Ondertussen sloopt #AI de gehele mensheid welingelichtekringen.nl/tech…

"BlackRock wants to turn EVERYTHING nature gave us—forests, rivers, entire ecosystems—into tradable Wall Street tokens on a blockchain." ~Whitney Webb IT'S A HEIST: infinite new collateral for their endless debt machine, all tracked & controlled by their AI overlord, Aladdin. All under the feel-good banner of "saving the planet"... This isn't environmentalism. This is total financial domination of the living world.

Ik word vaak gevraagd te bewijzen waarom ik FvD eerder zie als uitlaatklep dan als fundamentele oppositie tegen het Haagse regime. Het principe is simpel en universeel: kijk niet naar wat partijen zeggen, maar naar wat zij centraal stellen. En vooral: bestrijden zij de kern van het probleem, of slechts symptomen? Vanuit libertarisch perspectief is de kern van het probleem niet migratie, klimaat of cultuur. De kern is de concentratie van macht in de staat. Wie de omvang van de staat ongemoeid laat, bestrijdt uiteindelijk symptomen. Neem pensioenen. Nederland kent een van de meest gecentraliseerde pensioenstelsels ter wereld. Honderden miljarden euro’s worden verplicht beheerd binnen een sterk gereguleerd systeem, met beperkte keuzevrijheid voor burgers. Een werkelijk radicale systeemkritiek zou pleiten voor verregaande individualisering: eigen pensioenrekeningen, meer vrijheid om te sparen of te beleggen, concurrentie tussen aanbieders en een forse vermindering van de rol van de staat. Maar waar staat FvD hier fundamenteel voor? De nadruk ligt vaak op het beschermen van bestaande aanspraken en nationale controle, niet op het decentraliseren van pensioenvermogen naar individuele burgers. Dat is een verschil tussen andere beheerders en minder beheerders. Hetzelfde zien we bij decentralisatie. Een libertariër vraagt: welke bevoegdheden kunnen van Den Haag naar provincies, gemeenten, private verenigingen of individuen worden overgedragen? Waarom niet meer fiscale autonomie voor gemeenten? Waarom niet meer ruimte voor particulier onderwijs, particuliere infrastructuur of vrijwillige sociale arrangementen? In de praktijk zien we bij veel populistische partijen, inclusief FvD, eerder een voorkeur voor nationale soevereiniteit dan voor decentralisatie van macht als zodanig. Macht moet dan niet verdwijnen, maar verhuizen: van Brussel naar Den Haag. Voor een libertariër is dat onvoldoende. Een Nederlandse bureaucratie blijft een bureaucratie. Hier komt de elite-theorie van Pareto en Burnham om de hoek kijken. Elites wisselen voortdurend van samenstelling, maar de instituties blijven vaak bestaan. Nieuwe elites beheren dezelfde ministeries, dezelfde subsidies en dezelfde regelgeving. Dat is wat ik bedoel met “balletje-balletje”. De spelers veranderen, maar de tafel blijft staan. De echte oppositie tegen het regime meet je niet aan retoriek of mediacontroverses. Je meet haar aan concrete afbouw van staatsmacht: lagere belastingen, minder regelgeving, decentralisatie en meer eigendom en autonomie voor burgers. De vraag is dus niet: wie roept het hardst dat het systeem kapot is? 1/1 De vraag is: wie zaagt daadwerkelijk aan de macht van de staat zelf?

Lees even mee @MinisterKGG Stientje van Veldhoven (D66). Oorzaak van de netcongestie is niet de “stijgende vraag”(zoals jij ons probeert wijs te maken) maar het vervijfvoudigde aanbod van zon en wind. Als je de oorzaak van het probleem ontkent, hoe ga je het dan ooit oplossen?

American water heater repairman says he’s noticed the average new water heaters last only about 7-10 years and then they must be replaced But when he comes across old ones like this one from 1956, they last forever This is because of a business model called Planned Obsolescence and it’s a business strategy companies now use to engineer produces to fail after a certain among of time This way you have to keep buying the same product over and over again This is a scam

Bij de wetsbehandeling: iedereen gaat erop vooruit in het nieuwe pensioenstelsel En nu keurt de toezichthouder DNB een plan goed waardoor je er 70% op achteruit kunt gaan. We waarschuwden en dit gaat leiden tot rechtszaken en meer. pensioenpro.nl/jonge-slaper-…

Good Morning from Germany, where corporate insolvencies keep climbing: Courts registered 2,308 business bankruptcies in March 2026, up 15.8% YoY, and highest since 2013. Consumer insolvencies jumped even more sharply, by 18.9%. The squeeze on Germany’s economy is far from over.

De Nederlandse energierekening is een absolute melkkoe geworden. Sinds het Klimaatakkoord van 2019 jaagt de (r)overheid de belastingen doelbewust omhoog om ons via de zogenaamde ‘energiebelastingschuif’ van het gas af te dwingen. De overheid wil dat we minder verbruiken, maar de burger betaalt simpelweg de hoofdprijs voor een basisbehoefte. Kijk naar de keiharde feiten: in 2020 betaalde je nog gemiddeld €0,40 per m³ aan kale gasbelasting. Vandaag de dag, in 2026, is dat opgelopen naar maar liefst €0,73 pure belasting per m³ gas (inclusief 21% btw). Dat betekent dat ruim de helft van je totale gastarief rechtstreeks naar de staatskas verdwijnt! Terwijl de marktprijs voor gas rond de €1,35 schommelt, harkt de Rijksoverheid miljarden binnen over de rug van de consument. Volgens de meest recente keiharde cijfers van het CBS ontvangt de overheid jaarlijks maar liefst 26,5 miljard euros aan energiegerelateerde belastingen. En hoeveel vloeit daarvan daadwerkelijk terug naar de burger voor verduurzaming en energiebesparing? Een schamele 4,4 miljard. De rest verdwijnt gewoon in de algemene middelen voor de welvaart van de staat en haar clienten. En die "gulle" belastingvermindering die ze zogenaamd via de stroomaansluiting teruggeven? Dat is de ultieme sigaar uit eigen doos: Het kabinet verkoopt de 'vermindering energiebelasting' als een gulle tegemoetkoming, maar heeft deze korting in 2026 bovendien stilletjes verlaagd naar €628,96 per jaar (in 2025 was dit nog €635,19). De echte administratieve rekentruc zit hem in de misleidende volgorde van de jaarnota. Energieleveranciers zijn wettelijk verplicht om éérst je kale verbruik en de torenhoge energiebelasting bij elkaar op te tellen. Vervolgens heft de fiscus daar 21% btw bovenop. Je betaalt in Nederland dus letterlijk belasting over belasting! Pas dán, helemaal onderaan de streep, wordt die vaste jaarlijkse korting van €628,96 van het totaalbedrag afgetrokken. Het is pure criminele windowdressing: de overheid slaat je ruit eruit met een agressieve gasheffing van 73 cent per kuub om €26,5 miljard op te halen, om vervolgens met een brede glimlach een klein pleistertje op je stroomrekening te plakken. We betalen ons (letterlijk) blauw aan de energietransitie en via deze btw-carrousel blijft de burger de absolute verliezer. Tijd om deze misleidende belastingdruk massaal bloot te leggen!

Het succes van etnopopulisme is voor een groot deel te verklaren doordat het functioneert als een uitlaatventiel van het regime. Mensen voelen terecht dat er iets fundamenteel misgaat. De belastingen stijgen, de bureaucratie groeit, de woningmarkt zit vast, publieke diensten presteren steeds slechter en burgers ervaren steeds minder invloed op besluiten die hun leven raken. Die frustratie zoekt een uitweg. Het regime, de managementstaat, de bobo-polder, heeft er belang bij dat die woede niet rechtstreeks wordt gericht op de werkelijke machtsstructuren. Daarom ontstaat steeds opnieuw een politiek uitlaatventiel. Een beweging die zich presenteert als radicaal verzet tegen het establishment, maar die de aandacht verlegt naar onderwerpen die veel emotie oproepen en tegelijkertijd de kern van de macht ongemoeid laten. Etnopopulisme is daar bijzonder geschikt voor. Het debat verschuift naar afkomst, identiteit, cultuur en demografie. Burgers raken verwikkeld in eindeloze discussies over wie wel en niet bij de natie hoort. Ondertussen blijven de grote bureaucratieën draaien, blijven de belastinginkomsten binnenstromen, blijven subsidies worden verdeeld en blijft de bestuurlijke klasse haar positie behouden. Het lijkt op een spelletje balletje-balletje. Het publiek kijkt gefascineerd naar het balletje en denkt dat daar de essentie van het spel zit. In werkelijkheid wordt het hele spel gecontroleerd door de man achter de tafel. Zijn verdienmodel hangt ervan af dat de aandacht nooit naar hem verschuift. Zo werkt het politieke uitlaatventiel ook. De burger krijgt een kanaal om zijn woede te uiten. Hij krijgt het gevoel dat hij tegen het systeem vecht. Maar zolang de discussie vooral draait om etniciteit en niet om staatsmacht, bureaucratie, centralisatie en politieke privileges, blijft de tafel onaangeroerd. Het uitlaatventiel laat stoom ontsnappen. Het voorkomt dat de druk zich opbouwt tegen de werkelijke machtsstructuren.

Η χρεοκοπία της Ελλάδας επιμένει. Εν μέσω ζητωκραυγών για την υπέροχη «ανάκαμψή» μας, το 60% των νοικοκυριών δεν τα βγάζει πέρα. Η ατέρμονη κληρονομιά της καταστροφικής πολιτικής της ΕΕ εναντίον του λαού μας...

Greece's bankruptcy lives on. In the midst of all the cacophony celebrating our splendid 'recovery', 60% of households cannot make ends meet. The never-ending legacy of the EU's savaging of our people...

Sinds 2003 is de euro bijna veertig procent minder waard geworden. De Zwitserse frank verloor in dezelfde tijd maar elf procent. Wat betekent dat concreet? Wie in 2003 duizend euro spaarde, kan daar nu nog voor 612 euro boodschappen van doen. Een Zwitser hield van duizend frank er 888 over. Dat verschil is beleid: de Zwitsers houden de munt vrij stabiel, de ECB laat de prijzen elk jaar stijgen. Dat is een keuze, en die kunnen we ook anders maken.

Nederlanders leven boven hun stand. Er moet worden gekozen en het is moeilijk in te zien dat we er komen zonder een hervorming van de welvaartsstaat en een aanmerkelijk kleinere overheid. De overheid neemt veel te veel hooi op de vork. De regie moet terug naar de burger: lagere belastingen en veel minder regels. ⬇️

Veel libertariërs voelen zich in 2026 een beetje als Ignaz Semmelweis in de jaren 1840. Artsen gingen rechtstreeks van autopsies naar bevallingen zonder hun handen te wassen. Duizenden vrouwen stierven. Toen hij voorstelde om handen te desinfecteren, werd hij niet beloond voor zijn ontdekking. Hij werd genegeerd, bespot en bestreden. Niet omdat zijn collega’s dom waren, maar juist omdat zij de meest gerespecteerde experts van hun tijd waren. Zijn conclusie was simpelweg te ongemakkelijk. Accepteren dat hij gelijk had, betekende erkennen dat het hele medische establishment jarenlang een fatale fout had gemaakt. Liever dan dat onder ogen te zien, viel men de boodschapper aan. Dat patroon herkennen wij. Wanneer wij wijzen op de schade van geldcreatie, woningmarktregulering, landbouwsubsidies, vergunningstelsels of centrale migratie planning, volgt zelden eerst een inhoudelijke discussie. Wat volgt is een beroep op consensus, op commissies, instituten, modellen en gevestigde deskundigheid. Alsof een idee onwaar wordt zodra het afwijkt van de heersende opvatting. De parallel is niet dat wij libertariërs altijd gelijk hebben. De parallel is dat consensus geen bewijs is. Vrijwel de gehele medische elite in 1840 zat fout over handen wassen. Vrijwel de gehele intellectuele elite steunde ooit eugenetica. Vrijwel de gehele economische elite geloofde ooit (en nog steeds) in centrale planning. Intelligente mensen kunnen zich vergissen. Grote groepen intelligente mensen kunnen zich zelfs op spectaculaire schaal vergissen, en doen dat juist wanneer niemand het nog durft te betwijfelen. Daarom is een vrije samenleving zo belangrijk. Niet omdat individuen onfeilbaar zijn, maar juist omdat niemand dat is. Geen expert, geen commissie, geen universiteit, geen overheid. In een vrije samenleving kunnen ideeën met elkaar concurreren en wordt een fout sneller zichtbaar. Wanneer één partij de macht krijgt om afwijkende stemmen weg te zetten als kwakzalverij, blijft diezelfde fout veel langer in stand. En als die partij ook politieke macht bezit, draagt de hele samenleving de gevolgen. Vooruitgang begint daarom vaak met één ongemakkelijke vraag. Wat als de gevestigde wijsheid ernaast zit? Semmelweis stelde die vraag. En duizenden vrouwen leefden omdat hij dat deed.

In oktober 2008 klopten bankverzekeraars aan bij het Ministerie van Financiën voor €200 miljard aan liquiditeitsgaranties. Op datzelfde moment hield de Nederlandse Staat zelf al een derivatenportefeuille van meer dan €550 miljard aan. In plaats van directe staatssteun werd in september 2009 een constructie opgetuigd met clearinghuizen (CCPs): APG Treasury Center B.V. en PGGM Treasury Center B.V. (weer gesloten in 2018). Deze entiteiten fungeerden als zogeheten centrale tegenpartij voor OTC-derivaten tussen de pensioenfondsen en bankverzekeraars. Via APG-beleggingsfondsen, gevuld met pensioengelden van achterliggende pensioenfondsen, gaven bewaarstichtingen onherroepelijke garanties voor alle verplichtingen van deze clearinghuizen – bewust buiten direct oversight van De Nederlandsche Bank en Autoriteit Financiële Markten. In maart 2010 werden de statuten van de bewaarstichtingen van APG-beleggingsfondsen aangepast om die garanties en regresovereenkomsten mogelijk te maken, inclusief bevoegdheden voor ABP. In 2016 werden die statutair weer teruggedraaid. De balansen van ING, Rabobank en ABN werden in 2016 met terugwerkende kracht met €200 miljard gecorrigeerd. Pieter Omtzigt stelde Kamervragen, maar minister Hoekstra verzweeg dat het om pensioengeld ging. Dit speelde zich af binnen het Financieel Toetsingskader (FTK), dat pensioenfondsen verplicht tot actief renterisicomanagement en hedging via renteswaps. Via APG/PGGM en bijbehorende bewaarstichtingen kon pensioenvermogen zo worden ingezet als collateral en liquiditeit voor de banken. Zo hoefden bankverzekeraars hun onderpandtekorten (€200 miljard) niet rechtstreeks via staatssteun of DNB-garanties (opkoopprogramma) te laten financieren. In plaats daarvan boden bewaarstichtingen onherroepelijke garanties, terwijl de banken op hun beurt garanties teruggaven aan diezelfde stichtingen. Zo ontstond een gesloten kasrondje, bewust BUITEN de reguliere toezichtstructuren. Opvallend: Klaas Knot was vóór 2009 toezichthouder pensioenfondsen bij DNB, werd 2009-2011 topambtenaar bij Financiën en daarna president van DNB. Ook Olaf Sleijpen draaide via DNB/ECB naar ABP/PGGM en terug. Vragen die nog steeds onbeantwoord zijn: • Waarom is een structuur van deze omvang/verwevenheid nooit serieus onderzocht in de parlementaire enquête Commissie De Wit? • Waarom werd binnen het FTK een constructie mogelijk gemaakt waarbij pensioenvermogen als onderpand voor banken fungeerde, terwijl directe garanties door pensioenfondsen verboden zijn? Deze private opvolger van de staatsgarantieregeling is nooit echt doorgelicht, ondanks de enorme schaal van de clearinghuizen/de Nederlandse OTC-derivatenmarkt. Transparantie over hoe staats- én pensioenvermogen in “crisistijd” binnen dezelfde collateral-carrousel zijn ingezet, is geen luxe. Het is een voorwaarde voor geloofwaardig toezicht en democratische controle. #WorstBankScenario

Nothing says ‘The People’s Game’ like $10k tickets 🤑

Iedere keer als ik dit rapport lees springen de tranen in mijn ogen. Hoe is het mogelijk dat aantal consultants/corporates (KPMG, Shell etc.) de maatschappij diep verdeeld hebben gemaakt en de economie in de afgrond hebben gestort. Waar zijn het gezonde verstand en moreel kompas?

Extreem monetair beleid maakt mensen arm.

Al jaren vraag ik om een verbod op deelname van ambtenaren, volksvertegenwoordigers en leden van het Koningshuis aan Bilderberg, of in ieder geval volledige transparantie en parlementaire verantwoording. Ook in het licht van het Worst Bank Scenario is deelname door het koningshuis aan Bilderberg niet wenselijk. Het Koningshuis lijkt in dit scenario te zijn gezogen door vermenging van toezicht op de centrale bank door de kroonprins en betrokkenheid van de koningin bij wetgeving die onterecht als niet-materieel/reparatie is gepresenteerd. In 2008 nam Koningin Beatrix samen met minister van Financiën Wouter Bos een Koninklijk Besluit (Staatsblad 2008, 581). Het werd afgedaan als technisch herstel van niet-materiële gebreken in Bazel 2 en de prudentiële regels, maar bevatte aanpassingen met materiële impact. Het ging niet via het parlement. Het advies van de Raad van State (nr. W06.08.0431/III) is niet in het Staatsblad opgenomen en was niet gepubliceerd (heb ik via een Wob verzoek gekregen). Op dat moment zat kroonprins Willem-Alexander in de Raad van Commissarissen van de centrale bank @DNB_NL. Klaas Knot stapte in 2009 over van @DNB_NL naar Financiën en keerde in 2011 terug en werd president van @DNB_NL. Olaf Sleijpen, afkomstig van DNB en ECB, werkte tussen 2004 en 2011 bij ABP/APG en is sinds 2025 president van @DNB_NL. Olaf Sleijpen, afkomstig van DNB en ECB, werkte tussen 2004 en 2011 bij ABP/APG en is sinds 2025 president van @DNB_NL. In die periode werd APG Treasury Center opgetuigd (2009), dat vanaf 2010 als de-facto clearing house voor OTC-derivaten van ABP en andere pensioenfondsen opereerde en met pensioengeld banken heimelijk garantiesteun verleende. Bankverzekeraars hadden in oktober 2008 eerst bij Financiën aangeklopt voor €200 miljard staatssteun, maar die garanties bleken eind 2008 ineens niet meer nodig. De Commissie De Wit heeft dit nooit behandeld tijdens de parlementaire enquête financieel stelsel die in diezelfde periode plaatsvond. Dit alles laat zien waarom een verbod, of in ieder geval volledige transparantie over de rol van het koningspaar bij netwerken zoals Bilderberg, essentieel is.

Stop funding the threat to humanity.

Afgelopen vrijdag heb ik de @EU_Commission verzocht een inbreukprocedure te starten tegen Nederland wegens onjuiste toepassing van de EU‑Klokkenluidersrichtlijn (2019/1937). Dit gaat niet alleen over bescherming van klokkenluiders, maar over een fundamentelere vraag: 
gelden Europese regels ook als ze onwelgevallig zijn? Als advocaat - en voormalig medewerker van de @AutoriteitFM (AFM) - heb ik in mijn werk kennis gekregen van mogelijke ernstige misstanden in de financiële sector, mede gefaciliteerd door AFM en De Nederlandsche Bank (@DNB_NL). Die signalen zijn niet nieuw. In 2014/2015 heb ik op verzoek van de AFM werksessies verzorgd/bijgewoond en samen met andere professionals misstanden aangekaart. Vanaf 2015 heb ik ook bestuurders en toezichthouders aangeschreven. Opvallend: deze signalen zijn niet meegenomen in de Kaderwetevaluatie 2016–2021 van Financiën. Het gaat dus niet om informatie van buitenaf. Toch stelt de AFM dat geen sprake is van een “werkgerelateerde context” en dat mijn melding niet beschermd is. Daarnaast zou deze onvoldoende concreet zijn. Die reactie ziet op mijn melding in 2025, waarbij ik via een Woo‑verzoek nieuwe informatie had en aanvullende documentatie kon verstrekken, waaronder een garantieovereenkomst van APG‑beleggingsfondsen met banken. Die heb ik aangeboden onder de voorwaarde van klokkenluidersbescherming voor mij en de bron. Op dat aanbod is niet ingegaan. Dat is veelzeggend. Het betekent feitelijk dat een externe professional die vanuit zijn werk misstanden signaleert buiten bescherming valt. Zoals ook beschreven in ‘Bescherming van klokkenluiders onder druk’: llmlegal.nl/blog/bescherming… wordt “werkgerelateerd” in Nederland te eng uitgelegd. Het gevolg is tweeledig: minder meldingen én een systeem waarin meldingen vooraf buiten de deur kunnen worden gehouden. Dat roept de vraag op: 
is hier nog sprake van toepassing van EU‑recht; of van selectieve toepassing? Daarom heb ik dit voorgelegd aan de Europese Commissie. Een rechtsstaat waarin meldingen worden gefilterd vóórdat ze worden gehoord, beschermt niet de wet - maar zichzelf. 1/2