Zo, even een wat langer bericht over gisteren!
Het was een pittige kluif, maar vooral ontzettend mooi om te zien hoeveel mensen meeliepen met de Kattukse Tien. Wat een bijzondere dag was het.
Gisteren liep ik over De Goerie toen ik kort in gesprek raakte met een onderzoekster van het LUMC die al 17 jaar betrokken is bij het onderzoek naar de Katwijkse Ziekte. Ze vertelde hoeveel er in de loop der jaren is veranderd. Vroeger waren onderzoekers bijvoorbeeld veel voorzichtiger met huisbezoeken, omdat die vragen konden oproepen in de omgeving en er nog veel meer een taboe rustte op de ziekte. Dat vond ik indrukwekkend om te horen en het zette mij aan het denken.
Dat is namelijk ook het Katwijk waarin ik ben opgegroeid. Maar wat is dat vandaag anders. Juist daarom is het bijzonder om te zien wat de mensen rond de De Kattukse Brainweek en de Kattukse Tien hebben losgemaakt. Een verdrietig en zwaar onderwerp wordt één dag per jaar omgezet in iets positiefs, hartelijks en liefdevols. Honderden mensen komen samen, halen geld op voor onderzoek en laten zien dat niemand er alleen voor staat.
Ik denk dat er weinig onderwerpen zijn waarop Katwijk de afgelopen jaren zo zichtbaar is veranderd als op dit thema. Van een onderwerp waar te vaak over werd gezwegen naar een dag waarop honderden mensen samen de straat op gaan voor onderzoek, bewustwording en steun. Dat is eigenlijk best bijzonder en ook gewoon ontzettend cool om te zien.
Dat vind ik misschien wel het mooiste. Dat iets wat jarenlang met verdriet, onzekerheid en stilte was omgeven, nu ook verbonden is met saamhorigheid en betrokkenheid. Het heeft de afgelopen jaren ontzettend veel in beweging gebracht. Het is een voorbeeld van hoe positieve verandering kan ontstaan wanneer mensen zich samen inzetten voor een goed doel.
Dat is een verandering waar Katwijk trots op mag zijn.