Regalando il nostro tempo regaliamo la nostra vita, di più prezioso non abbiamo altro.

È importante firma anche tu 🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻 👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻petizione.unhcr.it/si?cmp=26…

#mettiamofiallevamentointensivo💔💔💔😔😔😔ciwf.it/cosa-facciamo/campag…

UNA FAMIGLIA E TANTI AMORE PER ARGO.👍❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️🥰🥰🥰🥰

Ci sono storie che restituiscono la fiducia nel mondo. ❤️🐾 Il cane Finn viene abbandonato e maltrattato. Il giudice Wallace condanna il responsabile, ma non si ferma lì: va a trovarlo al rifugio, conquista la sua fiducia e alla fine... decide di ADOTTARLO la 🐶✨giustizia =💝

BUCK CERCA ANCORA CASA🏡💙Pointer Inglese meraviglioso di circa 8 anni, equilibrato, dolcissimo e tranquillo. Va d’accordo con i suoi simili e con i gatti è curioso, quindi potrebbe conviverci. ✅ Leishmania scesa ad un valore dubbio. Info: 339 8599743

Abbandonata vicino ai cassonetti dell'immondizia con una ciotola di croccantini per scaricarsi la coscienza ormai sporca. 4 mesi,simil pitbull, Ambra cerca una famiglia vera. ☎️3483225213 #pitbull #adozione #rescue #9giugno

Un addio colmo d’amore. Greta, dolcissima cagnolina di quindici anni, ha vissuto il suo ultimo giorno dopo una lunga malattia e il suo proprietario ha deciso di portarla nella spiaggia dei loro ricordi più felici per un ultimo saluto.

Era il 14 dicembre 2023 quando questo piccolo randagio venne trovato per le strade di Angri scuo*ato vivo. Nonostante dolori indicibili e ferite devastanti, Leone lottò per 4 giorni. Quattro giorni in cui volontari, veterinari e persone sperarono fino all'ultimo in un miracolo

Barınağa çok net bir planla gitmiştim. Genç bir köpek istiyordum. Belki bir yavru. Belki bir yaşında bir köpek. Kolay olacak, ağır bir geçmişi olmayan, gözlerinde acı taşımayan ve geçmişi yüzünden sonunda beni de üzmeyecek biri. Kulübelerin arasında yürüyordum. Genç köpekler havlıyor, zıplıyor ve ziyaretçilere doğru uzanıyordu. Neredeyse yavru köpeklerin bulunduğu bölüme ulaşmıştım ki birden durdum. En arkadaki kulübede Bruno vardı. Altı yaşında, iri bir rottweiler kırmasıydı. Yüzünde yara izleri vardı, kulaklarından biri garip bir şekilde düşüktü ve burnunun etrafındaki tüyler çoktan beyazlamaya başlamıştı. Havlamıyordu. Zıplamıyordu. İlgi istemiyordu. Sadece durup geçen insanlara bakıyordu. Durduğumu fark ettiğinde aniden ayağa kalktı ve kulübenin arka tarafına koştu. Uzaklaştığını düşündüm. Ama ağzında bir şeyle geri döndü. Bu eski, mavi bir battaniyeydi. Ya da daha doğrusu, battaniyeden geriye kalan şeydi: Deliklerle dolu, yıpranmış, kenarları sökülmüş bir kumaş parçası. Bruno onu dikkatlice parmaklıkların yanına bıraktı ve bana, sanki sahip olduğu en değerli şeyi veriyormuş gibi baktı. Gülümsedim ve görevliye sordum: “Benimle oynamak mı istiyor?” Kadın başını salladı. “Hayır. Bunu herkese yapıyor. Battaniyesini paylaşmayı sevmez. Ama onun elinde kalan tek değerli şeyin bu olduğuna inanıyor. Eğer onu verirse, birinin sonunda onu eve götüreceğine inanıyor.” Kalbimin sıkıştığını hissettim. Meğer Bruno neredeyse beş yıl boyunca bir aileyle yaşamış. Onu yavruyken sahiplenmişler. Çocuklarla birlikte büyümüş, evin içinde uyumuş, aileyle seyahatlere gitmiş. Ama sonra aile taşınmış ve büyük bir köpeğin artık onlar için uygun olmadığına karar vermiş. Onu bir torba mama, birkaç belge ve bu battaniyeyle birlikte barınağa bırakmışlar. Battaniye, yavruluğundan beri onunlaymış. Eski hayatından kalan son parçaymış. İlk günlerde Bruno neredeyse hiç yemek yememiş. Sadece battaniyeyi bir yerden başka bir yere taşımış, üzerinde uyumuş ve burnunu kumaşa gömmüş. Sonra her ziyaretçi geldiğinde battaniyeyi kulübenin kapısına getirmeye başlamış. Oyun oynamak için değil. Dikkat çekmek için değil. Sanki sahip olduğu her şeyi insanlara sunuyor ve sonunda birinin onu seçmesini umut ediyormuş gibi. Tam o sırada çocuklu bir aile yaklaştı. Bruno canlandı, battaniyesini aldı ve parmaklıklara doğru koştu. Gözlerinde yeni bir umut ışığı belirdi. Adam kulübenin bilgi kartına baktı, sonra Bruno’ya döndü ve şöyle dedi: “Daha küçük bir köpek baksak daha iyi olur.” Ve gittiler. Battaniye Bruno’nun ağzından düştü. Havlamadı. İnlemedi. Sadece beton zemine uzandı ve başını battaniyenin üzerine koydu. Bu öfke değildi. Reddedilmeye alışmış olmanın verdiği sessizlikti. Görevli bana sekiz aydır beklediğini söyledi. Sekiz ay boyunca her sabah eski battaniyesini parmaklıklara taşıyıp beklemişti. Yavru köpeklerin olduğu bölüme baktım. Gitmeyi planladığım yere. Sonra tekrar Bruno’ya baktım. Beyazlamış burnuna, yara izlerine ve patilerinin altındaki battaniyeye. Ve bir şeyi fark ettim: Karşımda zor bir köpek görmüyordum. Bir zamanlar kalbi kırılmış ama hâlâ sevmeye çalışan sadık bir yürek görüyordum. Kulübenin yanına çömeldim. “Bruno, battaniyeni sakla. Artık onu vermene gerek yok.” Başını kaldırdı ve kuyruğunu hafifçe salladı. Görevliye baktım ve dedim ki: “Onu sahipleniyorum.” Kapı açıldığında Bruno dışarı fırlamadı. Önce battaniyesini aldı. Sonra yanıma geldi ve hareketsiz kaldı; sanki hâlâ fikrimi değiştirmemi bekliyordu. Tasmasını taktım ve fısıldadım: “Eve gidiyoruz, koca oğlan.” Bu olay üç yıl önceydi. Bugün Bruno kanepemin yarısını kaplayarak uyuyor, öyle yüksek sesle horluyor ki bütün oda titriyor ve her sabahı hayat yeniden bir armağan olmuş gibi karşılıyor. Bir sürü oyuncağı var ama her akşam yine eski mavi battaniyesiyle uzanıyor. Sadece artık onu kimseye vermiyor. Başını üzerine koyuyor ve huzur içinde uykuya dalıyor. Çünkü artık elinde kalan son şeyi vererek sevgiyi hak etmeye çalışmasına gerek yok. Ben barınağa sevmesi en kolay köpeği arayarak gitmiştim. Ama bana sevginin her zaman kolay olmadığını öğreten köpeği buldum. Bazen sevgi; yara izleriyle, beyazlamış tüylerle ve dişlerinin arasında eski bir battaniyeyle gelir. Ve buna rağmen hayatındaki en doğru karar hâline gelir. Eğer bu hikâye kalbinize dokunduysa, bir ❤️ bırakın ve geçmişi olan köpeklerin de sevgi dolu bir geleceği hak ettiğine inananlarla paylaşın. #ALINTIVEŞİİRSEL

Public support for ending cages remains strong across Europe. While the @EU_Commission's commitment to phase out cages is still awaiting delivery, campaigns like this show that citizens continue to demand a cage-free future for farmed animals.

A new investigation by our member @EssereAnimali exposed the routine confinement of sows in farrowing crates on a pig farm supplying Italy's PDO production. 📹 Over 1 million views in 24h ✍️ 5,000 signatures for a total of 37,000 🏛️ Political action Watch it here: essereanimali.org/2026/05/ma…

He’s 20 years old today. He’s still going strong. Say hello to this sweet boy ❤️

OP posted his 1st name and alma mater, that's enough info to ID him(which someone did). When employees are in the initial phase of seeking employment, they have privacy rights. Employers can't just reveal info obtained during the interview. Austin should talk to a lawyer.

Find a lawyer. These people have no right to dox you as a potential employer. Sue them for harassment and privacy invasion.

I was stating why I was not interested after you had asked to interview 3 times. I found out you were Jewish after the fact. My experiences with Jews have not been pleasant, both in person and online. This is not to say I havent had positive experiences, but on the aggregate that is not the case. Obviously, the reactions by your community only serves to further prove my point and indicate your post on X was not done in good faith. I am sure that if you indicated you didn't want to work for someone who was white or Christian this would not have blown up to the capacity it has here today nor would you have been intimated as I have been. Additionally, even supposing none of this were to happen your actions here today clearly demonstrate a level of immaturity and possibly insecurity, which I wouldn't expect of a 24 year old self proclaimed entrepreneur. Given that I have been doxed and intimated by your community including having my personal life investigated for no other reason than a single comment I cant imagine any reasonable person not coming to a similar conclusion, per the post above.

Di politica capisco poco. Di dati qualcosina di più. Così, invece di discutere di chi ha ragione, ho provato a capire come si comporta il dibattito politico su X. Il solito format: raccolgo i dati, lancio i miei agenti, gli do qualche formula, qualche vincolo e un obiettivo preciso. In questo caso: capire chi viene difeso, chi viene attaccato e quali idee spingono davvero le persone a esporsi. Link nel primo commento.

RT @gianni_runco: La caccia oltre a essere crudele e sanguinaria, disperdendo i branchi, peggiora la situazione. @FrancescoLollo1 #stopcacc…

Da mesi in Rai è vacante il ruolo di responsabile della Pianificazione Economica e Mezzi della Direzione Approfondimenti. Un vuoto frutto di giochi di potere tutti interni alla maggioranza. Il risultato? Programmi come Presa Diretta, indovina chi viene a cena, Chi l’ha visto?, Report, Petrolio — quelli che informano, indagano, raccontano la realtà con servizi di inchiesta realizzati con mesi di lavoro — sono fermi al palo. Niente contratti, niente trasferte, niente scenografie, non possono programmare spese per la stagione autunnale. La macchina è bloccata. Dietro il silenzio complice dell’amministrazione, c’è una realtà fatta di autori, giornalisti, troupe che non possono lavorare. E guarda caso, a subire di più è Raitre, sempre più marginalizzata, sempre più mortificata e zittita. Perché questo immobilismo? Chi lo ha deciso? E soprattutto: a chi giova? Nelle prossime ore depositerò un’interrogazione per pretendere risposte. Perché paralizzare l’approfondimento significa zittire il servizio pubblico. E noi non ci stiamo.

RT @VigilanzaT: @Moonlightshad1 @gisellaruccia Programma bellissimo Indovina chi viene a cena che, come per Domenico Iannacone, è stato spo…

Canile sanitario di Pescara: doveva essere presidio di tutela, non luogo di morte. @sabri_giannini torna sul caso: una storia tutt'altro che chiusa e della quale #LAV, insieme ad altre associazioni, si è occupata fin dai primi momenti. Leggi di più👇 lav.it/news/canile-sanitario…