Dat heet niet code zwart, maar omgaan met schaarste. Iets wat in ook vóór COVID al aan de orde van de dag was. Artsen over corona: 'Code zwart was er feitelijk wél, honderden overlijdens door beddentekort' /via @Nieuwsuur nos.nl/l/2618646

Ik ben nog steeds benieuwd hoe jullie met Team Roodkapje #zerocovid wilden bewerkstelligen voor een virus met een (volgens prominente virologen) dierlijk reservoir dat werd gemonitord met een (door prominente virologen ontwikkelde) PCR test in een surveillanceregime dat ook bij nul prevalentie nog duizenden fout positieve uitslagen per dag zou geven. #ForeverLockdowns

Kunnen jullie de motivatie van de besluitvorming delen? Mag ook via een WOO verzoek. Het is echt belachelijk dat overheidsinstanties zich van zo'n populair platform als X terugtrekken omdat een paar malloten problemen hebben met het feit dat X geen politieke censuur duldt.

Ja, er zijn duidelijke historische parallellen waarbij denigrerende termen hele groepen met kritiek op de overheid diskwalificeerden en demoniseerden. Voorbeelden: - 'Heksen' en 'ketters' tijdens religieuze vervolgingen - 'Kulak' en 'vijand van het volk' in de Sovjet-Unie - 'Contrarevolutionair' in revolutionaire en totalitaire regimes - Pathologisering van dissidenten als 'geestelijk gestoord' Moderne varianten zoals 'complotdenker' of 'wappie' reduceren vaak zorgen over transparantie en beleid tot irrationaliteit, om debat te vermijden. Dit patroon herhaalt zich wanneer argumenten zwak zijn.

The past eleven years, the gaslighting has been the most intensive on record. Every act of gaslighting brings greater harm - especially to the most uninformed. This #GaslightingDay, gaslighting signals are everywhere. This is the moment to act against gaslighting, for our health and for our future.

Nu ook aardig uitgezocht in het gidsland v/d NLse zorg: Consultancy bureaus brengen ziekenhuizen NIETS, behalve gepeperde rekeningen. Hopelijk gaan de raden van bestuur dit lezen en eindelijk toepassen. Ik heb heel wat van die bureaus zien passeren tot mijn ongenoegen @amsterdamumc jamanetwork.com/journals/jam…

Volgende week een column het belang van een Europese defensiemacht, de noodzaak voor alsnog een vaccinatieplicht tegen COVID en de onvermijdelijke dienstplicht ten behoeve van onze oorlog in Oekraïne. Van alle markten thuis. Uiteindelijk schopt ze het misschien wel tot wetenschapsjournalist bij de Volkskrant.

Delen delen delen

Toen mondkapjes verplicht werden stierven mensen ook bij bosjes aan corona of na een positieve test aan iets anders. Dat die mondkapjes levens gered hadden kunnen hebben is een misverstand onder mensen met oogklepjes en oordopjes.

Het grootste gevaar voor democratiën is dat burgers in ideologische informatiebubbels terechtkomen, waarmee ’de waarheid’ eigenlijk niet meer bestaat. Wie de democratie wilt versterken, is daarom juist actief op X (en andere mediaplatformen). volkskrant.nl/columns-opinie…

Dit is geen nieuws. Dit is psyop. Een zorgvuldig gemonteerde werkelijkheid waarin Zelensky de heilige verzetsleider speelt, Poetin de eeuwige duivel, en Europese politici als Dilan de emotionele incasso doen om de Nederlandse belastingbetaler leeg te roven. Elke foto heeft dezelfde functie: de burger murw maken voor de volgende miljardenronde. De waarheid doet er niet toe. Het effect wel.

Hier krijg ik dus letterlijk rode vlekken van in mijn nek. Despoot Bruls verdedigt de avondklok tijdens de coronatijd door te zeggen dat die weliswaar totaal niets deed tegen virusverspreiding maar de maatregel was goed uit te voeren. Joe. #Bruls #Buitenhof #Buitenhof #Bruls

Die RedTeam gasten wilden de samenleving platleggen om "zerocovid" te bereiken voor een virus met een dierlijk reservoir en massaal testen met een test die ook bij 0 besmettingen altijd duizenden fout positieven zou geven. Totaal van het padje.

Jetten voor de verkiezingen: "We gaan de asielproblemen in Nederland keihard aanpakken." Jetten na de verkiezingen: "We gaan de mensen die demonstreren tegen AZC's keihard aanpakken." D66, je zult er maar op hebben gestemd.

Europa van het schaakbord gevallen Europa kijkt vandaag naar de wereld alsof het nog steeds het centrum ervan is. Maar de werkelijkheid is intussen veranderd. De economische, technologische en geopolitieke trein dendert voort richting een nieuwe machtsbalans, terwijl Brussel nog altijd bezig is met spreadsheets over stikstofnormen, CO₂-boekhoudingen, plastic dopjes en de kromming van komkommers. Mijn overtuiging is inmiddels glashelder: Europa heeft de trein volledig gemist. Niet een beetje. Niet tijdelijk. Maar structureel. Het continent heeft zichzelf in de afgelopen twintig jaar stap voor stap buiten spel geplaatst. Vrijwillig. Uit ideologische verblinding, technocratische arrogantie en een bijna religieus geloof in centralisatie en regulering. Terwijl landen als China, India en zelfs de United States keihard inzetten op industrie, energiezekerheid, AI, grondstoffen, defensie en productiecapaciteit, was Europa druk met “net zero”, ESG-formulieren, genderquota, stikstofmodellen en het kapot reguleren van zijn eigen economie. Het resultaat is zichtbaar voor iedereen die nog bereid is eerlijk te kijken. Energieprijzen die bedrijven wegjagen. Een industrie die langzaam afbrokkelt. Boeren die worden weggepest. Een middenklasse die verarmt. Een bevolking die het vertrouwen verliest. En ondertussen een bestuurlijke elite die zichzelf blijft feliciteren tijdens topontmoetingen in Brussel. Wat het nog ernstiger maakt, is dat vrijwel geen van de belangrijkste Europese leiders werkelijk draagvlak heeft onder de bevolking. Friedrich Merz polariseert Duitsland nog verder in een tijd van economische onzekerheid. Emmanuel Macron overleeft politiek vooral dankzij institutionele macht en versnippering van de oppositie. Keir Starmer mist zichtbaar enthousiasme en legitimiteit buiten het politieke establishment. En Ursula von der Leyen is misschien wel het ultieme symbool geworden van een technocratisch Europa dat steeds verder verwijderd raakt van gewone burgers. En daarmee is eigenlijk alles gezegd. Want een beschaving kan heel veel problemen overleven, economische tegenslagen, geopolitieke spanningen, technologische achterstand, maar niet een structureel gebrek aan democratische legitimiteit en vertrouwen. Zodra bevolkingen het gevoel krijgen dat ze niet meer vertegenwoordigd worden, begint het fundament van het systeem langzaam af te brokkelen. Brussel lijkt dat nog steeds niet te begrijpen. Men denkt daar nog in termen van commissies, verdragen, meer centralisatie en meer coördinatie. Maar buiten de Brusselse bubbel groeit het besef dat de wereld fundamenteel aan het herschikken is. Macht verschuift. Handelsroutes verschuiven. Technologie verschuift. Loyaliteiten verschuiven. En Europa staat niet meer aan het stuur van die verandering. Europa kijkt ernaar. Vanaf het perron. En Den Haag? Den Haag telt niet meer mee! Dr Gert Jan Mulder

Wat heeft de leveringszekerheid van energie in Nederland te maken met het tv-programma 'Help, mijn man is klusser!'. Alles. Zie mijn bijdrage vanmiddag in de Tweede Kamer...

“RCP8.5 was once plausible and we successfully averted it through the energy transition” narrative is perhaps the biggest, most consequential, and most actively perpetuated lie in climate science and policy communication today.

I was so amazed by the litany of false claims put forward by KNMI that I asked Claude to catalog them

Een ochtendcolumn. De hardwerkende Nederlander De discussie over de hypotheekrenteaftrek laat zien hoe vreemd het politieke begrip van de “hardwerkende Nederlander” inmiddels is geworden. Vrijwel iedere partij zegt op te komen voor mensen die werken, belasting betalen en de samenleving draaiend houden. Links zegt het, rechts zegt het, het midden misschien nog het vaakst. Maar het NOS-artikel over de ophef rond de hypotheekrenteaftrek maakt duidelijk dat Den Haag in werkelijkheid twee soorten hardwerkende Nederlanders onderscheidt, de hardwerkende netto ontvanger en de hardwerkende netto betaler. Over die laatste groep gaat deze discussie. Niet over multimiljonairs of mensen met ingewikkelde fiscale constructies, maar over tweeverdieners met beroepen waar Nederland dagelijks op draait. De verpleegkundig specialist en de IT’er. De docent en de politiefunctionaris. De teamleider bij de gemeente en de HR-manager. Gezinnen met een gezamenlijk inkomen van rond de een ton, soms iets meer. In veel Europese landen zou dat nog altijd gewoon gelden als comfortabele middenklasse. In Nederland zijn dat inmiddels de hoge inkomens. Deze huishoudens betalen jaarlijks enorme bedragen aan inkomstenbelasting en premies. Daarna volgen btw, energiebelasting, gemeentelijke lasten, accijnzen, zorgpremies en vermogensheffingen. Vrijwel alle toeslagen verdwijnen ondertussen uit beeld. Dit is een van de groepen waarop de financiering van de verzorgingsstaat in belangrijke mate rust. Nederland heeft een economie opgebouwd waarin twee inkomens voor veel gezinnen nauwelijks nog luxe betekenen, terwijl de politiek dezelfde huishoudens fiscaal steeds vaker behandelt alsof ze tot de vermogende elite behoren. Twee redelijke inkomens zijn voor veel gezinnen geen teken van rijkdom meer, maar simpelweg noodzakelijk om een huis te kunnen kopen, kinderen op te vangen en enig financieel comfort over te houden. Zodra ergens een klein fiscaal voordeel ontstaat valt direct het politieke masker van sympathie voor die hardwerkende Nederlander. Het kabinet verhoogt eerst de belastingdruk via de tweede schijf. Daardoor betalen deze huishoudens meer belasting. Vervolgens stijgt door een technische koppeling ook de hypotheekrenteaftrek iets mee. Uiteindelijk gaat het om enkele tientjes of een paar honderd euro op jaarbasis. Voor veel van deze huishoudens blijft de totale belastingdruk per saldo gewoon stijgen. Maar precies dat kleine deel dat terugvloeit, werd in het debat onmiddellijk neergezet als voordeel voor hogere inkomens. Alsof iemand eerst een hogere rekening krijgt opgelegd en zich daarna publiekelijk moet verantwoorden voor een stukje wisselgeld. Waarom valt deze groep eigenlijk steeds minder binnen de politieke definitie van de hardwerkende Nederlander? Wanneer verandert een verpleegkundige, docent of politiefunctionaris van bewonderde middenklasse in fiscale probleemcategorie? Blijkbaar ergens rond het moment waarop iemand meer afdraagt dan ontvangt. De brede werkende middenklasse gold ooit als fundament onder het systeem. Inmiddels verschijnt dezelfde groep steeds vaker als financiële reservevoorraad waar Den Haag automatisch naar kijkt zodra begrotingen onder druk komen te staan. Hypotheekrenteaftrek splijt coalitie opnieuw, D66 en CDA willen af van verhoging nos.nl/l/2614090

Alsof een RTL-nieuwspanel van geconditioneerde lemmings de mening van het volk zou vertegenwoordigen. Zelfde categorie manipulatieve volksverlakkerij waarin met zwaar overdreven en onmogelijke doemscenario's draconische maatregelen worden gerechtvaardigd (corona, klimaat) en wanneer die doemscenario's logischerwijs niet uitkomen de draconische maatregelen worden geprezen.