iRig Pro Duo I/O Make the world your studio #IKMutimedia #Techproduct

It`s been a while here just thought of sharing this here though Cooked something nice on reddit for a London based service brand #reddit #saas #techproduct #aitool

Familie Van Thillo eigenaar van al die kranten krijgt geld van de EU. De abonnementen zijn niet belangrijk. Aantal lezers wél. Maar dat is niet de voornaamste inkomensbron. Wat dan wel? RTL Nederland en Videoland: DPG Media heeft RTL Nederland overgenomen. De winst van Videoland-abonnementen en de reclame-inkomsten van de televisiezenders stromen nu rechtstreeks naar DPG. Radio: Zenders zoals Qmusic en Joe trekken miljoenen luisteraars en draaien op extreem winstgevende reclameblokken. Vergelijkingssites: Elke keer dat iemand via Independer of Tweakers een energiecontract, verzekering of techproduct vergelijkt en afsluit, krijgt DPG Media een commissie. Deze 'online services' leveren het bedrijf jaarlijks ruim 121 miljoen euro aan stabiele omzet op. Kortom, digitalisering en privatisering van energie en zorg heeft de familie Thillo geen windeieren gelegd. Verdienmodel: de kranten leveren clicks op en commissie van afzet producten. Van Thillo bepaalt wie er hoofdredacteur is van zijn kranten. Hij stelt namelijk een kandidaat voor. Aan de hoofdredacteuren kun je zien waar zijn voorkeur ligt. Hij stelt redacteur-kandidaten voor aan de sollicitatiecommissie. Zijn eigen directie: De dagelijkse leiding van het volledige concern is in handen van het Executive Committee (ExCo) van DPG Media. De hoogste baas en eigenaar is nog altijd Christian Van Thillo, die de rol van Executive Chairman (uitvoerend voorzitter) vervult en zich primair richt op de strategie en grote overnames. Volgens de officiële organisatie-opbouw van de directie bestaat het dagelijks bestuur uit de volgende personen: De Topdirectie (ExCo) Erik Roddenhof (CEO): De algemeen algemeen directeur die de dagelijkse leiding heeft over de hele DPG Media Group in zowel Nederland als België. Piet Vroman (CFO): De financieel directeur die verantwoordelijk is voor alle geldstromen, cijfers en juridische zaken binnen de groep. Melanie van Hemert (CPO): Directeur personeelszaken (People & Sustainability). Directeuren per divisie Door de recente groei (zoals de overname van RTL Nederland) is de directiestructuur strak opgedeeld in specifieke sectoren: Sven Sauvé (CEO Audio & Video): De voormalige RTL-topman die nu de leiding heeft over alle televisieactiviteiten (zoals de RTL-zenders en streamingdienst Videoland). Bert Willemsen (CEO Nieuwsmedia & Magazines): Hij draagt de eindverantwoordelijkheid over alle krantentitels (AD, Volkskrant, Trouw) en tijdschriften in zowel Nederland als België. Dirk Lodewyckx (CEO Radio & Audio Vlaanderen): Verantwoordelijk voor de radiozenders (zoals Qmusic en Joe). Felix Tenniglo (CEO Online Services): Verantwoordelijk voor de onlinemarktplaatsen en vergelijkingssites van het bedrijf (zoals Independer). Stefan Havik (Chief Digital Officer): Stuurt de digitale platformen, dataverzameling en de advertentietechnologie aan. Frank Mathys (Chief Technology Officer): Verantwoordelijk voor de IT-infrastructuur en de technische systemen achter de apps en websites. Toezichthouders (Raad van Commissarissen) Boven deze directie staat in Nederland nog een Raad van Commissarissen die toezicht houdt op het bestuur. Deze wordt voorgezeten door Anita Nijboer. Hierin zit onder andere ook Annetje Ottow (voorzitter van de Universiteit Leiden). Een van de commissarissen is altijd benoemd op voordracht van Stichting Democratie en Media, een stichting die specifiek moet waken over de pluriformiteit en de onafhankelijke identiteit van bepaalde kranten binnen het concern. Ja ja. 1 pot nat dus.

#Domain For Sale PandiClaw.com #Ai #Startup #TechStartup #SaaS #DevTools #BuildInPublic #TechProduct #IndieHackers #Startups #DomainName #DomainsForSale #BrandableDomain #StartupName #TechBrand #Pandi #Claw #PandiClaw

Hawk Promax MS-50 Upgrade Your Audio Setup with Our Professional Boom Arm Stand! Ideal for podcasting, recording, live streaming, broadcasting, and content creation. #recording #podcasting #techproduct

⚡ The wait is almost over. A smarter way to build and manage web content is coming. Designed for developers. Built for modern web apps. 🚀 Eddyter launches soon. ⏳ 3 Days To Go #Eddyter #ComingSoon #SaaS #WebApps #Developers #TechProduct #wysiwyg #reactrichtextEditor #Editor #ReactEditor

Kom dichter bij het vuur. Niet dat nette kantoorlamplicht van Brussel, maar echt vuur.. hout dat knettert, rook die in je jas trekt, koffie die bitter is als geschiedenis. Want Kosovo vertel je niet als nieuwsbericht. Kosovo vertel je zoals oma het vertelde, met een zucht en een vloek ertussen. Kosovo is geen landkaart. Kosovo is bot. Bot onder de grond. Bot dat nooit is weggerot. In 1389, zeggen ze, lag het veld rood. Niet omdat iemand een vlag had geplant, maar omdat mannen dachten dat ze voor eeuwigheid vochten. Sindsdien is Kosovo geen plek meer, het is eed. Hemels Koninkrijk, fluisterden ze. Alsof God zelf daar notaris speelde. Eeuwen gingen voorbij. Rijken kwamen. Ottomanen. Koningen. Partizanen. Tito met zijn sigaar en zijn evenwichtspolitiek.. iedereen een beetje tevreden, niemand echt. Kosovo kreeg autonomie. Mooie papieren. Mooie stempels. Maar onder de tafel groeide iets anders.. demografie als politiek wapen, identiteit als kruit. In de jaren tachtig begon het te koken. Studenten op straat. Republiek! riepen ze. Belgrado keek en dacht.. afscheiding. Serviërs in Kosovo keken en dachten.. we verdwijnen. Iedereen keek naar elkaar alsof de ander al de trekker had overgehaald. Toen kwam Milošević. Nationalistische retoriek als benzine over een kampvuur. 1989. 600 jaar na die oude slag. Duizenden op het veld. Hij sprak over eenheid. Over Serviërs in 1 staat. Mensen huilden. Mensen juichten. En ergens in dat gejuich begon Joegoslavië te barsten. Albanezen bouwden hun parallelle wereld. Eigen scholen. Eigen ziekenhuizen. Eigen belasting. Alsof ze al weg waren maar fysiek nog niet. Rugova met zijn zachte stem en sjaal, hij probeerde het zonder kogels. Maar zachte stemmen verliezen vaak van mannen met wapens. En daar kwamen ze dan. UÇK. Eerst fluisterend. Dan schietend. Politieagenten. Collaborateurs. Wraak. Tegenwraak. Dorpen brandden. Servische troepen trokken binnen met pantser en wrok. Niemand meer onschuldig. Iedereen overtuigd dat hij verdedigde. 1999. Račak. Lichamen in een greppel. Westerse camera’s. Diplomaten met harde blikken. NAVO die zei.. genoeg. Geen VN stempel. Geen toestemming. Alleen vliegtuigen. Bommen vielen op bruggen, op elektriciteit, op fabrieken. Kinderen stierven. Servische burgers stierven. Kosovo Albanezen vluchtten massaal. En terwijl raketten de nacht open scheurden, sprak Brussel over humanitaire interventie alsof het een medisch rapport was. Na juni 1999 trok Belgrado zich terug. NAVO troepen kwamen binnen als vredesbewakers. KFOR. UNMIK. Mooie afkortingen. Ondertussen vertrokken honderdduizenden Serviërs. Huizen leeg. Kerken in brand. 2004.. pogroms. Enclaves achter prikkeldraad. Vrede met wachttorens. En daar, tussen VN vergaderingen en NAVO bases, groeide iets dat al beslist was voordat iemand het hardop zei.. onafhankelijkheid. Ahtisaari kwam met papieren. Beperkte soevereiniteit.. Alsof je half zwanger kunt zijn. Belgrado zei nee. Pristina zei ja. Het Westen knikte. 2008.Hashim Thaçi leest een verklaring voor die nog warm is van de printer. Republiek Kosovo. Binnen uren erkenningen. Afghanistan. Costa Rica. Daarna de grote jongens.. VS, Groot Brittannië, Frankrijk, Duitsland. Alsof ze een nieuw land lanceerden zoals een nieuw techproduct. Maar Resolutie 1244? Territoriale integriteit? Ach. Internationaal recht is als een accordeon. Je trekt eraan wanneer het uitkomt. Het Internationaal Gerechtshof zei later.. de verklaring zelf was niet in strijd met het recht. Geen oordeel over afscheidingsrecht. Geen universele regel. Gewoon.. in dit geval, onder deze omstandigheden. En dat is het. Kosovo werd geen staat geboren uit stilte. Het werd geboren uit oorlog, uit NAVO bommen, uit etnische wonden die nog steeds etteren. Voor Servië is het heilig land. Voor Kosovo Albanezen is het bevrijding. Voor Brussel is het precedent. Voor Moskou is het argument. Voor Washington is het strategisch schaakstuk. En wij? Wij zitten bij het vuur en weten 1 ding.. in de Balkan wint niemand. Er wordt alleen doorgegeven. Trauma wordt geerfd zoals een familiering. Elke generatie krijgt zijn eigen versie van dezelfde wond. Kosovo is geen zwart wit. Het is rood. En rood vergeet niet. De nacht hing zwaar boven ons kamp hier in Servië. Niet ver van de Sana, waar de honden blaffen naar schaduwen en de wind altijd iets meebrengt wat je liever niet ruikt. Oma zat laag bij het vuur, rok omhooggetrokken tegen de kou, haar voeten bijna in de as, en ze spuugde in het zand alsof ze de geschiedenis zelf uit haar mond wilde gooien. Luister goed, zei ze, en haar stem was geen zachte stem, het was grind, het was metaal, het was een oude viool die te veel begrafenissen heeft begeleid. Ze praten altijd over Kosovo alsof het alleen Serviërs en Albanezen waren. Alsof wij lucht waren. Alsof Roma geen huizen hadden, geen doden, geen kinderen. Ze tikte met een stok in het vuur. Vonken sprongen omhoog als zielen zonder graf. Toen alles begon te schuiven daar beneden, toen mannen met geweren ineens dachten dat ze goden waren, wie denk je dat er tussen zat? Wij. Altijd wij. In Mitrovica, in Prizren, in dorpen waar niemand ooit een camera naartoe stuurde. Huizen van hout en golfplaat, in 1 nacht zwart. Niet omdat we een leger hadden. Niet omdat we politiek speelden. Maar omdat we Roma waren. Ze nam een slok rakija en veegde haar mond af met de achterkant van haar hand. Ze noemden ons verraders. De ene kant zei.. jullie werkten voor de anderen. De andere kant zei.. jullie horen hier niet. Ha! Ze lachte hard, maar haar ogen lachten niet mee. Verraders van wie? Wij hadden geen staat om te verraden. Alleen familie. Alleen kamp. Alleen onze doden. Een van de jongens vroeg zacht.. Oma, wat gebeurde er echt? Oma keek naar hem alsof hij vroeg waarom vuur brandt. Wat er gebeurde? Huizen gingen in brand terwijl kinderen nog sliepen. Mensen renden zonder papieren, zonder foto’s, zonder tijd om zelfs maar een ketel van het vuur te halen. In Mitrovica vergiftigde het lood onze kinderen al jaren, en toen kwam daar nog haat bovenop. Containerkampen. Modder. Koude metalen dozen waar je adem tegen de wand bevroor. Ze wees naar een gammele schuur hier. Hier was het armoede. Daar was het jacht. Ze vertelde hoe families snachts overstaken, niet als helden, niet als soldate, maar als schaduwen. Hoe sommige Roma probeerden neutraal te blijven en juist daarom niemand hen vertrouwde. Hoe buren die gisteren nog koffie dronken, ineens keken alsof je een vijand was. En toen kwamen de bombardementen, zei ze, en ze spuugde weer. De grote machten gooiden hun staal uit de lucht. Alsof bommen ooit een Roma kind hebben beschermd. Alsof explosies weten wie schuldig is en wie niet. Ze sprak de naam niet eens met respect uit, maar iedereen wist dat ze doelde op de grote heren in pakken, op de vliegtuigen van de NAVO die boven Servië denderden, en op de mensen in Brussel die rapporten schreven over stabiliteit terwijl onze mensen tussen grenzen vielen. Ze vergaten ons in elke zin, zei ze. Wanneer ze zeiden slachtoffers.. bedoelden ze anderen. Wanneer ze zeiden terugkeer.. bedoelden ze anderen. Roma kwamen onderaan de lijst. Of helemaal niet. Het vuur kraakte hard, alsof het protesteerde. Families kwamen hierheen, vervolgde ze, en ze keek rond naar onze mahala.. Met plastic zakken. Met kinderen die niet meer spraken. Met vrouwen die hun haar hadden afgeknipt zodat niemand hen zou herkennen. Ze brachten verhalen mee die niet in boeken staan. Over verkrachtingen. Over brand. Over politie die wegkeek. Over buren die ineens stenen gooiden. Ze sloeg met haar stok in het zand. En weet je wat het ergste was? Dat niemand verbaasd was. Alsof Roma lijden normaal is. Alsof wij gemaakt zijn om tussen oorlogen door te vallen. De vrouwen rond het vuur knikten langzaam. Zij kenden de namen. Zij hadden familie verloren. Zij hadden brieven gestuurd die nooit werden beantwoord. Ons kamp staat hier, zei oma, en ze stampte op de grond. Niet omdat we toeristen zijn. Niet omdat we houden van modder. Maar omdat we telkens weer ergens anders zijn weggejaagd. Ze keek naar de kinderen. Onthoud dit. In Kosovo zijn Roma niet alleen slachtoffers van kogels geweest. We waren slachtoffers van beschuldiging, van vergelding, van vergetelheid. Toen de ene vlag omhoogging, werden onze huizen lager. Toen de andere vlag viel, vielen wij mee. Ze gooide een stuk hout op het vuur. Maar luister goed. Wij zijn niet alleen wat ons is aangedaan. Wij zijn ook wat we daarna deden. We hebben opnieuw gebouwd. Hier. In Servië. Met schroot, met hout, met handen die al generaties weten hoe je uit niets iets maakt. De wind trok aan de rook en blies hem richting het zuiden. Oma, fluisterde me neefje, gaan ze het ooit opschrijven? Ze haalde haar schouders op. Misschien niet. Misschien blijven we een voetnoot. Maar zolang wij het vertellen bij het vuur, zolang onze kinderen weten wat er gebeurde in Kosovo, wie er brandde, wie er vluchtte, wie er werd vergeten… dan bestaan we. Dan zijn we niet uitgewist. Ze keek weer in de vlammen. Ze kunnen grenzen trekken. Ze kunnen staten maken. Maar wij zijn ouder dan hun kaarten. En wij herinneren ons alles. De nacht viel niet zacht. Hij viel zwaar, alsof hij zelf ook moe was van wat hij allemaal moest horen. Ons kamp hier in Servië lag tegen de wind gedrukt, zeilen klapperden als oude jurken aan een waslijn. Het vuur in het midden brandde laag, maar koppig. Net als wij. Oma zat op haar stoel, benen wijd, rok vol as, haar haar los alsof ze ruzie had gehad met de wind en had gewonnen. Ze keek niet naar ons toen ze weer begon. Ze keek in het vuur, alsof daar beneden nog steeds Kosovo lag te smeulen. Ze zeggen altijd.. oorlog tussen Serviërs en Albanezen, mompelde ze. Alsof de wereld maar twee kleuren heeft. Alsof Roma onzichtbaar zijn. Alsof wij geen huizen hadden in Kosovo. Geen straten. Geen doden. Ze spuugde in het zand. In Mitrovica, in dorpen waar geen journalist ooit kwam, stonden onze huizen tussen die van anderen. Wij repareerden hun daken. Wij verzamelden hun ijzer. Wij speelden muziek op hun bruiloften. Maar toen het begon te schuiven, toen vlaggen belangrijker werden dan buren.. toen waren wij ineens vuil. Het hout knetterde. Een vonk sprong tegen mijn schoen. Ze noemden ons verraders, zei ze. De ene kant zei.. jullie werkten met de anderen. De andere kant zei hetzelfde. Hahaha… wij, verraders. Wij hadden geen macht. Geen wapens. Alleen kinderen. Ons prinsesje zat vlak bij mijn knie. Haar ogen groot, haar handen in haar mouwen verstopt tegen de kou. Ze luisterde alsof elk woord een steen was die ze in haar zak stopte voor later. Soms keek ze naar mij, heel even, alsof ze wilde checken of ik dit ook echt hoorde. Oma zag dat. Ze wees naar haar.. Jij moet dit onthouden. Ze gaan jouw naam nooit in een boek zetten. De wind trok aan het zeil boven ons. Na de bombardementen, ging ze verder, na al dat staal uit de lucht, begon de andere jacht. Roma huizen werden gemarkeerd. Mensen verdwenen. Wraakacties. Jullie hebben met hen gepraat.. Jullie hebben hen geholpen.. Alsof wij ooit een leger hadden. Alsof wij ooit bescherming hadden. Ze hief haar handen. Wij hadden alleen elkaar. Ze vertelde hoe families snachts vluchtten. Hoe vrouwen hun kinderen stil hielden met handen over kleine monden. Hoe oude mensen achterbleven omdat ze niet meer konden rennen. Hoe sommige Roma dachten dat de nieuwe orde hen zou beschermen, en hoe ze leerden dat Roma altijd als laatste beschermd worden. En toen, zei ze zacht, toen kwam de stilte. Geen camera’s meer. Geen kranten. Alleen containerkampen. Modder. Lood in de grond van Mitrovica dat onze kinderen ziek maakte terwijl de wereld verder ging. Ze keek naar onze eigen grond hier in Servië. Wij kwamen weer hierheen. Met zakken. Met verhalen. Met schaamte die niet van ons was maar die we toch droegen. We bouwden opnieuw. Met hout dat krom was. Met ijzer dat anderen weggooiden. Het vuur werd hoger toen iemand een plank erbij gooide. Ze noemen ons probleem. Ze noemen ons minderheid. Ze noemen ons niet eens bij naam als ze over Kosovo praten. Maar wij waren daar. Wij hebben geleden. Wij hebben begraven. Wij hebben gerouwd zonder camera’s. Ons prinsesje kroop dichter tegen mij aan. Ze keek weer omhoog. In haar ogen zat geen angst, maar iets anders. Iets dat oma ook had. Hardheid. Niet koud. Maar onverwoestbaar. Oma, vroeg ze zacht, kunnen ze ons ooit laten verdwijnen? Oma lachte. Ruw. Echt. Ze hebben het geprobeerd, zei ze. In oorlogen. In kampen. In armoede. In stilte. Ze probeerden ons te breken met honger, met haat, met papieren die we niet konden lezen. Maar kijk ons.. Ze stond op, langzaam, haar knieen kraakten maar haar rug was recht. Wij zijn nog hier. Ze wees naar de kapotte spoorlijn achter het kamp. Een oude brug, half ingestort, beton gebroken, ijzer bloot als ribben. Zie je dat? Dat is hun wereld. Gebroken. Kapot. Grote plannen die instorten. Toen pakte ze de hand van me nichtje. En dit.. zei ze, dit is de onze. We liepen naar de rails. Wij volgden. Iemand begon zacht te klappen. Een oude Roma melodie, niet zuiver, niet netjes, maar echt. Wij dansten daar. Op kapotte bruggen. Op spoorlijnen waar geen trein meer reed. In modder. In kou. Mijn prinsesje draaide rond, haar rok vuil, haar lach scherp als glas. Ze keek naar mij en lachte breed. Alsof ze het begreep. Wij worden niet genoemd. Wij worden niet opgeschreven. Wij worden vergeten in elke toespraak… Maar wij staan altijd weer op. Elke keer dat een huis brandt, bouwen wij een nieuwe. Elke keer dat een grens sluit, vinden wij een weg. Elke keer dat ze ons uitwissen, beginnen wij opnieuw. De wereld stort soms in. Staten vallen. Bruggen breken. Maar wij dansen over hun puin. Wij zijn niet te verslaan. Niet uit te roeien. Niet stil te krijgen. En terwijl het vuur achter ons doofde en de nacht ons inslikte, wist ik het weer.. Zolang wij vertellen. Zolang ons prinsesje luistert. Zolang wij dansen op wat kapot is.. zijn wij sterker dan alles wat tegen ons is gebouwd. Ik ben Ciganska Kraljica Mariba👑 dochter van Donder en Chaos, gedoopt in rakija, opgegroeid op het kamp, tussen rook en as. Mijn volk heeft nooit geknield voor machten of meesters.. wij staan recht, zelfs als de wereld valt. ⚜️

Geopolitiek specialist Peter Zeihan is ongewoon helder over Trump tariffs, en hij heeft zeker een punt: Het idee dat je hightechproductie simpelweg kunt “terughalen” met Trumpiaanse invoertarieven berust op een fundamenteel misverstand over hoe moderne technologie daadwerkelijk wordt gemaakt. Een smartphone of laptop is geen enkelvoudig product uit een fabriek. Het is een wereldwijd gecoördineerd proces. Zoals Peter Zeihan uitlegt, bestaat een gemiddeld techproduct uit honderden tot soms duizenden onderdelen. Elk onderdeel heeft zijn eigen toeleveringsketen. Die ketens lopen door meerdere landen, vaak vijf tot elf, nog voordat het eindproduct bij de consument aankomt. Valt één schakel weg, dan faalt het hele product. Eén ontbrekende chip, fotomasker of laser en je hebt geen apparaat maar een dure presse papier. China is daarbij vooral een assemblagehub, niet het hart van de productie. Hoogwaardige geheugenchips komen uit Zuid Korea. Geavanceerde GPU’s uit Taiwan. Fotomaskers en ultraprecieze materialen uit Japan. Lasers uit de Verenigde Staten. Lithografiemachines uit Nederland. Bekabeling uit Vietnam. Spuitgieten uit China. Dit is geen ideologische globalisering. Dit is functionele specialisatie. Ongeveer 80 tot 85 procent van de hightechproductie is Azië gecentreerd omdat Oost Azië unieke industriële clusters combineert met gespecialiseerde arbeid en decennia aan opgebouwde kennis. Dat ecosysteem kun je niet bij elkaar tekenen met belasting beleid of politieke slogans. Daarom noemt Zeihan het huidige Amerikaanse handelsbeleid zelfdestructief. Invoertarieven stimuleren geen binnenlandse techproductie. Ze ontmoedigen deelname aan wereldwijde ketens. Zodra tarieven de kosten verhogen voor het verplaatsen van halffabricaten tussen Azië en de VS, verplaatsen bedrijven die stappen niet terug naar Amerika. Ze verplaatsen ze naar Japan, Korea of Taiwan om binnen de Aziatische productielus te blijven. Het resultaat is geen herindustrialisatie. Het is de amerikanisering die verdwijnt. De VS assembleerden al nauwelijks consumentenelektronica, maar ze leverden cruciale upstream inputs. Materialen, ontwerp, software, lasers en specifieke fabricagestappen. Tarieven maken die inputs minder competitief. Op termijn verhuizen ze. En als ze eenmaal weg zijn, komen ze nauwelijks terug. Toeleveringsketens zijn ecosystemen, geen Lego. Tel daar deglobalisering bij op. Tel geopolitieke fragmentatie mee. En stel je een scenario voor waarin China deels of volledig wegvalt. Als de VS zich tegen die tijd al uit het Aziatische tech ecosysteem heeft geprijsd, blijft er niets over om op terug te vallen. Geen buffers. Geen alternatieve leveranciers. Geen binnenlandse basis die de schok kan opvangen. Dat is de kernwaarschuwing van Zeihan. Deglobalisering betekent niet dat landen vanzelf zelfvoorzienend worden. Het betekent dat systemen breken. En in tech breken systemen niet langzaam. Ze storten in. Als het doel echt binnenlandse capaciteit is, dan zijn tarieven het verkeerde instrument. Ze straffen integratie in plaats van capaciteit opbouwen. Ze versnellen vertrek in plaats van investeringen. Industriebeleid zonder begrip van toeleveringsketens is geen strategie. Het is zelfbeschadiging.

Join #BarcampKumasi on November 8 @ #hapaSpace, Danyame, #Kumasi: #mentoring Register: bit.ly/bcksi2025register #bcksi mentor: Emmanuel Appiah @AppEmmanuel | CEO, CTO & Founder, @aireceive | Developing your first successful #techproduct @danqulogy @KofiChristen @odlabenonline

What kind of tool would make YOUR life easier? Drop your ideas below 👇 #ProductDevelopment #Innovation #ComingSoon #ZenshiLabs #TechProduct #Startup #BuildInPublic

When is the optimal moment to launch a new tech product? And how can you increase your chances of success? Join us for an MSI webinar tomorrow at 12pm ET that tackles this and much more: msi.org/events/msi-webinar-m… #NewProduct #Tech #TechProduct #NewProductLaunch #MarketingStrategy

📌 TL;DR The build phase isn’t about getting everything perfect — it’s about solving a real problem quickly and listening hard. #30dayswithTechyjaunt #MVP #TechProduct #ProductManagement

Esta PANTALLA de Pixeles o Pixel Display es Increíble. Puedes personalizarla con su Aplicación . Adquiérela Aquí👇 tiktok.com/t/ZTj5jF3ts/ . #desktoppixeldisplay #pixeldisplay #pantalla #personalizable #pixeldesign #diseño #paraoficina #desktop #gameroom #techproduct #Kahlatalk

✨ Featured designers of Weekend Hackathon #58 on @zerodha challenge are: ⭐@subramanian_ux ⭐Akshatha Hegde 🥳 Congratulations! 👉🏻 Check out the featured designs at: l.uxhack.co/p47o4t #zerodha #uxhack #userexperience #productredesign #techproduct #hackathon

🏆 Winners of Weekend Hackathon #61 on @OfficialDMRC challenge are: 🥇 @saket_design 🥈 Ashish Kumar 🥳 Congratulations! 👉🏻 Check out the winning designs at: l.uxhack.co/ee4bhz #dmrc #uxhack #delhimetro #userexperience #techproduct #hackathon

Design 002 This was quite daunting, but interesting especially editing the products and showing the reflections. Very top notch phone spec by the way @Xiaomi @XiaomiNigeria @RedmiIndia #Xiaomi #redmik70 #xiaomilaunch #techproduct #productdesign #designchallenge #day2

Explore the 4 key GenAI capabilities that can accelerate time-to-value realization for tech providers and their customers: gtnr.it/4h98eAu #GartnerHT #GenAI #TechProduct

From idea to execution. Clean. Modern. Powerful #UIUXDesign #techproduct

I just noticed that on the Layers website, Anarc is mentioned as stainless steel. However, in the official video on the Layers channel at the 3:56 timestamp, the documentation clearly states it’s aluminum. Why resort to fake marketing? If you sell honestly, people will still buy it! To ensure this part isn't trimmed out , I’ll attach the screenshot here Very SAD... that's the Same thing you guys are doing just like Other White---Labeled Manufactures Doo...Right ? Dekhrahe hoo @VenomsTech @igyaan @GyanTherapy Why @tech_burner ?? #Scam #FakeMartketing #TechProduct #Anarc #whitelabeled

🏆 Winners of Weekend Hackathon #49 on @Uber_India are: 🥇 @Sidd_UX 🥈 @potawad 🥳 Congratulations! 👉🏻 Check out the challenge at: uxhack.co/product/Uber/weeke… #uber #uberone #serviceux #productdesign #uxhack #uxdesign #uiredesign #hackathon #techproduct