ตั้งแต่เรียนจบ ชีวิตนี้ทำงานมาหลายอย่างเหลือเกิน เพราะเป็นเป็ด ไม่รู้ว่าตัวเองจะไปทางไหนดี หรือมุ่งมั่นจะเป็นอะไร ไม่มีเป้าหมายที่ชัดเจนในชีวิต แค่ลองทำไปเรื่อยๆ

ขอเหตุผลที่เพื่อนๆลาออกจากงานหน่อยค่ะ

เมื่อก่อนเราก็เคยคิดนะ แต่ตอนนี้คือแบบ จะอยู่หรือจะตายก็ช่างมัน ปล่อยให้มันเป็นเรื่องของธรรมชาติกำหนด ถ้ามีชีวิตอยู่ก็พยายามมีความสุขในทุกๆวัน ถ้าวันไหนความตายมาถึงก็ต้องยอมรับมัน

บางคนเค้าถือ ไม่ใช่เรื่องไสยศาสตร์ แต่เป็นเรื่องจิตวิทยาครับ แบบตั้งเป้าหมายอะไร ต้องอย่าเล่าให้คนอื่นฟัง เพราะสมองจะรับรู้ว่า ถ้าเล่าให้คนอื่นฟัง เหมือนได้ทำไปแล้ว แล้วมันจะไม่มีพลังทำจนสำเร็จจริง ๆ ส่วนอีกเรื่องคือ เล่าให้ฟังแล้วจะโดนดูถูกว่าทำไม่ได้ จะท้อ

เปลี่ยนจากเข้าคุก เป็นหนีไป “บวช” สัก 10 ปีดีกว่าครับ ไม่ต้องติดคุกให้เสียประวัติ ประหยัดค่าครองชีพได้ 100% เหมือนกัน แต่คุณภาพต่างกันมาก แถมรับรองว่ามีชีวิตดีๆที่ลงตัว ข้าวฟรี น้ำฟรี ที่อยู่ฟรี ไม่เสียค่าน้ำค่าไฟ ได้ออกกำลังกายตอนเช้า (เดินบิณฑบาตร) ได้ออกท่องเที่ยวแนวแอดเวนเจอร์ (ธุดงค์) ใช้การปฏิบัติสมาธิให้เกิดประโยชน์ นิ่งสงบสยบความเคลื่อนไหว ตลาดแดงก็สวดแผ่เมตตา ตลาดเขียวก็ปลงอนิจจัง ได้สุดยอดวิชาการฝึกจิตวิทยาการลงทุนไปอีก🤩 ไม่แน่ ตั้งใจปฏิบัติดีๆ ก็บรรลุธรรมเป็นโสดาบันเลย 🤣 สึกออกมาก็ หน้าใสกิ๊ง สุขภาพจิตดีเยี่ยม ได้ทั้งอิสรภาพทางการเงิน อิสรภาพทางจิตวิญญาณ ☺️🫶 สาธุ 99 ครับ 🙏

รบกวนขอลิสต์คดีที่จำคุก 10 ปีเป๊ะๆ ไม่ขาดไม่เกินหน่อยครับ จะได้จัดพอร์ตถูก 🤣

SpaceX เพิ่งสร้างเศรษฐีใหม่กว่า 4,400 คนในวันเดียว ส่วนใหญ่ไม่ใช่ผู้บริหารหรือผู้ก่อตั้ง แต่เป็นช่างเชื่อม ช่างเทคนิค ช่างเครื่อง และทีมปล่อยจรวด — คนที่ลงมือสร้างจรวดด้วยมือทุกวัน ราว 400 คนในนั้นถือหุ้นมูลค่ากว่า 100 ล้านดอลลาร์ต่อคน เปรียบเทียบง่าย ๆ: - IPO ของ Google สร้างเศรษฐีประมาณ 1,000 คน - IPO ของ Facebook ก็ใกล้เคียงกัน SpaceX ทำได้มากกว่า 4 เท่า ในวันเดียว Juan Hernandez เป็นหนึ่งในนั้น เขาอพยพจากเม็กซิโก เริ่มทำงานเป็นช่างเชื่อมด้วยค่าจ้าง 28 ดอลลาร์ต่อชั่วโมง และด้วยการได้รับหุ้นอย่างต่อเนื่อง ซื้อหุ้นเพิ่มทุกเดือนเป็นเวลา 10 ปี เขาก้าวข้าม 1 ล้านดอลลาร์เมื่อ $SPCX เริ่มซื้อขาย นี่คือผลลัพธ์เมื่อ “การเป็นเจ้าของ” ถูกแบ่งปันให้กับคนทุกระดับในบริษัท ไม่ใช่แค่คนบนยอด

ทำไม CK ถึงบอกว่า คนรวยตามหาหุ้น เพราะหุ้นคือสิ่งที่ทำให้คนรวยได้โดยไม่ต้องขายเวลาทั้งชีวิต SpaceX IPO แล้ว และปิดวันแรกด้วยมูลค่าบริษัทประมาณ 2.11 ล้านล้านดอลลาร์ คุณอาจคิดแค่ว่า Elon Musk รวยขึ้น ลองไปดูพนักงานและอดีตพนักงาน SpaceX จำนวนมาก กำลังกลายเป็นเศรษฐีจากหุ้นที่ถือมาตั้งแต่บริษัทยังตั้งไข่ ก่อน IPO มีการคาดว่า พนักงานกว่า 4,400 คน จะมีหุ้น SpaceX มูลค่าเกิน 1 ล้านดอลลาร์ และราว 400 คน จะมีหุ้นมูลค่าเกิน 100 ล้านดอลลาร์ อดีตวิศวกรคนหนึ่งที่เข้า SpaceX ตั้งแต่ปี 2011 ถือหุ้นมากกว่า 100,000 หุ้น ถ้าคิดจากราคาปิดวันแรกแถว 160 ดอลลาร์ต่อหุ้น หุ้นก้อนนี้อาจมีมูลค่าราว 16 ล้านดอลลาร์ หรือประมาณ 580 ล้านบาท นี่คือเหตุผลที่คนรวยไม่ได้ตามหาแค่เงินเดือน แต่ตามหา ownership เพราะหุ้นของบริษัทที่โตระดับเปลี่ยนโลก อาจเปลี่ยนชีวิตคนได้ทั้งชีวิต แล้วเราหละ กำลังทำงานให้บริษัทที่แค่จ่ายเงินเดือน หรือกำลังอยู่บนยานลำที่มีโอกาสพาเราไปไกลกว่านั้น ปล บริษัทในไทยอาจจะยังน้าาาา

เราเข้าใจดี เพราะผ่านมาละกับการเป็นเดอะแบกที่ค่าตอบแทนน้อยกว่าสิ่งที่เราทำให้บริษัท 😅 ในยุคที่ค่าครองชีพพุ่งสูงขึ้นแบบนี้ แต่เงินเดือนขยับขึ้นนิดเดียว ตำแหน่งดีแค่ไหน มันก็จ่ายค่าน้ำค่าไฟไม่ได้หรอก มันสมควรต้องปรับเป้าหมายการทำงานให้มีผลตอบแทนที่คุ้มค่า กับแรงกายแรงใจที่เสียไป บริษัทชอบใช้คำว่า เป็นโอกาสที่ดี.. ความท้าทายใหม่ๆ… มันแค่ข้ออ้างเพิ่มภาระงานให้พนักงานเก่งๆ แต่ไม่เพิ่มเงินเดือนให้ คนเราถ้ารู้สึกว่า สิ่งที่ให้ ไม่คุ้มค่ากับสิ่งที่ได้รับ สุดท้ายก็ หมดไฟ ลาออกกันไป เห็นด้วยว่า ไม่มีใครอยากเป็นคนเก่งที่จนหรอก เพราะคนเก่งมักจะดึงดูดงานยากๆเข้ามาให้เขาแก้ตลอด ถ้าบริษัทดูแลเรื่องผลตอบแทนไม่ดี จะกลายเป็นว่า เขาต้องเป็นคนที่ เหนื่อยที่สุด เครียดที่สุด แต่ผลตอบแทนหรือคุณภาพชีวิต เท่ากับหรือแย่กว่า คนทำงานปกติด้วยซ้ำ สุดท้ายค่าตอบแทนที่คุ้มค่า มันคือการเคารพและให้เกียรติคนที่เก่งและทำงานหนักจริงๆครับ 🤟

เมื่อวานแฟนไปหาหมอส่องกล้องในลำคอ เหยื่อกรดไหลย้อนโดนไปหลายดอกเลย เผื่อจะเป็นของชอบใครอยู่

หาได้อยู่ครับ 10% สมัยนี้ ผมเริ่มลงทุนในยุคดอกเบี้ยต่ำ หุ้นปันผล 5% คือเยอะแล้ว 8% คือโคตรเยอะ เดี๋ยวนี้แบงค์ใหญ่ๆยังปันผล 10%

ตอนเริ่มลงทุนใหม่ๆ เป้าหมายแรกเราคือแค่อยากมีพอร์ต 4 ล้าน ปันผล 5% จะมีเงินใช้เดือนละ 15,000 เท่าเงินเดือนปริญญาตรี เราพอใจแล้ว . คิดว่าถ้ามี passive income ยืนพื้นเดือนละ 15,000 ทีนี้เราจะเลือกทำงานอะไรก็ได้ จะเงินเดือน 15,000 20,000 25,000 30,000 เราก็จะมีเงินใช้เดือน 30,000 เป็นอย่างน้อย สำหรับเราเงินเท่านี้ค่อนข้างสบายแล้ว

ไม่เคยอิจฉาคนที่ได้งานดีๆ ตำแหน่งใหญ่โตเลย เราอิจฉาคนที่ว่างงานแต่รวยมากกว่า

ด้วยผลบุญนี้ ขอให้เสด็จพ่ออีลอน เปิดการมองเห็นของข้า และคนที่ตอบกลับรีพลายโพสต์ทวิตนี้ด้วยเถิดดด สาธุ ✨🙏 ทำบุญ หลอดไฟ LED ทวิตจะได้สว่างจ้า คนจะได้มองเห็นง่ายๆหน่อย 🤣

หลงทางในถ้ำลึกคนเดียว เกือบไม่รอด 😱 ตอนนั้น เป็นมือใหม่อยากผจญภัย เลยฉายเดี่ยวไปถ้ำที่สระบุรี ทางชัน มืดสนิท สัญญาณมือถือไม่มีสักขีด (รู้อยู่แล้วแต่ก็ยังเข้าไป โง่ชิบ 😅) ลงบันไดชัน 90 องศาไปตอนแรกก็ ว้าวว หินสวยมาก รูปร่างแปลกๆเพียบ แต่มันลื่นๆ อาศัยไฟฉายมือถือริบหรี่ๆ ส่องทาง แต่พอเดินลึกไปเรื่อยๆ เพราะอยากรู้ว่ามีหินสวยๆอีกมั้ย เดินปีนป่ายเข้าไปเรื่อยๆ เจอเหวลึก เลยจะย้อนกลับไป หันหลังกลับมาอีกที... ตกใจ! ทางที่เข้ามาหาย! มืดมาก มองไปมีแต่หินกับเหว ตอนนั้นเราก็ใจเสียละ ตอนนั้นพยายามเดินหาทางออก แต่ทางไหนมันก็เป็นหินกับเหวหมดเลย เหนื่อยมาก คือมันต้องปีนหินด้วย แล้วหินมันลื่นมาก ต้องคอยประคองตัวเองให้ดี พลาดไปคือตกเหว หรือไม่ก็เจ็บหนัก ตอนนั้นก็คิด แบตจะหมดไหม กูจะตายในนี้ไหม 😢 คลำทางไปมา เจอบันไดเล็กๆ เลยลองเดินขึ้นไป สิ้นสุดทางบันได ก็มีโซ่ให้ดึงตัวขึ้นไปอีก เราก็ปีนป่ายไปเรื่อยๆ จนไปอยู่ในที่ๆยืนได้ พบว่าเป็นโถงกว้างแบบ กว้างมากๆ แต่ไม่ใช่ทางเดิมแน่นอน ใจเสียละ ลองเดินไปเรื่อยๆ เจอหินรูปหัวพญานาคที่ผูกผ้าสามสีไว้ กับพระนาคปรก ขลังและเงียบมากก สวยนะ แต่กูกลัวแล้ววว 😂 ลองเดินลึก เข้าไปในโถงถ้ำนั้น มันเป็นถ้ำที่สวยแปลกตามาก ลวดลายเหมือนเกล็ดงูเลย วิจิตรพิสดาร ไม่เคยเจออะไรแบบนี้มาก่อนเลย หินงอก หินย้อย มันสวยแบบแปลกตามาก มันสวยจริงนะ แต่ตอนนั้นไม่มีอารมณ์สุนทรีย์อะไรทั้งนั้น กูกลัวแบ้ววว 🤣 มันมืดมาก เงียบมาก เงียบที่สุดในชีวิต ได้ยินแค่เสียงฝีเท้าตัวเอง มันก็คิดไปต่างๆนาๆ โดยเฉพาะเรื่องความตาย คิดในใจว่า ถ้าฉันตุยในถ้ำนี้ จะมีใครหาฉันเจอไหม 🥺 เดินลึกไปเรื่อยๆ ถ้ามันเหมือนไม่มีที่สิ้นสุดเลย ยิ่งเดินไป ยิ่งเหมือนเข้าสู่ดินแดนพิศวง หินมันรูปร่างน่ากลัวขึ้นเรื่อยๆ ก็เลยเดินกลับทางเดิมดีกว่า… เจอหินพญานาคอันเดิม ไม่รู้จะทำไงเลยนั่งไหว้ขอขมา ขอให้ออกไปได้ พยายามใช้ธรรมะเข้าข่มไม่ให้สติแตก เกาะโซ่ลงไป งมหาทางกลับทางเดิมต่อไป แต่ตอนนั้นไม่รู้จะทำไงจริงๆ เดินไปทางไหนก็เจอแต่เหวลึก แล้วมันต้องใช้แรงปีนหินขึ้นไป หินก็ลื่นต้องประคองตัวให้ดี หลงแล้วหลงอีกจนเหนื่อยใจจะขาด เรี่ยวแรงใกล้จะหมดแล้ว... จนสุดท้าย เอาวะ! ลองเสี่ยงไปอีกทาง ที่มันดูอันตรายหน่อย แต่ลองปีนหินไปดู... เห้ย มันเป็นทางเดินเข้าไป น่าจะใช่ล่ะทางนี้ เราเลยปีนกับเดินไปเรื่อยๆ ก็จำได้ละว่าเป็นทางที่เราเคยมา ปีนออก จนเจอแสงสว่างปากถ้ำ 😭 ก่อนออกเจอข้อความบนกำแพง ✨ "ท่านคิดว่า สิ่งโน้นคือความสุข เมื่อได้มาแล้ว กลับเป็นทุกข์ เคยพบบ้างมั้ย?" ✨ เข้าใจเลย ตอนเข้าคิดว่าสนุกแน่ ตอนอยู่ข้างในคือกลัวตายแทบคุมสติไม่อยู่ ออกมาสภาพเละเป็นโคลนทั้งตัว เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า อยู่เฉยๆ ก็สุขสบายดีอยู่แล้ว ยอมรับในความโง่ของตัวเองเลย อีกอย่างคือเราเตรียมตัวไม่พร้อม ใช้ความชอบและอารมณ์เป็นหลัก อุปกรณ์ก็ไม่ครบ ไปคนเดียวด้วย มันอันตรายมากๆ แต่ยังดีที่เรายังหนุ่มก็เลยยังมีแรงหาทางออก สรุปเรื่องนี้คือ "อย่าหาทำครับ" 😂

ใครที่มาเห็น ขอให้ สิ่งที่คิด สิ่งที่หวัง สมหวังตามความปรารถนา อย่างรวดเร็วทันใจและง่ายดายเลยนะครับ 🙏 วัดพระธาตุดอยคำ เป็นวัดเก่าแก่ของจังหวัดเชียงใหม่ มี “หลวงพ่อทันใ ที่มีชื่อเสียงในการขอพรด้าน โชคลาภ การงาน การค้าขาย โดยนิยมนำดอกมะลิไปแก้บน เมื่อคำขอสมหวัง 🙏

ชาเขียวปั่นๆๆๆๆ บูสๆๆๆๆโพสต์ 🤣🫶

น้องชื่อ ดู้ดี้ เรียกสั้นๆว่า ”ดี้“ 🫶 เป็นหมากระเป๋าตัวเล็กจิ๊ดลิ๊ด ที่บ้านคือรับเลี้ยงมานานมากน่าจะเกือบ 20 ปีได้ เจอแรกๆ คือไม่ชอบน้องเลย เพราะน้องเห่าเสียงดัง เห่าบ่อย เห่าเก่ง หวงของ หวงพื้นที่ เจอหน้าเราเห่าแล้ว ไม่ค่อยถูกกัน 🤣 บ้านเราหมาแมวเพียบ แต่น้องได้รับการใส่ใจจากที่บ้านสูงมาก เพราะ เป็นหมาสุดที่รัก หมาประจำตัวของคุณย่า มีห้องส่วนตัวของตัวเอง ก็คือห้องคุณย่านั่นแหละนอนกับคุณย่า มีที่นอนหมอนมุ้ง มีของเล่น เป็นหมาคุณหนูดีๆนี่เอง น้องซนมาก ชอบแอบหนีออกจากบ้าน ต้องล่ามโซ่ไว้ตอนเปิดประตูบ้านทิ้งไว้ เอาจริงเราก็ไม่ค่อยไปเล่นกับน้องหรอก เพราะน้องเป็นหมาแอคทีฟ อยู่ไม่นิ่ง เล่นกับน้องแล้วเจ็บตัว แล้วเหมือนเราก็ไม่ค่อยชอบหน้ากันด้วย เข้าไปห้องคุณย่าแล้วโดนเห่าประจำ แบบ เธอเกลียดอะไรฉันนน 555 แต่พอนานไป มันก็ผูกพันกันไปเอง เวลาเข้าห้องคุณยายก็มองหน้ามัน น้องมันก็ไม่เห่าละ เจอหน้าน้องทุกวัน มันก็มีใจอ่อนเข้าบ้างแหละ มีครั้งนึงที่เราต้องไป ทำงานต่างจังหวัดเป็นเดือนๆ กลับมาบ้านอีกทีคือ น้องเห็นหน้าเราแล้วดีใจสุดๆ วิ่งพุ่งมาหาเรา กระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจ เราก็เลยคิดได้ในตอนนั้นว่า “เออ มันก็รักเราเหมือนกันนี่หว่า 🤣” ถ้าไปเที่ยวกับครอบครัว จะพาน้องไปด้วยตลอดแทบทุกทริป เพราะน้องเป็นหมากระเป๋าพกพาง่าย เป็นหมาที่ได้เดินทางเปิดโลกบ่อยสุดละ 555 แต่ตอนนี้น้องเสียไปละตามอายุขัย เพราะน้องแก่มากๆแล้ว แต่เรายังรู้สึกว่าน้องยังอยู่ตลอดเวลาเลย มันคือความเคยชินแหละ คือเป็นหมาที่แรกๆไม่ค่อยสนิทกันเท่าไหร่ ออกจะเหม็นหน้ากันด้วยซ้ำ แต่พอนานไป มันกลายเป็นผูกพันกันเฉยเลย ตอนอยู่ด้วยกันก็เฉยๆนะ แต่พอไปที่ไหนนานๆแล้วกลับมาบ้าน น้องก็จะดีใจสุดขีด กระโดดโลดเต้นไปทั่ว แล้วชอบมานอนตักเรา อยู่กับเรา น้องอยู่กับครอบครัวมานานมากเกือบ 20 ปีเลย เป็นหมาสุดที่รักของคุณย่า ท่านประคบประหงมมาก ตอนนี้ก็ยังคิดถึงอยู่นะ เจ้าดู้ดี้ ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ อยากจะใช้เวลาด้วยกันให้มากกว่านี้ ❤️🫶

น้องชื่อ “ปุย” ย่อมาจาก ชัปปุยส์ ที่เป็นชื่อนักบอลชื่อดังในตอนนั้น เลยเอามาตั้งชื่อน้อง ❤️ รับเลี้ยงน้องมาตั้งแต่น้องยังเด็ก นี่เป็นรูปที่เราถ่ายไว้ตอนเจอน้องวันแรก เจอกันครั้งแรก ก็หลงรักแล้ว ดูดวงตานั่นสิ 🤭 น้องเป็นหมาตัวผู้ นิสัยน่ารักอ่อนโยน แต่ก็ซนนิดนิด ตามประสาหมาเด็ก แต่น้องเป็นที่รักของคนในครอบครัวมาก ทุกคนเอาใจน้องมาก ชอบมาเล่น ชอบมาอ้อน ออกจะซนนิดนิด แต่ทุกอย่างคือพอดีและน่ารักสำหรับเรา นอนด้วยกันแทบทุกวัน บ้านเรามีแมวด้วย ก็มีแหย่กันบ้าง แต่ไม่เคยกัดกันเลย บางวันก็นอนกับแมว บางวันก็นอนกับหมา บางวันก็นอนด้วยกันทั้งคู่ 5555 แต่บางทีน้องซนเกิน ชอบไปคลุกฝุ่นคลุกดิน แล้วมานอนกับเรา ต้องพาไปเช็ดตัวอาบน้ำประจำ 😅 ก็ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันมา ประมาณสองปีกว่าจนน้องเข้าสู่ช่วงวัยรุ่น น้องมีอาการป่วยกระทันหัน จากการไปเล่นกับหมาตัวอื่นนอกบ้าน แล้วไปติดโรคมา พยายามพาน้องไปรักษาแล้ว แต่น้องไม่ดีขึ้นเลย 🥹 กลายเป็นว่าไม่มีเรี่ยวแรงและนอนซมอยู่กับบ้าน และวันนั้นเราจำได้ดี เป็นวันฝนตก… อยู่ๆจากที่นอนซม น้องก็พยายามลุกขึ้นมา เดินมาหาเราด้วยท่าทางอ่อนแรง มาทรุดตัวลงต่อหน้าเรา เราก็รีบเอามือไปประคองรับตัวน้อง แม่กับน้องสาวเรา ก็รีบมาช่วยประคองด้วย สายตาน้องจ้องมองมาที่เรา เหมือนกับเป็นการบอกลาครั้งสุดท้าย เราก็ค่อยๆลูบหัวน้องเบาๆ แล้วพูดกับน้องว่า “ไปสู่ที่ดีๆเถอะ ไม่ต้องห่วงอะไรแล้วนะ” 😢 น้องก็หายใจแรงขึ้นๆ จนเบาลง เบาลง เบาลง แล้วน้องก็จากไปในอ้อมกอดของเรา 3 คน … หลังจากน้องจากไปแล้ว เราก็ไปแอบร้องไห้หนัก อยู่ในห้องคนเดียว ท่ามกลางฝนที่ตกหนัก เพราะไม่อยากให้ใครเห็นน้ำตา 🥺 อยากบอกว่าหมาแมวที่เราเลี้ยงเขาผูกพันกับเราจริงๆนะ โดยเฉพาะน้องหมา เค้าแสดงออกชัดเจนมากว่าเขารักเรา ขนาดเขาจะไป เขายังใช้แรงเฮือกสุดท้ายมาบอกลาเรา คิดถึงอยู่เสมอนะ “ชัปปุยส์” ❤️

น้องชื่อ “วัว” เป็นแมวที่เรารักที่สุดในชีวิต เหมือนน้องชายแท้ๆ ❤️ ย้อนกลับไปเมื่อประมาณ 10 กว่าปีที่แล้ว ตอนวัยรุ่นต้นๆ บ้านเราไม่เชิงว่าเลี้ยงแมวเต็มระบบ แต่แมวชอบมาอยู่เพราะบ้าน เพราะบ้านเราให้ข้าวเช้ากับข้าวเย็นแมวทุกวัน ก็คือ กินนอนอยู่บ้านเรา บางตัวก็ติดบ้าน บางตัวก็ชอบออกไปเที่ยว แต่พอถึงเวลานอน ก็มานอนที่บ้าน เหมือนเป็นพื้นที่ปลอดภัยของเขา น้องวัว ก็เป็นอีกตัวนึงที่เกิดจากแม่แมวในบ้านเรา อุปนิสัยของน้องคือ จะมีความแข็งกร้าวมาก ไม่ค่อยอ้อน ไม่ค่อยร้อง เรียกว่าเป็นแมวที่มีความแมนเต็มที่ แข็งแรงมากๆ เป็นแมวหนุ่มเจ้าถิ่น ตีรันฟันแทงไปทั่ว ชอบออกไปท่องเที่ยว ติดสาวทุกวัน พอแมวสาวหายไป ก็ส่งเสียงคร่ำครวญที่บ้านทุกวัน คลั่งรักจัด จนวันนึง น้องถูกวางยาจากคนใจร้าย เลยกลับมาที่บ้าน ชักแหงกๆๆ เราก็ช่วยน้องเต็มที่ เอาไข่ตอกใส่ปาก ดูแลน้องอย่างดี พอน้องหายดีแล้วก็กลับไปซ่าใหม่ ออกไปผจญภัย ล่าแมวสาว ตีรันฟันแทงกับแมวอื่นอีก แล้วก็ถูกวางยาอีกครั้ง ครั้งนี้เราก็ช่วยเหมือนเดิม น้องก็ยังไม่หยุด ออกไปซ่าใหม่ แล้วก็โดนวางยาอีกครั้งนึง รวมกันเป็น 3 ครั้ง เป็นแมวที่โดนวางยาบ่อยที่สุดที่เคยเห็นมาในชีวิตละ 😂 เราก็ช่วยเหลือเหมือนเดิม แต่ครั้งนี้มันแตกต่างออกไป น้องเปลี่ยนนิสัยโดยสิ้นเชิง ไม่ไปเที่ยวหรือซ่าที่ไหนละ (โดนไป 3 รอบ สมควรเข็ด😂) จากเป็นแมวแข็งๆแมนๆ ไม่ค่อยอ้อน เปลี่ยนเป็นแมวขี้อ้อน ชอบคลอเครีย ชอบอยู่ติดกับเรา กลายเป็นแมวติดสกินชิพ เฉยเลย จากเคยชอบไปเที่ยว ออกไปซ่า ก็กลายเป็นแมวติดบ้าน ไม่ออกไปไหนเลย อยู่แต่บ้านจริงๆ ใครว่าสัตว์ไม่มีหัวใจ เราไม่เชื่อเคยเชื่อ เราช่วยชีวิตน้อง 3 รอบ รู้สึกได้เลยว่าน้องเคารพและรักเรามากจริงๆ ตัวติดกัน นอนด้วยกันทุกคืน เราก็นอนกอดน้องทุกคืน เป็นแมวที่สนิทที่สุดละ คือเราเห็นน้อง เป็นน้องชายเราจริงๆ เราชอบเรียกติดปากว่า “ไอ้วัวน้อยคอยรัก” 😽 เราดูแลมากๆ เอาไปฉีดยากับหมอ ด้วยความที่น้องเป็นแมวที่แรงเยอะมาก ต้องคอยจับน้องตอนฉีดยา แต่น้องไม่ทำอะไรเราเลย ไม่กัดข่วน แค่ดิ้นเฉยๆ คือปวดแขนเลยเพราะน้องแรงเยอะมาก เรารู้สึกว่า เรารักเขา แล้วเขาก็รักเราจริงๆ มันเป็นความผูกพันเหมือนคนในครอบครัวไปเลย เราคอยดูแลเขา เขาก็คอยฮีลใจให้เราในวันที่เราเจอเรื่องแย่ๆ อยู่ดูแลกันมาหลายปี จนกระทั่งน้องก็เกิดอาการแก่ชรา แล้วตอนนั้นเรามาทำงานที่ ตจว ไม่ได้กลับบ้าน คนที่บ้านก็เล่าว่า น้องหายไปไหนไม่รู้ พยายามตามหาแล้วแต่ไม่เจอ แล้วน้องก็ไม่กลับมาอีกเลย แต่เราคิดว่าน้องเสียแล้วแหละ เพราะครอบครัวเราจะเป็นครอบครัวที่แคร์เราอยู่พอสมควร เวลาน้องแมวน้องหมาตุย เขาไม่เคยบอกเราหรอก เค้าจะบอกว่าหายไปไหนไม่รู้ จนเราไปรู้ความจริงเอง แต่ก็เข้าใจได้ว่าเขาเทคแคร์ความรู้สึกเรา เราเลยไม่โกรธ น้องเป็นน้องชายที่แสนดีและซื่อสัตย์ น้องรักและจดจำบุญคุณของเราเสมอ เราเชื่อว่า น้องไปเกิดในภพภูมิที่สูงขึ้น เพราะน้องนิสัยดีเกินแมวไปมาก แต่ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็ตาม ยังคิดถึงแกเสมอนะ ไอ้วัวน้อยคอยรัก น้องชายสุดที่รัก ❤️