اداره طالبان با کسب تنها ۱۶ امتیاز، بار دیگر در قعر جدول شاخص شفافیت جهانی و در فاسدترین کشورهای جهان قرار گرفت. آنان حتی نسبت به سال گذشته یک رده دیگر نیز پایین ‌تر سقوط کرده‌ اند و ریکارد شانرا در مفسد بودن خود شان شکستند. نبود رسانه‌ های آزاد، نهاد های نظارتی مستقل و پارلمان، و همچنین فقدان هرگونه پاسخ‌ گویی در برابر مردم افغانستان، زمینه فساد گسترده را در ساختار اداره طالبان فراهم ساخته است. در هیچ مقطع زمانی، فساد به این سطح و گستردگی در افغانستان گزارش نشده بود.

رستم به پیش پیکر سهراب نشسته است ای اندراب به رستم و سهراب تان درود شاید این یکی از دردناک‌ ترین و در عین حال پرافتخارترین تصاویر روزگار باشد. پدری که در سنگر عزت، شرافت و مقاومت، شاهد شهادت فرزندش است. لحظه‌ای که قلب یک پدر میشکند، اما اراده ‌اش در برابر ظلم و استبداد خم نمیشود. این تصویر تنها روایت یک داغ نیست. روایت نسلی است که برای آرمان، آزادی و سربلندی مردمش از عزیز ترین سرمایه‌ های خود گذشت و نام خود را در تاریخ فداکاری و افتخار جاودانه ساخت. امروز فرمانده عبدالرحمن اندرابی، پدر قهرمان زمان شهید دنیا فانی را وداع گفت. او الگوی آزادگی و آزاده بودن است. ما از آنِ خداییم و به سوی او بازخواهیم گشت. روح این قهرمانان شاد و بهشت فردوس مکان ابدی شان باد.

رئیس پیشین امنیت ملی افغانستان، آقای سراج میگوید که هرچند تصمیمهای کلان طالبان بصورت شورایی اتخاذ میشود، اما عملکرد این گروه در میدان، کاملاً فردی و شبکه محور است. او می‌افزاید که این رویه از گذشته ادامه داشته است؛ رهبران تنها دستور ناامن‌ سازی یک ولایت را صادر میکردند، در حالی که اجرای عملیات نظامی و تأمین منابع مالی بطور مستقیم در دست فرماندهان محلی و شبکه‌ های وابسته در ولایات بود. این شبکه‌ ها بخش بزرگی از منابع مالی خود را از طریق باج گیری از شرکت‌ های امنیتی، شرکت‌ های مخابراتی، کشاورزان و بازرگانان، و همچنین قاچاق مواد مخدر تأمین میکردند. این روال امروز هم ادامه دارد. بر این اساس، طالبان با آنکه در ظاهر یک ساختار متمرکز معلوم‌میشوند، در واقعیت یک جنبش کاملاً غیرمتمرکز هستند که از شبکه های کوچک محلی تشکیل شده است. فرماندهان محلی این گروه معمولا نمایندگان اقوام مختلف در همان ولایت به شمار میروند.

طالبان؛ حکومت متمرکز یا ائتلاف جزایر قدرت؟ 🧵 دستگاه تبلیغاتی طالبان همواره بر یک روایت محوری پافشاری میکند: «ایجاد یک حکومت واحد مرکزی، برچیدن ملوک‌ الطوایفی و اطاعت محض از فرامینی که از قندهار صادر میشود». این رژیم مدعی است که توانسته ساختارهای پراکنده و جزایر قدرت گذشته را کاملاً منحل کند؛ اما نگاهی دقیق به لایه‌ های پنهانی و واقعیت‌ های عینی، حقیقت متفاوتی را برملا میسازد. اداره طالبان، نه یک حکومت متمرکز، بلکه ساختاری به‌ شدت غیر متمرکز، نامنظم و مبتنی بر مهار متقابل است که در آن فرماندهان محلی، کارتل‌ های اقتصادی و رابطین فراملی، جزایر قدرت متعددی را شکل داده‌ اند.

کم‌ مانده ترامپ با ایران یکجای شده و بالای اسرائیل حمله بکند. 😄

در عصری که با سیل از اطلاعات مواجه هستیم، مهم است بتوانیم تفکیک کنیم که کدام درست، کدام نادرست (Misinformation) و کدام اطلاعات جعلی است که عمداً برای اهداف تبلیغاتی تولید میشود (Disinformation). این تفکیک در تمام امورات زندگی ما بسیار مهم و سرنوشت‌ ساز است.به همه دوستانم توصیه میکنم کتاب Nexus را حتمن بخوانند (اگر تا هنوز نخوانده اند). هراری (@harari_yuval) سالهاست نسبت به خطرات هوش مصنوعی برای جهان هشدار میدهد و اکنون شاهد تحقق بسیاری از آن پیش‌ بینی‌ هایش هستیم که در آنرمان افسانه به نظر میرسیدند. در Nexus او هشدار میدهد که اگر جلوی هوش مصنوعی گرفته نشود و کنترل جدی صورت نگیرد، بشریت را به سوی جنگ‌ هایی فوق العاده پیچیده و بی سابقه سوق خواهد داد، تمام امور زندگی انسان‌ ها را در اختیار خواهد گرفت و آزادی آنها را کاملاً از بین خواهد برد.

200 years of western domination is officially over. 21st century belongs to ASIA.

رفتار طالبان با زنان خارجی و رفتار آنها با زنان افغانستان 👇🏻

شیخ ‌الحدیث محمد عثمان طارق، عضو مجمع تحقیقاتی علمای افغانستان، با استناد به نصوص صریح قرآن ‌کریم، احادیث معتبر نبوی و مبانی فقه حنفی تأکید میکند که گروه طالبان از نگاه شرعی و نیز حقوقی، فاقد مشروعیت لازم برای حاکمیت بر مردم افغانستان هستند. به گفتهٔ او، در فقه اسلامی مشروعیت یک حاکم وابسته به شروطی چون رضایت و بیعت آزادانهٔ اهل حل و عقد، تأمین عدالت، حفظ جان و مال مردم و التزام به مصالح عامه است. وی استدلال میکند که در صورت فقدان این شرایط و حاکمیت از راه زور و غلبه، ادعای مشروعیت دینی قابل پذیرش نیست. او در ادامه تصریح میکند که براساس دیدگاه‌ های فقهی، در صورتی که حکومتی به گونه‌ای شکل گیرد که حقوق اساسی مردم را نقض کند و راه ‌های اصلاح مسالمت‌ آمیز را مسدود سازد، مقاومت در برابر آن در چارچوب ضوابط شرعی میتواند مشروع تلقی شود.

شهید اکمل امیر نه تنها یک فرمانده جسور نظامی بود، بلکه در عرصه تعلیمات دینی نیز از دانش فوق العاده عالی برخوردار بود. حتی در بین مفتی های بیسواد طالب یکی را با این سطح دانش اسلامی پیدا کرده نمیتوانید. روحش شاد و بهشت فردوس نصیبش باد!

پیام رهبر جهاد و مقاومت الحاج امیر محمد اسماعیل در پیوند به تشدید آزار و اذیت خواهران با عزت هرات بسم الله الرحمن الرحیم قَالَ اَلنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ : كُلُّ اَلْمُسْلِمِ عَلَى اَلْمُسْلِمِ حَرَامٌ دَمُهُ وَ مَالُهُ وَ عِرْضُهُ خبرهای ناگواری مبنی بر افزایش آزار و اذیت خواهران با عزت هرات و حتا بازداشت گستردهٔ تعدادی دیگر از خواهران توسط نیروهای افراطی و سرکوبگر طالبان به گوش می‌رسد که به هیچ وجه قابل گذشت و تحمل نیست. خواهران هراتی ما همچون خواهران مومن و با حرمت‌شأن در سایر نقاط کشور همیشه نماد غرور، عزت و افتخار بودند و رفتارهای بدوی، ناشیانه و جاهلانه و بازی با حیثیت، آبرو و کرامت انسانی و اسلامی‌شأن به هیچ عنوان قابل توجیه نیست. تبلیغ و ترویج احکام دین مبین اسلام با چنان شیوه‌های غیراصولی و سلیقه‌ای نیز هیچ نتیجه و پیامدی جز دین‌گریزی و سست شدن باورها و اعتقادات جوانان مسلمان ندارد. در شرایطی که مردم افغانستان و از جمله شهروندان آزاده، مجاهد و غیور هرات از استبداد و زورگویی، بی‌قانونی، عدم وجود حاکمیت پاسخگو و مشروع، فقر گسترده و مهلک و خروج گسترده از کشور به اقصا نقاط جهان رنج می‌برند، متوسل شدن به آزار خواهران، وضع محدودیت‌های سلیقه‌ای و ناشیانه و بازی با حیثیت و عزت خانواده‌های با کرامت شهر علم، فرهنگ و ادب، بی‌ادبی به ساحت حرمت و حیثیت مردم غیور، شجاع و مقاوم هرات باستان است. من به عنوان کسی که تمام عمر خود را در سنگرهای دفاع از عزت و ناموس این سرزمین گذرانده‌ام، به عاملان این سخت‌گیری‌ها هشدار می‌دهم: تاریخ گواه است که هیچ حکومتی با زور، سرکوب و تحقیر مردم، راه به جایی نبرده و نخواهد برد. عزتِ مردمِ ما، خط قرمزِ ماست و سکوت در برابرِ ستم بر زنان، خیانت به هویتِ والای این سرزمین است. به شما دخترانِ شجاع و صبورم در هرات می‌گویم: استقامت کنید. این روزهای تاریک، ماندنی نیست. هرات، شهرِ آزادی‌خواهان و دانشمندان است و این فرهنگِ غنی، در برابرِ جهل و استبداد، خم به ابرو نخواهد آورد. صدای شما، صدای وجدانِ بیدارِ جامعه است و حق، در نهایت بر باطل پیروز خواهد شد. و من الله التوفیق

شبکه طلوع و سایر رسانه ‌های تجاری که با استفاده از آزادی بیان در دوران جمهوریت، خود را حامی مردم‌ سالاری جا زده بودند، امروز نقاب از چهره برداشته و علنی در خدمت استبداد قرار گرفته‌ اند. این رسانه ‌ها با نادیده گرفتن جنایات طالبان و برجسته ساختن نقاط ضعف جمهوریت، عامل اصلی فاصله گرفتن مردم از دولت، تضعیف روحیه نیرو های امنیتی و سقوط اولین نظام مردم‌ سالار در تاریخ کشور بودند.

اسلام دینی است که برای اولین بار اصولی چون مدنیت، همزیستی مسالمت آمیز، عدالت اجتماعی و برابری انسانی را در قالب یک نظام سیاسی و اجتماعی به اجرا گذاشت. این دین امتیازات مبتنی بر نژاد، قبیله و جایگاه اجتماعی را نفی کرد و تقوا، اخلاق و شایستگی را معیار برتری انسان‌ ها قرار داد. میثاق مدینه که از آن به عنوان نخستین قانون اساسی مکتوب جهان یاد میشود، نماد عملی این ارزش‌ ها بود. در این سند تاریخی، برای نخستین بار گروه ‌های مختلف دینی و قومی در چارچوب یک نظام سیاسی مشترک گرد هم آمدند و خود را به عنوان یک جامعه سیاسی واحد و مستقل به سایر دنیا معرفی کردند. این میثاق اصولی چون عدالت، آزادی دینی، مسئولیت‌ پذیری، امنیت جمعی و حاکمیت قانون را بنیان نهاد. میثاق مدینه پیوندی شهروندی مشترک و وفاداری به یک نظم حقوقی واحد را مطرح ساخت. مفهومی که بعد ها به یکی از پایه‌ های دولت‌ های نوین تبدیل شد.

برای ما جان داد! یادش تا ابد!

داعش خراسان در دوران جمهوریت، با عملیات های هدفمند ریاست عمومی امنیت ملی تحت رهبری احمد ضیاء سراج (@zia_saraj1)، به مرز نابودی رسیده بود. بازداشت حدود ۴۵۰۰ جنگجو و حذف رهبران ارشد این گروه، آنرا عملاً از صحنه خارج کرده بود. اما امروز، در سایۀ ناتوانی اداری طالبان، داعش خراسان دوباره سربرآورده و به یک تهدید جدی برای منطقه تبدیل شده است. سرویس استخباراتی افغانستان (#NDS) با وجود محدودیت‌ های فراوان، کارنامه‌ای درخشان در مبارزه با تروریسم از خود به جای گذاشت. این سرویس موفق شد هشت رهبر داعش خراسان را حذف یا بازداشت کند. از نخستین رهبر آنها، حافظ سعید خان، تا بازداشت اسلم فاروقی. افزون بر این، ابومحسن المصری، فرد دوم القاعده در سطح جهانی، و عاصم عمر، رهبر شاخۀ القاعده در شبه قارۀ هند، نیز توسط امنیت ملی حذف شدند. زمانیکه طالبان به قدرت رسید، حدود هشت هزار (۸۰۰۰) جنگجوی داعش، القاعده و همچنان مافیای بزرگ مواد مخدر در زندان‌ های امنیت ملی محبوس بودند. طالبان همۀ آنها را آزاد کرد. تصمیمی که پیامدهای فاجعه‌ بار آن هنوز ادامه دارد. در مقابل، طالبان با وجود حمایت مالی و فنی کشور هایی مانند #روسیه، #چین، #ایران، #آمریکا و #انگلیس، در پنج سال گذشته حتی یک رهبر کلیدی داعش خراسان را نه دستگیر و نه حذف کرده است. طالبان نه تنها ظرفیت حکومتداری را ندارد، بلکه با پناه دادن به گروه‌ های افراطی همسو، از جمله القاعده، افغانستان را به امن‌ ترین پناهگاه تروریسم در منطقه مبدل کرده و آنرا به یک تهدید فوق‌ العاده جدی برای امنیت منطقه و جهان تبدیل کرده است.

حوالی ساعت ۱:۵۸ دقیقه شب ۱۰ جوزا ۱۴۰۵، مبارزین نهضت آزادی و عدالت افغانستان بالای پاسگاه گروه خوارج و متجاوز طالبان در ساحه باغ عبدالله جان، ولسوالی سیدخیل ولایت پروان حمله چریکی نمودند. در نتیجه یک نفر دشمن کشته و یک نفر زخمی شد.

آمریکا و متحدانش پس از پایان مأموریت رزمی، افغانستان را رسما در سال ۲۰۱۴ ترک کردند. دولت افغانستان در همان زمان توافقنامه امنیتی با آمریکا امضا کرد. حدود ۱۳۰ هزار سرباز خارجی کشور را ترک کردند و تنها چند هزار نفر در نقش آموزش و مشاوره باقی ماندند. با این حال، طالبان این حضور را “اشغال” می‌ نامید. این گروه دهشت افکن با تبلیغات گسترده اش مردم را فریب داد و اولین نظام مردم سالار در تاریخ افغانستان را سقوط داد. اکنون از سر ناچاری دست به دامن روسیه زده تا از تهدید سقوط نجات یابد. روس‌ هایی که احتمالاً در آیندهای نزدیک در بخش‌ های مختلف با طالبان همکاری کرده و در افغانستان حضور خواهند داشت. پس اگر آن اشغال بود این چرا نیست؟

مقاومت مسلحانه در بدخشان، برخلاف تحرکات پراکنده در دیگر نقاط افغانستان، ظرفیت تبدیل شدن به یک چالش استراتژیک، فرسایشی و درازمدت برای طالبان را دارد. ترکیب موقعیت ژئوپولیتیکی، منابع اقتصادی و جغرافیای دشوار، این ولایت را به یکی از آسیب‌ پذیرترین نقاط حاکمیت طالبان تبدیل کرده است. ۱. #جغرافیای گسترده؛ پناهگاه طبیعی برای جنگ فرسایشی رشته‌ کوه‌ های هندوکش و پامیر، دره ‌های صعب‌العبور و زمستان‌ های طولانی، بدخشان را به محیطی ایده‌آل برای جنگ فرسایشی تبدیل کرده ‌اند. در چنین بستری، برتری عددی و تسلیحاتی طالبان تا حد زیادی بی‌ اثر میشود و مناطقی چون خوستک و کران‌ و من‌جان ظرفیت تبدیل شدن به پایگاه‌ های پایدار مقاومت را دارند. ۲. موقعیت #ژئوپولیتیکی؛ تنها ولایتی با سه مرز بین‌المللی در افغانستان بدخشان تنها ولایتی است که همزمان با #تاجیکستان، #چین و #پاکستان مرز مشترک دارد. مرز کوهستانی با تاجیکستان کنترل کامل را برای طالبان ناممکن میسازد و مسیرهای لجستیکی مخالفان را باز نگه میدارد. هرگونه ناامنی در این ولایت نگرانی‌ های امنیتی چین را نیز فعال میکند و طالبان را در معرض فشارهای دیپلماتیک منطقه‌ای قرار میدهد. ۳. شکاف‌ های قومی و تضاد درونی #طالبان ساختار قدرت در طالبان همچنان به شدت متمرکز، انحصارگر و عمدتاً پشتون‌ محور باقی مانده است. در مقابل، بدخشان دارای بافت عمدتاً تاجیک‌ تبار است و بسیاری از فرماندهان محلی طالبان در شمال، همواره با نوعی بی‌ اعتمادی از سوی حلقه اصلی قدرت در قندهار مواجه بوده‌ اند. در صورت گسترش مقاومت مسلحانه، طالبان محلی خطر ایجاد شکاف میان شبکه طالبان شمال و رهبری سنتی قندهار را افزایش میدهد. هرچه جنگ در بدخشان طولانی‌ تر شود، احتمال بروز اختلافات داخلی‌ و نافرمانی‌ های محلی در ساختار طالبان نیز بیشتر خواهد شد. ۴. #نارضایتی اجتماعی؛ زمینه بسیج مردمی سرکوب اعتراضات، فشار بر جامعه اسماعیلیه و استخراج معادن بدون بازگشت منافع به مردم محل، خشم اجتماعی را انباشته کرده است. در چنین شرایطی، مقاومت مسلحانه میتواند از این نارضایتی عمومی به‌ عنوان پشتوانه انسانی و اجتماعی استفاده کند. هرگاه یک شورش مسلحانه با بدنه اجتماعی پیوند بخورد، مهار آن برای هر حکومتی بسیار دشوار میشود. ۵. #اقتصاد و تمویل جنگ؛ منابع مالی مستقل یکی از مهمترین عوامل دوام جنگ‌ ها، مسئله منابع مالی است. بدخشان از این لحاظ نیز موقعیت ویژه‌ای دارد. معادن طلا، لاجورد و سنگ‌ های قیمتی ظرفیت ایجاد یک اقتصاد جنگی نیمه‌ مستقل را فراهم میکنند. این مسئله باعث میشود که مقاومت در بدخشان، برخلاف برخی گروه‌ های وابسته به کمک خارجی، بتواند بخشی بزرگی از هزینه‌ های خود را از داخل تأمین کند. از سوی دیگر، نا امن شدن معادن بدخشان مستقیماً بر منابع درآمدی طالبان اثر میگذارد و فشار اقتصادی مضاعفی بر اداره این گروه وارد میکند. بر اساس دلایل فوق، بدخشان ظرفیت تبدیل شدن به بزرگترین پایگاه مقاومت علیه طالبان را دارد. اگر گروه های مقاومت بتوانند میان جغرافیای دشوار، نارضایتی مردمی، شکاف‌ های درونی طالبان و حمایت‌ های منطقه‌ای پیوند ایجاد کنند، این ولایت میتواند به فرسایشی‌ ترین و پیچیده‌ترین چالش امنیتی طالبان در شمال افغانستان تبدیل شود.

این نوع مقایسه اساساً مشکل دارد. #آمریکا تنها بر مواضع القاعده حملات هوایی انجام داده بود، اما شکست واقعی القاعده و طالبان عملاً توسط دولت اسلامی #افغانستان (اتحاد شمال) و از طریق عملیات زمینی صورت گرفت. بدون حضور و مقاومت مجاهدین، حتی در یک دهه هم صرفاً با بمباران، شکست دادن طالبان و القاعده امکان‌ پذیر نبود. شکست القاعده در جنگ توره بوره و دره شاهی کوت توسط نیرو های مجاهدین صورت گرفته بود نه توسط بمباران آمریکا. در سوی دیگر، #عراق کشوری با جغرافیای نسبتاً هموار بود و نظام آن نیز حمایت مردمی خود را تا حد زیادی از دست داده بود. به همین دلیل در مدت زمان کوتاهی سقوط کرد. اما #ایران نه گروه مخالف جدی و قدرتمندی دارد، نه جغرافیایی شبیه عراق. برعکس، دارای جغرافیایی پیچیده و تا حد زیادی غیرقابل تصرف است. بنابراین، حتی اگر آمریکا سالها هم بمباران کند، بدون نیروی زمینی به اهداف خود نخواهد رسید.

یک درس بزرگ در تاریخ وجود دارد که همیشه آنرا باید به خاطر سپرد. زمانی که کشور چین و مردمش در برابر قدرت‌ های بزرگ تحقیر شدند، مورد حمله قرار گرفتند و در صحنه جهانی نادیده گرفته میشدند، رهبر آنها دِنگ (Deng) به مردمش یک توصیه‌ای کرد که بعد ها به یک استراتژی تاریخی تبدیل شد: “قدرتت را پنهان کن و منتظر زمانت بمان؛ و اگر در این مسیر تحقیر شدی، آنرا تحمل کن.” (Hide your strength, bide your time — and swallow the humiliation) او این سخن را از روی ضعف نگفت، بلکه میدانست واکنش‌ های عجولانه و احساسی در برابر یک قدرت خشن، میتواند مردم را بیشتر در زنجیر فرو ببرد و رسیدن به اهداف بزرگ را دشوارتر سازد. افغانستان امروز نیز در یکی از تاریک‌ ترین دوره‌ های تاریخ خود قرار دارد. کشوری با تمدن و فرهنگ عمیق، در اختیار یک گروهی جاهل، خشن و افراطی قرار گرفته که نه با اراده مردم، بلکه با زور و ترس حاکم شده‌ اند. اما تاریخ بار ها ثابت کرده است که هیچ گروهی که تنها بر ترس و اسلحه تکیه داشته، برای همیشه باقی نمانده است. آنچه آینده افغانستان را نجات خواهد داد، نسلی است که در دل همین تاریکی، دانش می‌ آموزد، فرهنگ خود را حفظ میکند و اجازه نمیدهد ظلم برای همیشه عادی شود. مردمی که امید، عزت و آگاهی خود را از دست ندهند، سرانجام آینده را دوباره خواهند ساخت. پس ما باید از این درس بزرگ عبرت بگیریم و نباید تمام توان خود را صرف نا امیدی و واکنش‌ های بی‌نتیجه کنیم. باید این توان را برای رشد، تقویت و بهتر ساختن خود و آینده‌ مان حفظ کنیم. نسلی که امروز زیر سایه این تاریکی رشد میکند، ممکن است همان نسلی باشد که فردا روشنایی را به افغانستان باز میگرداند.

داکتر نعیم، سخنگوی طالبان در قطر، در مصاحبه ای با شبکه الجزیره میگوید که آنان با اسرائیل هیچگونه مشکلی ندارند. طالبان که به نام اسلام از سراسر جهان برای سرنگونی یک نظام مشروع، مردمی و اسلامی در افغانستان جنگجو و سرباز جذب کردند و ادعای برپایی «امارت اسلامی» را داشتند، امروز چهره واقعی خود را به جهان اسلام نشان داده‌ اند. اسرائیل که به دلیل جنایات جنگی‌ اش علیه مردم مظلوم فلسطین حتی از سوی برخی کشورهای غربی نیز با انتقاد شدید روبرو شده است، اما طالبان که ادعای امارت اسلامی دارند و رهبر شان خود را «امیرالمؤمنین» میخواند، نه‌ تنها اسرائیل را مقصر نمیدانند، بلکه در این پنج سال هیچگونه حمایت عملی و جدی از مردم مظلوم فلسطین نیز نشان نداده‌ اند. امروز مردم افغانستان و جهان اسلام به این نتیجه رسیده ‌اند که طالبان گروهی متعصب، انحصارگر و دارای انگیزه‌ های قومی‌ اند و هیچگونه پیوندی با ارزش‌ های واقعی اسلام ندارند.