Nou @CoachCaroline, dat was maar een citaat en geen algehele conclusie. En om daarom iemand te blokken is ook wel erg kinderachtig.

Dit is echt al je tijd waard. Een Duitser die even uitlegt waarom het anti democratisch is partijen te verbieden en het ernstig verkeerde pad waar bepaalde partijen zich op begeven door iedereen maar nazi te noemen. Ik heb dit met mijn nekharen overeind gekeken. En in het Duits, door een Duitser maakt het niet extra indrukwekkend. Verplicht kijkvoer voor iedereen die weer wil weten waar de maatschappij nou precies voor bedoeld was. Veiligheid. Goede scholen. En een manier om je geld te verdienen.

Ach @JaapStalenburg toch, zo tegen censuur. Maar als een mening hem niet bevalt…

Ik heb voor de aardigheid even de CV's van @DassenLaurens van @VoltNederland en die van @lidewij_devos naast elkaar gelegd. Eerst ging Laurens Dassen naar de Eindhovense Fontys Hogeschool, maar naar een jaar stopte hij daarmee en ging internationale economie studeren aan de Universiteit Maastricht. Maar daar mocht Laurens niet blijven. Of hij was niet slim genoeg of hij was gewoon te lui - en ik sluit zeker niet uit dat er van beide sprake was - want hij kreeg na zijn eerste jaar een negatief bindend studieadvies. Gewogen en te licht bevonden. In 2005 ging Laurens bedrijfskunde studeren aan de Radboud Universiteit. Dat is zo'n studie waarbij je geleerd wordt hoe je aan het stuurwiel kunt draaien dat vastgemaakt is aan een paal op het vaste land. En daarmee studenten wijsmaakt dat ze na de studie een mammoettanker kunnen besturen. U snapt het wel. Zes jaar draaide Laurens aan dat stuurwiel. Terwijl er vier jaar voor staat. Maar dat deerde Laurens niet, hij draaide gewoon een beetje door. Dan deze @KoekkoekMarieke. Die deed het ietsje beter. Ze studeerde achtereenvolgens rechten, vervolgens internationaal handels- en investeringsrecht en tot slot internationaal economisch recht en beleid. Maar deze Rechtenmarieke weet niets van de natuurkunde, de scheikunde en de biologie. Gewoon niets. Dan Lideweij de Vos. Zij behaalde een bachelor chemie aan de Universiteit Utrecht en een master neurowetenschappen aan het Erasmus. Verder deed ze ook nog even een Bachelor of Music aan de hogeschool. Ik kan me dus zomaar voorstellen dat op het gebied van de stikstof- en CO2-waan De Vos iets beter onderlegd is dan deze Roerganger aan de Wal en deze Rechtenmarieke. Wat is het dan toch héérlijk dat je desondanks meent dat je de wijsheid in pacht hebt en denkt het alleenrecht te hebben op de Waarheid. Dat op zich laat al zien dat bestuurskunde en rechten helemaal geen wetenschappelijke studies zijn. Want in de geschiedenis hebben echte wetenschappers boeken volgeschreven over wat het begrip waarheid eigenlijk inhoudt en hoe fluïde die waarheid kan zijn. Ik noem dat de geestelijke verminking die het gevolg is van ons hoger onderwijs die deze mensen wijsmaakt dat ze het alleenrecht op De Waarheid hebben. En aan die eigen Grote Waarheid mag niet getwijfeld worden. Want mensen die op een andere manier naar 'de feiten' kijken, zijn volgens deze mensen 'feitenvrij'. En een typisch fenomeen en een logisch gevolg daarvan is dat deze mensen het niet nodig vinden om hun standpunt te onderbouwen. Want dat hoeft niet als je de waarheid in pacht hebt. Waarom zou je dat dan uitleggen? Dat is allemaal misschien nog daaraantoe. Maar wat deze mensen kenmerkt is dat zij van zichzelf vinden dat zij 'betere mensen' zijn. Zij weten niet alleen alles beter, maar zij zijn ook op andere vlakken de 'betere mens'. Om niet te zeggen, op alle andere vlakken. Dat is een uitermate gevaarlijke combinatie die ons waarschijnlijk fataal gaat worden. Want dit is de geijkte combinatie die blinde volgers van een ideologie vaak laten zien: heilig overtuigd van hun eigen grote gelijk en extreem intolerant ten opzichte van andersdenkenden. Mijns inziens is dit een vorm van psychiatrische ziekte die niet corrigeerbaar is. Een vorm van massapsychose, al valt het in dit geval met de massa nog enigszins mee. In de voorstelling #Schimmendans ga ik daar nog verder op in. Want dit is een heel boeiend fenomeen waar ik met grote verbazing naar kijk. Maar het is ook een heel gevaarlijk verschijnsel dat niet zelden uitmondt in extremisme. Zie ook @ExtinctionR. Ik heb het al vaker gezegd: domheid is geen schande en arrogantie is geen zonde. Maar de combinatie is levensgevaarlijk. En natuurlijk geeft @NPORadio1 graag een podium aan dergelijke mensen. Op onze kosten, dat dan weer wel. #Extremisme #Collectieve_Waan #Ideologie

Zullen we dit massaal gaan delen op weg naar zondag, zodat dit trending wordt op zondag ipv de rode lijn? #gelelijn

Als het zo werkt mogen we dan ook zeggen dat rellen bij pro-Palestina demonstraties het gevolg zijn van gehits door linkse politici of mag dat domme trucje maar weer één kant op gebruikt worden?

Sky have deleted this monologue about the UTK march yesterday So let’s make sure we share it far and wide

Zo raak! “Jullie kunnen je niet voorstellen dat iemand een ander vermoordt, enkel en alleen omdat die persoon zijn overtuigingen uitspreekt. Maar jarenlang hebben jullie, samen met jullie bondgenoten in de media, de helft van het land opgehitst tegen de president, zijn aanhangers en figuren als Charlie Kirk: Trump is Hitler. Zijn supporters zijn fascisten. Extreemrechtse figuren. Een gevaar voor de democratie. Nazi’s! Het zijn jullie woorden, keer op keer.” Wat zou ik toch graag willen dat dat de feiten niet slechts een aanleiding voor briljante satire waren:

Wat is nu dat weglaten van relevante informatie waardoor een verhaal misleidend wordt?🤔 Nou, dit👇 bijvoorbeeld. Eliane Lamper (NOS) schreef een stuk over Anas al-Sharif, en dit was wat ze wegliet. Maar de NOS heeft toch gerectificeerd?🤨 🧵 1/x nos.nl/artikel/2578312-met-d…

Het naar je keel grijpende leed van generationeel antisemitisme Esther werd in 1939 geboren in Amsterdam, als kind van Joodse ouders in een eenvoudige en spaarzaam gemeubileerde tweekamerwoning niet ver van de Nieuwmarkt. Haar vader Efraïm werkte voor een Amsterdamse uitgeverij die onder andere schoolboeken en ander onderwijsmateriaal drukte. Ook de gemeente Amsterdam was vaste klant bij deze drukkerij, en de drukkerij leverde alle gemeentelijke benodigdheden zoals briefpapier, maar bijvoorbeeld ook formulieren voor de gemeentelijke administratie. Toen Efraïm de dag na de geboorte van zijn dochter op het gemeentehuis het formulier van de gemeentelijke basisadministratie in moest vullen herkende hij het formulier dan ook gelijk. Na het in de inkt dopen van zijn kroontjespen schreef hij met een sierlijk handschrift vol trots haar naam op het formulier, een formulier dat nog niet zo heel lang geleden uit zijn drukpers rolde. Drie jaar later, in 1942, zou diezelfde gemeentelijke basisadministratie een duister hoofdstuk in de Amsterdamse geschiedenis inluiden. Vroeg in de avond klonk er een luid gebonk op de voordeur van hun tweekamerwoning, gevolgd door een luid ‘Polizei! Aufmachen!’. Na verificatie van hun identiteit werden luttele minuten later Efraïm, zijn vrouw Deborah en de inmiddels driejarige Esther afgevoerd door Duitse soldaten. Esther’s moeder Deborah kon slechts wat in de haast bij elkaar gegraaide kleding in een klein rieten valies stoppen, niet wetend wat hen die avond nog te wachten stond. Een paar uur later sluit een gewapende Duitse soldaat langzaam de deur van een goederenwagon op het Centraal Station in Amsterdam. Een goederenwagon waar het gezin Polak samen met een honderdtal andere Nederlandse Joden als vee opeengepakt staan, iedereen in complete duisternis hullend op het moment dat de deur in het slot valt. Het schrille geluid van het afblazen van stoom echoot door het station, gevolgd door het fluiten van de machinist als de stoomlocomotief de rij goederenwagons tergend langzaam vooruit begint te trekken. Vooruit vanuit een spaarzaam verlicht station de duisternis in, een duisternis die een voorbode zou zijn voor hetgeen nog zou volgen. Het volgende station is Westerbork en dit station was voor Esther en haar gezin letterlijk het begin van het einde. Haar moeder, Deborah, die altijd al een slechte gezondheid heeft gehad, overleed een aantal weken later in Westerbork, ondervoed en vanwege een niet behandelde longontsteking. De dinsdag daarop werden Esther en haar vader Efraïm op transport gezet naar het Poolse Auschwitz, een bestemming die vandaag de dag geen twijfel laat bestaan over het daar gevoerde bewind. Als eind januari 1945 Auschwitz bevrijd wordt door het Rode Leger is Esther één van de weinige kinderen die nog in leven zijn. Haar vader Efraïm heeft deze bevrijding helaas niet meer mee mogen maken, weken ervoor is hij vergast in één van de gaskamers. Uiteindelijk komt Esther bij familie in Zwolle terecht die zich over haar ontfermt en ze verhuist in 1949 samen met hen naar de nieuw gevormde staat Israël. In Israël bloeit Esther helemaal op, gaat studeren en vindt in Assam, een stoere, breed geschouderde, Israëliër van Arabische origine, de liefde van haar leven. Samen kregen Assam en Esther in 1964 een dochter, Noa. Begin februari 1970 viert het gezin samen de zesde verjaardag van Noa, het zou echter gelijk de laatste verjaardag zijn die het gezin samen viert. Assam werkt in het bankwezen en reist vaak naar Zwitserland heen en weer. Als Assam op 22 februari 1970 een vlucht boekt vanaf Zürich naar Tel Aviv blazen Palestijnse terroristen deze lijnvlucht van Swissair op, waarbij alle 38 passagiers en 9 bemanningsleden om het leven komen, inclusief Assam. Noa zelf is nog te jong om dit alles te kunnen bevatten, maar voor Esther voelt het alsof voor de tweede keer het volledige fundament onder haar vandaan wordt getrokken, wederom door rabiaat antisemitisme en een blinde haat tegen alles wat Joods is. Gelukkig is dit voorlopig het laatste ingrijpende trauma wat Esther te verwerken krijgt. Noa groeit in de twintigtal jaren die daarop volgen op tot een prachtige jonge vrouw en valt hals over kop voor de Israëlische David Rosenberg. Ze trouwen in 1994 op het strand van Tel Aviv tijdens een groots opgezette bruiloft waarbij het leven en de liefde nogmaals indringend worden gevierd. Samen kregen ze in 1998 een tweeling, Efraïm en Deborah, uiteraard vernoemd naar Noa’s grootouders. Esther is al gauw de favoriete oma van beide kinderen en maakt vanaf hun vroegste jeugd een belangrijk deel uit van hun leven. Tot 7 oktober, toen Hamas terroristen de kibboets Be’eri binnenvielen, de kibboets waar Noa, David en hun kinderen woonden. Efraïm en Deborah waren al de avond ervoor vertrokken naar het Supernova festival en Noa en David hadden van de gelegenheid gebruik gemaakt om uit te slapen. Hun beide verkoolde lijken werden pas dagen later gevonden door het IDF. Noa lag op haar rug op bed, haar benen gespreid, met meerdere kogelgaten in haar schedel, David in de gang ernaast, met z’n handen en voeten vastgebonden en met een doorgesneden keel in een plas van zijn eigen, inmiddels geronnen, bloed. Pas later bleek welk vreselijk lot beiden ten deel was gevallen. Op de bodycam beelden van een geëlimineerde Hamas terrorist was te zien hoe Noa voor de ogen van David door twee Hamas terroristen afwisselend bruut verkracht is, waarna ze door het hoofd werd geschoten. David werd vervolgens de keel doorgesneden en als een lappenpop aan de kant gegooid. Luttele minuten later stond, onder luid ‘Allah Akbar’ geroep van de twee Hamas terroristen, hun eens zo gezellige huis in lichterlaaie. Bodycam beelden, die het IDF uiteraard wel archiveerde maar nooit aan Esther heeft laten zien, haar werd verteld dat beiden een snelle en pijnloze dood waren gestorven. Efraïm en Deborah bleef een dergelijk gruwelijk lot bespaard, zij waren onderdeel van een groep festivalgangers die, nadat Hamas terroristen het Supernova festival onder vuur namen, een veilig heenkomen zochten. Dat veilig heenkomen hebben ze echter nooit gevonden, beiden werden met salvo’s 7.62mm kogels uit een AK-47 automatisch geweer, gehanteerd door een Allah Ackbar schreeuwende Hamas terrorist, binnen luttele seconden neergemaaid. Van achteren, in hun rug, terwijl ze letterlijk vluchtten voor hun leven. Twee dagen later vond de IDF ook hun lichamen, samen met die van tientallen anderen die waren vermoord tijdens de barbaarse slachting die bij het Supernova festival had plaatsgevonden. Overmand door verdriet is Esther op 11 oktober met spoed opgenomen in het ziekenhuis, op haar 84e werd het verlies van haar dochter, schoonzoon en beide kleinkinderen haar teveel. Fysiek en mentaal was ze hier niet tegen opgewassen, niet na een leven gevuld met soortgelijke trauma’s. Bij de voorgaande trauma’s had ze nog enige veerkracht, nog een perspectief naar de toekomst, maar nu dat haar hele familie is weggevaagd door de zoveelste uiting van ongebreidelde Jodenhaat is ze weer helemaal alleen op de wereld, net als in 1945, als kind van zes. Ze voelt zich gebroken, niet in staat om zichzelf weer op te pakken, geestelijk uiteen gereten van verdriet. Het soort verdriet dat veel Israëliërs helaas maar al te goed kennen, zeker na 7 oktober. Overmand door verdriet voelt ze hoe haar wil om te leven haar verlaat, in haar laatste momenten vraagt ze de liefde van haar leven, Assam, haar prachtige, stoere Assam, om vergiffenis, vergiffenis voor het feit dat het haar niet gelukt is hun dochter en haar gezin te beschermen tegen rabiaat antisemitisme, een eeuwenoude haat tegen alles wat Joods is. Langzaam sluit Esther haar ogen en blaast haar laatste adem uit, alleen, in een ziekenhuisbed in Tel Aviv. Alleen, terwijl haar familie opgebaard ligt in het mortuarium een paar verdiepingen lager, na een leven geleefd te hebben getekend door één bloederige rode draad: antisemitisme. #october7 #hamas #gaza #israel #terrorists #terror #islam #moslim #holocaust #massacre #neverforget #neveragainisnow #antisemitisme #antisemitism

The world's biggest exporters of goods. [📊 Visual Capitalist]

Gezien hoeveel vuil er in bv Amsterdam op straat ligt? Idee, mevrouw Halsema? telegraaf.nl/binnenland/hoe-…

Kijk burgemeester Halsema van @AmsterdamNL , zo had je dat donderdagavond moeten doen. Delen dit

Gelukkig zetten wij in Nederland het hele land op slot, vertrekt de industrie, vertrekken ook andere bedrijven (vanwege de hoge energiekosten en steeds socialistischer beleid) en hebben we die fantastische 'zero emissie'zones in het leven geroepen. Middeleeuwen, 'here we come'!

Ze haten ons. Niet omdat we vervuilen, maar omdat we vrij willen zijn. Omdat we zelf willen kiezen waar we lopen, wat we denken. Omdat we weigeren schuld te voelen voor het feit dat we bestaan. telegraaf.nl/watuzegt/148007…

Does anyone else remember this epic interview Elon Musk did with the BBC? I was there for it.

"Mensen die ingaan tegen de stroom moeten aan het woord worden gelaten zonder dat ze ergens van worden beschuldigd", stelt @wierdduk in #nieuwsvandedag. "Als je een andere mening hebt, ben je niet meteen een racist of klimaatontkenner." Terugkijken kan hier: nieuwsvandedag.nl/nieuws/maa…

Als je goed kijkt, zie je de patronen van het draaiboek uit de Coronatijd terug in de huidige Ruslandcrisis. Door het sterk aanzetten van het gevaar van Rusland omarmt een groot deel van de bevolking de uitgeworpen reddingsboeien kritiekloos. mdhnd.nl/corrus