Seni her zaman ziyafette görmek isterim. Bolluğun, başarının ve güzel günlerin içinde olmanı isterim. Yolun açık olsun, sofran bereketli olsun. Ama bazı insanlar vardır ki onlara iyi dilek beslesen de artık aynı masayı paylaşamazsın. Çünkü mesele nefret değildir; mesele huzurdur. İnsan bazen birini hayatından çıkarırken ona kötülük dilemez, sadece kendi sınırlarını korur. Ben de sana düşmanlık etmiyorum, kaybetmeni istemiyorum. Sadece artık hikayemin içinde yer almanı istemiyorum. Kazan, yüksel, mutlu ol, hatta benden daha iyi ol. Ama bunu uzaktan yap. Çünkü bazı vedalar öfkeyle değil, farkındalıkla edilir. Ve bazı insanlar için en doğru mesafe, birbirine zarar vermeyecek kadar uzak kalmaktır. Bu yüzden seni her zaman ziyafette görmek isterim; ama benim masamda değil.