بعد از دو ماه از طرح ایده «شبکه انقلاب»، خوشحالم که #باهمستان_آزادی به‌شکل رسمی شروع به کار می‌کند. در این رشته، به‌طور خلاصه دلیل ایجاد این سامانه و امکانات آن را بررسی می‌کنیم. برای توضیحات بیشتر و همین‌طور فیلم معرفی، وبگاه باهمستان آزادی را ببینید: // azadinet.app/

اظهارات حامد سپهری سراسر دروغ است و تنها بدطینتی او را نشان می‌دهد. از نقاط قوت و متمایزکننده‌ی کنگره، گردهم آمدن طیف متنوعی از مخالفان جمهوری اسلامی است که با وجود تفاوت دیدگاه‌ها، بر گذار از این رژیم ضدانسانی و استقرار دموکراسی و حقوق فردی توافق دارند.

RT @sardar_pashaei: بهرام زاهدی ۴۲ سال داشت، پدر دو فرزند بود. مجتبی قربانی نیز ۳۳ سال. بر سر کوچه‌ایی در دروازه لاکان رشت ایستاده بودند و…

علیرضا بیرانوند، شاعر معترض و فعال فرهنگی ۲۵ ساله، پس از بازداشت توسط نیروهای امنیتی در تهران جان باخته است؛ مرگی که مقام‌های رسمی علت آن را «مسمومیت» اعلام کرده‌اند، اما ابهام‌ها و روایت‌های منتشرشده، پرسش‌های جدی درباره آن ایجاد کرده است. این شاعر اهل ایذه، که ۱۵ اردیبهشت در تهران بازداشت شده بود، در بازداشتگاه جان باخته است. علیرضا بیرانوند پیش‌تر نیز در جریان اعتراضات ۱۳۹۶ و خیزش «زن، زندگی، آزادی» بازداشت شده بود و به‌عنوان شاعری معترض و فعال محیط‌زیست شناخته می‌شد. جان‌باختن او در بازداشت سرکوبگران، نشان می‌دهد که بازداشتگاه‌ها و زندان‌های جمهوری اسلامی به محل مرگ، شکنجه و حذف مخالفان تبدیل شده‌اند. در سال‌های گذشته نیز نام‌هایی چون بکتاش آبتین، ستار بهشتی، سینا قنبری، وحید صیادی‌نصیری و مهسا امینی به نمادهایی از مرگ‌های مشکوک، قتل زیر شکنجه یا محرومیت از درمان در بازداشت حکومت تبدیل شده‌اند؛ پرونده‌هایی که بسیاری از آن‌ها هرگز با شفافیت و پاسخگویی همراه نبوده‌اند. ابهام در روند بازداشت، نبود دسترسی آزاد به اطلاعات و سابقه برخوردهای خشونت‌آمیز نهادهای امنیتی، باعث شده افکار عمومی روایت‌های رسمی درباره مرگ بازداشت‌شدگان را با تردید جدی دنبال کند. #علیرضا_بیرانوند #دادخواهی

بازی حکومت با جان بچه‌های اکباتان نخست بهشان امید دادند، بعد حکم اعدام صادر کردند. ۱/۷

روندی که تاکنون در «کنگره آزادی ایران» در جریان بوده است از جناح‌های سیاسیِ مخالف انسان‌زُدایی نمی‌کند و کسی با برچسب‌زنی در پی حذف دیگری نیست؛ اساسِ گام اول بر گفتگو و تلاش برای درک متقابل دغدغەها استوار است. گفتگویی بر پایەی احترام متقابل و تلاش برای فهم خواستەهای یکدیگر... ۱/۵

«منوتو همیشه صدای مستقل خود را داشت...» منوتو صدای همان کسانی بود که بودجه‌اش را تأمین می‌کردند. عباسی و تیمش هم, که مدام دیگران را به «فاندخواری» متهم می‌کنند, در این ۱۶ سال حتی یک بار توضیح ندادند فاند خودشان دقیقاً از کجا می‌آمد. #فاندی_باندی

این یادداشت را به عنوان یک عضو مجمع کنگره آزادی ایران و یکی از اعضای هیات رییسه این کنگره، در پاسخ به نقدهایی که جسته و گریخته منتشر می‌شود، می‌نویسم؛ نه با فرو رفتن در دریای واژه‌ها و برچسب‌ها بلکه با ساده‌ترین زبان در مقابل ساده‌ترین ابهامات: شکل دادن یک کنگره برای آزادی ایران نه تنها حق طبیعی اعضا و ناظران، بلکه لازمه هر تلاش دموکراتیک است که این بار گروهی متکثر بانی آن شده‌اند. هیچ ساختار سیاسی تازه‌تأسیسی، به‌ویژه در شرایط پراکندگی اپوزیسیون ایران، از خطا و نارسایی مصون نیست و اتفاقا تفاوت یک روند دموکراتیک با ساختارهای بسته در همین امکان نقد، اصلاح و بازنگری است. با این حال، بخشی از نقدهای مطرح‌شده، بدون توجه کافی به ماهیت مرحله‌ گذار و موقت کنگره مطرح می‌شود. کنگره آزادی ایران نه محصول یک حزب یکپارچه و دارای سلسله‌مراتب تثبیت‌شده، بلکه نتیجه تلاش برای گردهم‌آوردن طیف‌های متنوع، متکثر و گاه متعارض سیاسی، مدنی و قومی است؛ روندی که طبیعتا در مرحله نخست نمی‌توانست با الگوی یک انتخابات سراسری، کامل و از پیش نهادینه‌شده پیش برود. مجمع اولیه و ساختار سه‌ماهه، از ابتدا به‌عنوان یک سازوکار موقت برای آغاز فرآیند تعریف شد، نه یک ساختار تثبیت‌شده و دائمی. هدف این بود که امکان آغاز همکاری و شکل‌گیری حداقلی از انسجام فراهم شود تا در ادامه، زمینه برای تدوین سازوکارهای شفاف‌تر و انتخاباتی گسترده‌تر ایجاد شود. تبدیل این مرحله انتقالی به نشانه‌ای از «مهندسی قدرت» یا نفی کامل مشروعیت کنگره، نادیده گرفتن واقعیت‌های عملی تشکیل چنین ائتلاف گسترده‌ای است. در عین حال، روشن است که کنگره باید درباره معیارهای عضویت، نحوه معرفی افراد، جایگاه احزاب، نقش مستقل‌ها و سازوکار اصلاحات آینده شفاف‌تر عمل کند. این مطالبه‌ای مشروع است و بسیاری از اعضای کنگره نیز بر ضرورت آن تأکید دارند. اما تفاوت مهمی میان نقد برای اصلاح و القای بی‌اعتباری کلی یک پروژه سیاسی وجود دارد. درباره احزاب نیز باید توجه داشت که کنگره از ابتدا صرفا بر پایه سهمیه‌بندی حزبی شکل نگرفت. هدف، ایجاد ترکیبی از نیروهای حزبی، شخصیت‌های مستقل، فعالان مدنی، زنان، جوانان و نمایندگان گرایش‌های مختلف بوده است. در چنین ساختاری، طبیعی است که همه افراد حاضر الزاما «نماینده رسمی» یک حزب نباشند. بسیاری از کنشگران سیاسی در سال‌های اخیر، خارج از قالب‌های سنتی حزبی فعالیت کرده‌اند و حذف آنان به بهانه نداشتن معرفی‌نامه رسمی، خود می‌تواند بازتولید انحصار سیاسی باشد. همچنین مساله ملیت‌ها و حقوق جمعی نیز موضوعی اساسی و نیازمند گفت‌وگوی جدی است. اما تقلیل مشارکت نیروهای کرد، بلوچ یا دیگر گروه‌ها صرفا به این پرسش که کدام حزب چه سهمی دارد، می‌تواند دوباره جامعه متکثر ایران را تنها از دریچه ساختارهای سنتی سیاسی تعریف کند. کنگره هنوز در آغاز راه است و اتفاقا این مباحث باید در فضایی باز، شفاف و بدون حذف متقابل ادامه پیدا کند. اگر قرار باشد هر تلاش اولیه برای همگرایی، پیش از تثبیت ساختارها، با ادبیاتی مواجه شود که عملا کل پروژه را فاقد مشروعیت معرفی می‌کند، نتیجه نه دموکراسی بیشتر، بلکه بازتولید همان پراکندگی تاریخی اپوزیسیون خواهد بود؛ پراکندگی‌ای که جمهوری اسلامی همواره از آن سود برده است. #کنگره_آزادی_ایران نیازمند اصلاح، شفافیت و پاسخگویی بیشتر است، اما هم‌زمان نیازمند فرصتی برای تکامل تدریجی نیز هست.

در این گزارش سعی کردم به جنبه‌های مختلف ساواک، مخصوصا در رابطه با سرکوب سیاسی و شکنجه بپردازم و با چند تن از قربانیان شکنجه در ساواک صحبت و اسناد مختلف را بررسی کردم.

اسماعیل عبدی به‌عنوان مدیر اجرایی کنگره آزادی ایران انتخاب شد شورای مرکزی کنگره آزادی ایران در جلسه رسمی مورخ ۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۵، با اکثریت کامل آرای اعضای حاضر، اسماعیل عبدی را به‌عنوان مدیر اجرایی این کنگره انتخاب کرد. بنابر اطلاعیه شورای مرکزی کنگره آزادی ایران، در این نشست که با حضور ۱۲ نفر از ۱۳ عضو برگزار شد، پس از بررسی وظایف، ساختار و حدود اختیارات مدیر اجرایی و سازمان اجرایی، انتخاب مدیر اجرایی را در دستور کار قرار داد. در ادامه جلسه و پس از بحث و تبادل نظر میان اعضا، رأی‌گیری برای انتخاب مدیر اجرایی انجام شد و اسماعیل عبدی با اتفاق آرای اعضای حاضر به این مسئولیت برگزیده شد. بر اساس مصوبه شورای مرکزی، مدیر اجرایی مسئول اجرای وظایف محوله مندرج در ماده ۴ مصوبه تأسیس کنگره آزادی ایران خواهد بود. شورای مرکزی کنگره آزادی ایران این تصمیم را گامی در جهت تقویت انسجام اجرایی، شفافیت در مسئولیت‌ها و سامان‌دهی مؤثرتر امور اجرایی کنگره عنوان کرده است. مدیر اجرائی پیشین کنگره آقای مجید زمانی پیش‌از اولین مجمع عمومی از سمت خود استعفا و در انتخابات هیأت رئیسه شرکت کرده بود. #کنگره_آزادی_ایران

ارائه باهمستان آزادی در "کنگره آزادی ایران" ماه گذشته، «بشیر سجاد»، @BashirSadjad بنیان‌گذار و مدیر اجرایی «باهمستان آزادی»، در «کنگره آزادی ایران» شرکت کرد و درباره تجربه و رویکرد #باهمستان_آزادی در سه سال گذشته ارائه‌ای داشت. در این ارائه درباره موضوعات زیر صحبت شد: - ضرورت تمرکز بر سازماندهی داخل ایران - مدل عضوگیری، تصمیم‌گیری، و نمایندگی در باهمستان آزادی - چالش‌های امنیت و ناشناس‌ماندن کنشگران - استفاده از نظرسنجی به‌عنوان ابزار هماهنگی - تجربه استفاده از زیرساخت MahsaNG برای ارتباط با کاربران داخل ایران شما می توانید ویدیو کامل این ارائه را اینجا ببینید: youtube.com/watch?v=W3Tzj8kb…

پخش زنده اولین دوره انتخابات شورای مرکزی کنگره آزادی ایران، یکشنبه ۲۷ اردیبهشت، ساعت ۱۳ گرینویچ | ۱۶:۳۰ ایران پخش از یوتیوب:IF_Congress #کنگره_آزادی_ایران youtube.com/@if_congress

#Urgent: The Islamic Republic hanged 31-year-old #EhsanAfrashteh this morning. In June 2025, he was sentenced to death by the Revolutionary Court on false espionage charges, based on coerced confessions. His father suffered a fatal heart attack after hearing about his conviction! Ehsan is the sixth person executed on espionage charges since 18 March. In addition 25 political prisoners have been executed in the same period. Daily executions of political prisoners and people accused of espionage will continue unless the international community raises the political cost for the Islamic Republic. These executions are intended to create fear among the Iranian people, who pose the regime’s real existential threat. In November 2025 Iran Human Rights warned about Ehsan’s fate with more details: iranhr.net/en/articles/8374/ #StopExecutionsInIran #NoDeathPenalty

🔴پیمان فرح‌آور، شاعری در آستانه اعدام 🔸آقای پیمان (امین) فرح‌آور، شاعر ۳۷ ساله اهل گیلان و پدر یک کودک، پس از رد درخواست اعاده دادرسی‌اش در دیوان عالی کشور، همچنان در خطر اجرای حکم اعدام قرار دارد. حکم اعدام او پیش‌تر به اتهام‌های «بغی» و «محاربه» از سوی شعبه اول دادگاه انقلاب رشت به ریاست قاضی احمد درویش‌گفتار صادر و در اواسط سال ۱۴۰۴ توسط شعبه ۳۹ دیوان عالی کشور تأیید شده بود. 🔸#پیمان_فرح‌آور در شهریور ۱۴۰۳ توسط نیروهای امنیتی در رشت بازداشت و پس از مدتی نگهداری در بازداشتگاه اداره اطلاعات، به زندان لاکان رشت منتقل شد. جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات او نیز در تاریخ ۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۴ برگزار شد. منابع نزدیک به خانواده او می‌گویند اتهام‌های مطرح‌شده، بر پایه شعرها، نوشته‌ها و فعالیت‌های اعتراضی او در زمینه عدالت اجتماعی، حقوق شهروندی و انتقاد از فساد و تبعیض شکل گرفته‌اند. 🔸منابع مطلع تاکید می‌کنند که فعالیت‌های او ماهیتی مدنی داشته و او هرگز در فعالیت مسلحانه مشارکت نداشته است. با این حال، در پرونده او اتهام‌هایی مطرح شده که در قوانین جمهوری اسلامی می‌توانند مجازات اعدام در پی داشته باشند. هم‌بندی‌های سابق او نیز از فشار شدید روحی و جسمی، شکنجه در دوران بازجویی و از بین بردن بخشی از شعرها و دست‌نوشته‌هایش توسط نهادهای امنیتی خبر داده‌اند. 🔸بر اساس گزارش‌ها، پیمان فرح‌آور در زندان با مشکلات جدی جسمانی، از جمله خونریزی دستگاه گوارش و عوارض ناشی از ضرب‌وشتم در بازداشت، مواجه است اما از دسترسی کامل به درمان محروم مانده است. نزدیکان او می‌گویند یکی از سنگین‌ترین فشارهای روحی برای این شاعر زندانی، محرومیت از ملاقات با پسرش بوده؛ کودکی که اجازه دیدار با پدرش را ندارد، در حالی که خطر اجرای حکم اعدام همچنان بر زندگی او سایه انداخته است. #نه_به_اعدام

در کمتر از ۲ماه؛ سی‌امین زندانی سیاسی را به دار آویختند! حکومت عبدالجلیل شه‌بخش از معترضان خیزش ژینا در بلوچستان را صبح امروز به اتهام بغی، به دار آویخت.برخی او را فقط سوخت‌بر ساده معرفی کرده‌اند که در روندی غیرعادلانه و ناشفاف به اعدام محکوم شد.

#فوری: بنا بر گزارش‌ها، جمهوری اسلامی #عرفان_شکورزاده را با اتهام جاسوسی برای موساد و سیا اعدام کرده است. عرفان، دانشجوی نخبه ۲۹ ساله دانشگاه علم و صنعت ایران، در بهمن‌ماه ۱۴۰۳ بازداشت شد و به مدت ۸.۵ ماه در سلول انفرادی برای اخذ اعترافات اجباری تحت شکنجه قرار گرفت. در پیامی که اخیرا از زندان خطاب به مردم ایران و جامعه جهانی نوشته بود، عرفان گفته است: «من عرفان شکورزاده ۲۹ ساله، یکی از معدود به اصطلاح نخبگانی که حاضر به مهاجرت نشدم، چند ماه پیش از جنگ ۱۲ روزه، به اتهام واهی جاسوسی و همکاری با کشورهای متخاصم توسط اطلاعات سپاه بازداشت شدم و در مدت ۸ ماه و نیم شکنجه و زندان انفرادی مجبور به اعتراف اجباری شدم. نگذارید یک جان بی‌گناه دیگر در سکوت و بی‌خبری از دست برود.» او پنجمین فردی است که از آغاز جنگ با اتهام جاسوسی اعدام شده است. همچنین از ۲۷ اسفند تاکنون، دست‌کم ۲۴ زندانی سیاسی- شامل ۱۴ معترض و ۱۰ نفر وابسته به گروه‌های اپوزیسیون ممنوعه - و نیز ۱۹ نفر با اتهامات قتل و جرایم مرتبط با مواد مخدر اعدام شده‌اند. جامعه جهانی باید فوراً هزینه سیاسی این اعدام‌ها را برای جمهوری اسلامی بالا ببرد! #نه_به‌_اعدام

سازمان‌های بین‌المللی حقوق‌بشری از جمله عفو بین‌الملل تا پیش از سال ۱۳۵۷، بارها ساواک را به دلیل نقض نظامند حقوق‌بشر، بازداشت‌های خودسرانه و استفاده از شکنجه در جریان بازجویی از مخالفان و منتقدان بازداشتی، محکوم کرده و و درباره آن گزارش و بیانیه منتشر کرده بودند. ساواک یک سازمان امنیتی بدنام است و تکریم آن یا راهپیمایی با تی‌شرت‌هایی با آرم این سازمان، به معنی همدلی با سرکوب و شکنجه و زندان و اعدام به دلایل سیاسی و عقیدتی است. نمی‌توان به درستی مخالف سرکوب و بدویت و رذالت‌های جمهوری اسلامی بود و علیه آن موضع گرفت و همزمان از ساواک دفاع کرد. ایران آینده، باید ایرانی عاری از زندانی سیاسی و عقیدتی، شکنجه و سرکوب مخالفان و منتقدان باشد. سرنوشت و تقدیر ما، دور باطل سرکوب ایدئولوژیک و سرکوب سکولار نیست. ما آزادی، دموکراسی، حکومت قانون و برابری می‌خواهیم و به آن خواهیم رسید. به عقب برنمی‌‌گردیم.

امشب در اتاق آقای نامور حقیقی در کلاب‌هاوس، بک پزشک از ایران، سخنان دردمندانه و تأثیرگذاری از شرایط کنونی و وضعیت روانی جامعه بیان کرد. پیش از او هم یک زن از ایران، سخنانی خشم‌آلود درباره قطع اینترنت و بی‌عملی نیروهای اپوزیسیون خارج از کشور بیان کرده بود. پس از این سخنان دکتر پرویز پیران، درباره ترومای جمعی و انتقال خشم سخن گفت. سرعت را کمی افزایش دادم.

این یاوه‌سرایی‌های @drpezeshkian شاهد خوبی برای پَستی «اعتبار اِسپرمی» است. طرف وزیر بهداشت و چند دوره «نماینده مجلس» بوده، فوق‌تخصص جراحی دارد، و الان هم مثلا «رییس‌جمهور» است. ولی باید مدیحه‌سرایی کسی را بکند که اگر اعتبار اسپرمیش را بگیری، هیچ ندارد!

در یک سال گذشته، از ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۴ تا شامگاه یکشنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۵، جمهوری‌اسلامی دست‌کم ۵۵ زندانی سیاسی و عقیدتی را اعدام کرده است. سال ۱۴۰۴ محسن لنگرنشین، ۱۰ اردیبهشت پدرام مدنی، ۷ خرداد مجاهد کورکور، ۲۱ خرداد اسماعیل فکری، ۲۶ خرداد مجید مسیبی، ۱ تیر محمدامین مهدوی‌شایسته، ۲ تیر ادریس علی، ۴ تیر آزاد شجاعی، ۴ تیر رسول احمد رسول، ۴ تیر بهروز احسانی‌اسلاملو، ۵ مرداد مهدی حسنی، ۵ مرداد روزبه وادی، ۱۵ مرداد مهدی اصغرزاده، ۱۵ مرداد مهران بهرامیان، ۱۵ شهریور بابک شهبازی، ۲۶ شهریور بهرام/بهمن چوبی‌اصل، ۷ مهر سامان محمدی‌خیاره، ۱۲ مهر علی مجدم٬ ۱۲ مهر محمدرضا مقدم، ۱۲ مهر عدنان غبیشاوی/آلبوشوکه، ۱۲ مهر معین خنفری، ۱۲ مهر حبیب دریس، ۱۲ مهر سالم موسوی، ۱۲ مهر جواد نعیمی، ۲۶ مهر عقیل کشاورز، ۲۹ آذر علی اردستانی، ۱۷ دی کاوه پناهی، ۱۷ دی علی نیرنگ، ۱۷ دی آمانج کاروانچی، ۴ بهمن ارسلان شیخی، ۴ بهمن حمیدرضا ثابت اسماعیل‌پور، ۸ بهمن کوروش کیوانی، ۲۷ اسفند صالح محمدی، ۲۸ اسفند مهدی قاسمی، ۲۸ اسفند سعید داوودی، ۲۸ اسفند سال ۱۴۰۵ اکبر/شاهروخ دانشورکار، ۱۰ فروردین سیدمحمد تقوی سنگدهی، ۱۰ فروردین بابک علی‌پور، ۱۱ فروردین پویا قبادی، ۱۱ فروردین ابوالحسن منتظر، ۱۵ فروردین وحید بنی‌عامریان، ۱۵ فروردین امیرحسین حاتمی، ۱۳ فروردین محمدامین بیگلری، ۱۶ فروردین شاهین واحدپرست کلور، ۱۶ فروردین علی فهیم، ۱۷ فروردین حامد ولیدی، ۳۱ فروردین محمد/نیما معصوم‌شاهی، ۳۱ فروردین امیرعلی میرجعفری، ۱ اردیبهشت عرفان کیانی، ۱ اردیبهشت ساسان آزادوار، ۱ ادریبهشت مهدی فرید، ۲ اردیبهشت سلطانعلی شیرزادی‌فخر، ۳ اردیبهشت عامر رامش، ۶ اردیبهشت ناصر بکرزاده، ۱۲ اردیبهشت یعقوب کریم‌پور، ۱۲ اردیبهشت محراب عبدالله‌زاده، ۱۳ اردیبهشت مهدی رسولی، ۱۳ اردیبهشت محمدرضا میری، ‍۳ اردیبهشت دست‌کم ۴۴ نفر دیگر هم به دلایل سیاسی و عقیدتی زیر حکم اعدام هستند و هر هفته هم احکام اعدام جدیدی صادر می‌شود ...

Kurdish “Woman, Life, Freedom” protester #MehrabAbdollahzadeh executed. He was arrested in October 2022 during the “Woman, Life, Freedom” protests, held in solitary confinement, and subjected to 42 days of torture to extract forced confessions. He was later sentenced to death by a Revolutionary Court following a grossly unfair trial, based solely on those coerced confessions. Since 18 March, at least 21 political prisoners , including 11 protesters,have been executed. In addition 4 people have been executed on charges of espionage for Israel. We are concerned that the daily executions of political prisoners will continue in the weeks and months to come. An immediate halt to all executions and a moratorium on the death penalty must be a central condition in any negotiations with the Islamic Republic. #StopExecutionsInIran