாமி கூறும் வார்த்தைகள்: > "எங்க வீட்டுலேயும் சாமி படங்க இருக்கு... எந்த சாமியும் பேசாது... அதுக்காக அதையெல்லாம் வெளில தூக்கிப் போட்டுட்டோமா?" இந்த ஒரு வரியில் எவ்வளவு ஆறுதல்! எவ்வளவு அன்பு! எவ்வளவு மனிதநேயம்! ஒரு பெண்ணின் குறையை காரணம் காட்டி அவளை ஒதுக்காமல், "நீ இப்போதும் எங்களுக்கு மதிப்புமிக்கவள்தான்" என்று சொல்லும் உயர்ந்த மனப்பான்மை அதில் வெளிப்படுகிறது. அதற்குப் பிறகு வரும் மற்றொரு மறக்க முடியாத வசனம்: > "இங்காருக்க... எங்க பரம்பரைக்கு இடிக்கும் போது ஒன்னு, பொடைக்கும் போது ஒன்னு பேசமாட்டோம்ங்க... குத்தும் போது என்னவோ, அள்ளும் போதும் அதேதாங்க..." இது ஒரு குடும்பத்தின் பெருமையை மட்டும் பேசவில்லை. ஒரு தலைமுறையின் குணாதிசயத்தையே பேசுகிறது. படிப்பு இல்லாமல் இருக்கலாம்... பணம் இல்லாமல் இருக்கலாம்... ஆனால் கொடுத்த வாக்கை உயிராகக் காத்த மனிதர்கள் இருந்தார்கள். சூழ்நிலை மாறினாலும் நிலைப்பாட்டை மாற்றாதவர்கள் இருந்தார்கள். நல்ல நேரத்தில் ஒரு பேச்சு, கெட்ட நேரத்தில் ஒரு பேச்சு பேசாதவர்கள் இருந்தார்கள். அந்த தலைமுறையின் வாழ்வியல் மதிப்புகளுக்கு சாட்சியாக நிற்கும் திரைப்படம் தான் "ஆண் பாவம்". பாண்டியராஜனின் அப்பாவித்தனமான நகைச்சுவை... பாண்டியனின் இயல்பான நடிப்பு... ரேவதியின் உணர்வுபூர்வமான வெளிப்பாடு... வி.கே. ராமசாமியின் அற்புதமான கிராமத்து தந்தை கதாபாத்திரம்... இவை அனைத்தும் சேர்ந்து இந்தப் படத்தை ஒரு திரைப்படமாக அல்ல, ஒரு வாழ்க்கை அனுபவமாக மாற்றுகின்றன. இன்றைய Gen Z தலைமுறையினர் இந்தப் படத்தைப் பார்த்தால், அவர்கள் ஒரு பழைய படத்தைப் பார்ப்பதில்லை. இன்று தேடித் தேடியும் அரிதாகக் கிடைக்கும் மனிதர்களைப் பார்ப்பார்கள். உறவுகளுக்கு மதிப்பு கொடுத்த மனிதர்களை... வாக்குறுதிகளை உயிராக நினைத்த மனிதர்களை... குறைகளை விட குணங்களை நேசித்த மனிதர்களை... "ஆண் பாவம்" ஒரு நகைச்சுவைப் படம் மட்டுமல்ல. அது தமிழர் கிராமிய வாழ்க்கையின் மண்வாசனை... உறவுகளின் வெப்பம்... மனிதநேயத்தின் ஆழம்... கொடுத்த வாக்கின் மதிப்பு... இவற்றை காலத்திற்காக பதிவு செய்து வைத்திருக்கும் ஒரு உயிருள்ள நினைவகம். இன்றைய தலைமுறையினருக்கு ஒரு வேண்டுகோள்... ஒருமுறை "ஆண் பாவம்" படத்தைப் பாருங்கள். நீங்கள் ஒரு கதையை மட்டும் பார்க்க மாட்டீர்கள். இன்று தேடியும் கிடைக்காத மனிதர்களையும்... உறவுகளையும்... வாழ்க்கை மதிப்புகளையும் பார்த்துவிட்டு வருவீர்கள். சில படங்கள் வெற்றி பெறும்... சில படங்கள் காலத்தை வெல்லும்... "ஆண் பாவம்" காலத்தை வென்ற திரைப்படம்! 🌾❤️