*De Grote Inclusiviteits show*
Hypocrisie is de officiรซle nationale sport van laf Nederland, maar tijdens de Utrechtse grachtenparade behalen we steevast de eerste plaats. Het is een groot achterlijk experiment. Het ene moment eist de gemiddelde burger dat de buurman zijn heg op exact 1,98 meter snoeit wegens 'visuele vervuiling van de openbare ruimte', en het volgende moment staat diezelfde burger met een roze plastic flamingo of zelfs een vibrator te zwaaien naar een man wiens outfit hoofdzakelijk bestaat uit een buttplug en bodylotion.
De huichelachtigheid zit hem in de blik van de toeschouwer. Je ziet de laffe angst in de ogen van de brave toeschouwers langs de Oudegracht.
Ze mรณรฉten lachen. Ze mรณรฉten klappen. Want stel je voor dat de camera van de omroep langskomt en jij kijkt net een beetje met een smerige blik naar de boot van de lokale SM vereniging. Voor je het weet word je morgen met de nek aangekeken .
Dus daar staan ze: Jan en truus uit overvecht die thuis al een aangifte overwegen als de postbode een pakketje bij de verkeerde deur bezorgd maar nu staan te zwaaien maar een idioot die met zijn reetveter staat te flossen na het schijten "Kijk Truus, wat een kleurrijk feest van de liefde!"
Ondertussen krijgt de kleine Jantje een trauma waar geen psych tegenop kan , terwijl zijn moeder krampachtig zijn blikveld probeert af te leiden naar de Albert Heijn boot
verderop.
Maandagochtend is de transformatie compleet.
Dan zit Jan weer achter zijn bureau en klaagt hij steen en been over "de verloedering van de maatschappij" omdat er ergens een zwerver op een bankje ligt.
We tolereren het zaterdagmiddag niet omdat we het zo liefdevol steunen; we tolereren het omdat we doodsbang zijn om voor anti woke versleten te worden.
Het is de ultieme huichelarij: thuis de gordijnen potdicht en de politie bellen voor een blaffende hond, maar langs de gracht de polonaise lopen achter de meest extreme uitingen van de menselijke ondergang .
.Diversiteit is prachtig, maar het blijft fascinerend dat we in dit land pas รฉcht trots zijn op onze openheid als er een kleuter naar een volwassen vent staat te kijken die zijn bilspleet staat te flossen onder het mom van burgerrechten. Proost, op de vooruitgang.
Gerard Krispijn